ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Κατά τον Αμβρόσιο οι δώδεκα Απόστολοι συγκεντρώθηκαν και συνέθεσαν το Πιστεύω.Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο κάθε ένας απ'αυτούς συνεισέφερε και μια πρόταση,οπότε το κείμενο αυτό περιέχει δώδεκα προτάσεις που  έχουν ως εξής.

ΠΕΤΡΟΣ:Πιστεύω στον Θεόν,στον Παντοκράτορα πατέρα

ΙΩΑΝΝΗΣ:Ποιητήν ουρανού και γηςΙ

ΙΑΚΩΒΟς:Και εις τον Ιησού Χριστόν, τον μονογενή Του Υιό και Κύριό μας

ΑΝΤΡΕΑΣ:Οοποίος συνελήφθη δια του Αγίου Πνεύματος και γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία

ΦΊΛΙΠΠΟΣ:και ο οποίος βασανίστηκε,σταυρώθηκε,πέθανε και τάφηκε επί Ποντίου Πιλάτου

ΘΩΜΑΣ:και κατήλθε στην  κόλαση και την τρίτη ημέρα ανεστήθη εκ νεκρών

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ:Και ανελήφθη στους ουρανούς και κάθισε στην δεξιά τουΘεού,του Παντοκράτορα Πατέρα

ΜΑΤΘΑΙΟΣ:Από όπου θα επανέλθει για να κρίνει ζώντες και νεκρούς

ΙΑΚΩΒΟΣ του ΑΛΦΑΙΟΥ:Πιστεύω στο Άγιο Πνεύμα, στην Αγία Καθολική Εκκλησία

ΣΙΜΩΝ  Ο ΖΗΛΩΤΗΣ:Στην κοινωνία των Αγίων,στην άφεση των αμαρτιών

ΙΟΥΔΑΣ ο αδελφός του Ιακώβου:Στην ανάσταση του σώματος

ΜΑΤΘΙΑΣ:Και στην αιώνια ζωή.Αμήν.

ι 

Ζάκυνθος: Ενορία Αγίου Νικολάου Σαρακινάδου | Χριστουγεννιάτικη Παιδική ...

Οι Ζακυνθινοί κωπηλάτες Δ.Κουτσουβέλης-Θ.Λειβαδάς τραγουδούν στο παραδοσ...

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΝ-ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ--ΕΝ ΒΕΝΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗς ΕΛΛΗΝ.ΤΥΠΟΓΡΦΊΑΣ ΤΟΥ ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ 1850

8)Εδάφιον: Πω΄ς  να καθαρίσης βαρέλι από βρώμον κακού κρασίου

Βράσε νερόν με κουκουναρηαίς,οπού δεν έχουσι καρπόν,και κάψε κλήματα ,β΄λε εις το βαρέλι την στάχτην ζεστήν με τα κάρβουνα,και γυρε και το θερμόν, φράξε καλά τους πόρους ,και ταραξέτο,να το καύση το θερμόν εις κάθε τόπον,και ανακάτωσέτο καλά,έως να ψυχράνη το νερόν, και τότε χύσε το`και ξαναπλύνετο με ζεστήν θάλασσαν,ή και με γλυκόν νερόν βραστόν αλατισμένον καλά, να ήναι αλμυρόν ωσάν την άρμην.

Ασβέστην ασβυστον σβύσε εις το νερόν,ανακάτωσέ την  βάλε την εις βαρέλι,ταραξέ την καλά,να το πιάση όλον,να κολλήση η άσβεστος` και αφες το φραγμένονέως έξη  ώρας να κρυγιάνη` και τότε πλύνε το καλά και εβγαίνει ο βρώμος του  ή βράσε ξύδι καλό  ,και πλύνε το αγγείον ,και ιατρεύεται` αμή αφες το ξύδι μέσα,να κάμη  έως να ψυχράνη,και ας είναι ο πόρος φραγμένος καλώτατα,

  Έβγαλε το φούντι του βουτσιού,και βάλε μέσα άχυρα ξηρά  έως την μέσην,και δός του φωτίαν`και φράξε το καμπόσον,όχι τέλεια,δια να μη σβύση η φωτία` και συχνογυριζέ τοσπουδαστικά ,να καεί εις όλαις ταις ντόγαις και τα φούντια` έπειτα πλύνε το καλά και με μίαν σκούπαν τρίψε το δυνατά και βάλε το φούντι.Βράσε ένα σταμνί ξύδι δυνατόν,χύσε το μέσα ,φράξε καλά ,και ταρασσέ το να πιάση όλο το βαρέλι`και όταν ψυχρανθή το ξύδι,έβγαλέ το`κααι έάν δεν έχασε τον βρώμον το αγγείον,ξανακάμε το και δεύτερην φοράν ως άνωθεν. Αλλο` Εβγαλε το φούντι του βαρελίου οπού βρωμεί, και ξύσε το από μέσα καλάμε ένα μαχαίριον  εις ολας τας ντόγας`αμή πρότερον ας κάμη δυω τρείς ημέραιςγεμάτο νερόν να απαλύνη,να έβγη όλη η κάσα τουευκολώτερα έως να φαίνεται το ξύλον παστρικόν`και τότε βράσε στάκτην με νερόν,γύρε τα μέσα ,και τρίψε το καλά με μίαν σκούπαν` και αφες το έτσι ανοικτόν  να του δίδη ο  Ηλιος ημέρας 4  και τότε γεμωσέ το σταφύλια,οπου να ήναι έγκαιρα να τα μαγκανίσουν,να έχουσι τον θυμόν τουκρασίου!!

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΝ-ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ-ΕΝ ΒΕΝΕΤΙΑ-ΕΚ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ. ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ 1850.

 8)Εδάφιον:Δια να ιατρεύσης κρασί ξυνισμένον

Εάν αρχίζη να ξυνίζηο οίνος,βάλε άμμον πολύν εις τίνα σάκκον`ει δε και δεν έχεις άμμον,ας ήναι και χώμα,μα να το έχει καυμένον ο Ήλιος`και πέρασε όλον το κρασί από την άμμον,και πάλιν βάλε το εις σεαγγείον,και τότε χάνει την ξυνάδα του`εί δε και είναι ξυνόν ολότελα,και θέλεις να το κάμης να γένη κρασί,βάλε του μέσα πρασόσπορον`ή κάμε ένα κουτί με κερί,γεμωσέ το μέλι,κρέμασέ το εις τον πάτον του κρασίου και αφες το.

Όταν ίδηςκαι θέλη να καταλυθή το κρασί έβγαλέ το από το  βαρέλι εκείνο, βάλε το εις άλλον αγγείον  καλόν μυρωδάτο,και τότε έπαρε τόσα νεράντσια γλυκά όσα φορτίαείναι το κρασί`κόψε τα εις τέσσερα κομμάτιατο ένα, και πέρασέ τα με έναν σπάγον,βάλε τα  από τον πόρον  εις την μέσην του κρασίου,εις τα οποία δέσε μίαν πέτραν,να υπάγη εκείνη ειτον πάτον του αγγείου ,και τα νεράντσια παράνω  μίαν πιθαμήν`και αφού περάσουν ημέραις δέκα,έβγαλε τα νεράντσια ,ρίξε τα και πίνε τον οίνον.

Ει δε και είναι το κρασί χαλασμέν  όλότελα,μετάγγισέ το,βάλε το εις σε βαρέλι παστρικόν,και ρίξε μέσα πολλά μαράσκια,ήγουν  ξυνοκέρασα,και αυτά το κάμνουν και βράζει,και ούτω  χάνεται η κακοσύνη του,και ωσά ξεβράση, έβγαλέ το και βάλε το εις σε καλόν αγγείον.

Βάλε μέλι εις το καταλυμένον κρασί,και ανακατωσέ το να γυρίση.Έτερον`ψήσε εις τον φούρνον άσπρους κοχλάκους,ήγουν στρογγυλές πέτραις,οπού ειναι εις τους ποταμούς ,και αφες ταιςνα κάμουν εις την φωτιάν έως να σκάσουν,και τότε κοπάνισε,κάμε ταις αλεύρι, βάλε το εις τον οίνον,και ιάται.

Αλλο`κοπάνισον πιπέρι πολύ,και ρίξε το εις το βρωμεσμένονκρασί και αχαμνισμένον να γένη καλόν και μυρωδάτο`το αυτό κάμνουσι και τα φλούδια τωνπετραμυγδάλων,να καύσης να τα κάμης άλευρον,να τα βάλης εις τον οίνον  ως άνωθεν` ή κυτρόσπορον ,καικαι κικύδια καύσε και βάλε μέσα την σκόνιν τους!

Ό

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ-ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ --ΕΝ ΒΕΝΕΤΙΑ -ΕΚ ΤΗς ΕΛΛ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑς ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 1850

7) Εδάφιον : Περί της ώρας  του γεύματος

Περί δε της ώρας του γεύματος φυλάγου να μην φάγης ποτέ όταν ήναι γεμάτος ο στόμαχος,ήγουν αφού γευθής ας περάσουν οκτώ  ώραις το καλοκαίρι,και το χειμώνα έξη,και προτήτερα μη δοκιμάσης τίποτα,διατί εμποδίζη εκείνο το ολίγον την χώνευση των προτέρων βρωμάτων και γίνεται συγχυσις  εις τον στόμαχον`και πάλιν όταν του έλθη η όρεξις,μην αργήσης να φάγης`ότι εκείνο που τρώγης όταν πεινάς σε θρέφει θαυμασιώτατα`αμή όσον φάγης στανικώςσου βλάπτεσαι, αντί να λάβεις ωφέλειαν.Το θέρος τρώγε ολίγον ,και πίνε περισσότερον`ΤοΦθινόπωρον  τρώγε περισσότερον και πίνε ολιγώτερον.Οι γέροντες ας τρώγουν φαγητά θερμά και ολίγα,και ας πίνουν κάμποσον περοσσότερον,ότι η έμφυτος θέρμη εις αυτούς είναι ολίγη,και δεν ημπορούν να χωνεύσουνπολύ φαγί`Οι δε νεότεροι ας τρώγουν περισσότερον,και ας πίνουν ολιγώτερον διατί έχουσι πλλήν βράσιν εις τον στόμαχον`και απλώς ειπείν πάς ένας πρέπει να κυβερνάται κατά την φύσιν οπού έχεικαι κατά την όρεξιν,και να μην τρώγη εκείνα οπού ο στόμαχός του δεν δέχεται`

ότι είναι τινές οπού τρώγουν και τρείς φοραίς την ημέρα ,και δεν βλάπτονται,ήγουν όσοι είναι αδύναμοι,και ξηράς και θερμής κράσεως` αμή οι  παχείς και χοντροί,ας τρώγουν μόνον μίαν φοράν,και σωνει τους.Όσοι λοιπόν αγαπάτε την υγείαν σας  προσέχετε από όλα τα εναντία,ως άνωθεν είπομεν,και μάλιστα από ταύτα τα οκτώ`ήγουν πρώτον και αναγκαιότερον να λείπεσθε ολίγον όταν σηκώνεσθε από την τράπεζαν`ότι καθώς το πολύ λάδιπνίγει τον λύχνον και σβύνει τον, ούτε και το περισσόν φαγί πνίγει και την έμφυτον θέρμην,και αιτιά μεγάλην βλάβην εις τον στόμαχον.Δια τούτο ας φυλάγη πάς ένας εγκράτειαν, ήτις δίδει εις την ψυχήν και εις την σάρκανπολλήν ωφέλειαν.Δεύτερον φεύγετε τα διάφορα βρώματα,ότι οσον γλυκαίνουν τον λαρυγγα,τόσο βλάπτουσι τον στόμαχον,και εξόχως όταν ήναι εναντίας ποιότητος και εμποδίζει ένα του άλλου την χώνευσιν,και ούτως έρχεται η ασθένεια!!

ΓΕΩΠΟΝΙΚΌΝ--ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ--ΕΝ ΒΕΝΕΤΊΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑς ΤΟΥ ΑΓ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ 1850

7)Εδάφια : Διανα κάμης άνθρωπον να κοιμηθή.

Έπαρε  λ ινόσπορον ,ομοίως και της άσπρης και κόκκινης παπαρούνας,και δυσκυάμου σπόρον,και κώνειον ανακάτωσε αυτά όλα,έβγαλε λάδι,και όσον είναι αυτό,βάλε άλλον τόσον λάδι από μηκώνειον και ενώσας τα δύο αυτά,δίδε μίαν ουγγίαν,να κοιμάται τρείς ώραις όποιος το πίνη.

Έπαρε σπόρον αντράκλας,και παπαρούνας και μαρουλίου και λάδι από τον τρανόν δυσκύαμον,μισην λίτρα από κάθε σπόρον`κάμε τους σκόνιν, και βάλε την εις μίαν φυάλην,ήγουν αμπολλέττα γυάλινην με το λάδι`σκεπασέ την καλά,σκάψε εις την κοπρίαν,χώσε την να κάμη ημέρας εννέα`έπειτα έβγαλέτην και λαμπικαρισέ τα,και από το νερό όπυ έβγη από ταύτα,ας πίνη  ός τις δεν ημπορεί να κοιμηθή ,ουγγίαν ήμισυ μόνον,και να κοιμάται ώστε να βαρεθή.Πότισέ τον άνθη κόκκινα της παπαρούνας,ήγουν κουτσουνάδας,να κοιμηθή σχεδόν ως αποθαμμένος`ή κοπάνισε χαμαικτήν,και τον ζωμόν ανακάτωσε με ασπρον αβγού άλειψον το πρόσωπο του αρρώστου να κοιμηθή πάραυτα.

Να καμης παράθυρον με χαρτί τέμπρινον,ως κρύσταλλον.

Έπαρε το χαρτί,να μην είναι εργασμένο με ασβέστη ,αλλά ας ήναι από κατσίκι,ήγουν ριφικόν.Ξύσε το λεπτά και κόψε το όσον είναι το παράθυρον` έπειτα βάλε καμπόσον κομμύδι αραπικόν εις αγγείον,με ολίγον μέλι ξαφρισμένον και οκτώ αυγών το άσπρο`όλα ταύτα τάραξε καλά,να γίνουν ένα μίγμα`εις αυτά βάλε το χαρτί έως να μοσκέψη καλά` έπειτα έβγαλέ το, απλωσέ το δυνατά ,και κάρφωσέ το εις το ξύλον του παραθυρίου,και αφού στεγνώση βερνικιασέ το, να λάμπη ως κρύσταλλον!