ΣΗΡΑΓΓΕΣ ΚΑΙ ΟΡΥΧΕΙΑ.

Πρώτη χρήση:Σουαζιλάνδη

Πότε:43000 χρόνια πριν.

Η έρευνα κάτω από την επιφάνεια της γης για συγκεκριμένου τύπου πετρωματα   και μέταλλα ξεκίνησε στην προϊστορία.Ο πυριτόλιθος ,ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή όπλων και εργαλείων,ήταν μια από τις πρώτες πέτρες που εξορύχθηκαν.Οι στρώσεις της πέτρας στην επιφάνεια βαθμηδόν εξορύσσονταν και κοιλαίνονταν,και ο παλαιολιθικός άνθρωπος σύντομα έμαθε να ακολουθεί τις φλέβες των πετρωμάτων  περαιτέρω εντός των βράχων που υπήρχαν τριγύρω.Γύρω στη Νεολιθική περίοδο(περίπου 12000και εξής),υπήρχε ένας σημαντικός αριθμός από ορυχεία και σήραγγες σε ΄λο τον κόσμο. Η αρχαιότερη που έχουμε ανακαλύψει είναι η Σπηλιά των Λεόντων στη Σουαζιλάνδη,η οποία χρονολογήθηκε στα 43000 χρόνια πριν. Οι άνθρωποι της Παλαιολιθικής εποχής εξόρυσσαν εδώ αιματίτη,ένα ορυκτό το οποίο μπορει να μετατραπεί στην κόκκινη χρωστική ουσία που αποκαλείται ώχρα.Από την ίδια περίπου περίοδο υπάρχουν ορυχεία πυριτόλιθου στην Ουγγαρία,πράγμαπου υποδηλώνει ότι οι Νεάντερλαλ μάλλον ήταν σε θέση να σκαβουν σήραγγες με σκοπό την εύρεση πρώτης ύλης για τα εργαλεία τους.

Η ικανότητα να σκάβουμε μέσα στο βράχο οδήγησε σε σημαντική βελτίωση της ικανότητας διανοιξης σηράγγων του ανθρώπινου γένους κατά την εποχή των Αιγυπτίων και των Βαβυλωνίων.Μεγάλα κατασκευαστικά έργα στη Αίγυπτο στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ. βασίζονταν στην εξόρυξη και τη λατόμευση μαλαχίτη,χαλκού και τιρκουάζ από περιοχές διασπαρτες στη Βορεια Αφρική καιτη Μέση Ανατολή. Τα χρυσορυχεία της Νουβίας ήταν μεταξύ των πλέον εκτεταμένων των αρχαίων χρόνων. Γύρω στο 2180--2160π.Χ.οι Βαβυλώνιοι διέθεταν την τεχνολογία διανοιξης μιας σήραγγας μήκους 914 μέτρων, η οποία περνούσε κάτω από τον ποταμό Ευφράτη.

Μια από τις πιο συναρπαστικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις των πρόσφατων χρόνων είναι η ύπαρξη αμέτρητων σηράγγων στο βραχώδες υπέδαφος κάτω από τους νεολιθικούς οικισμούς στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης.Εκατοντάδες απ'αυτές διατηρούνται μέχρι σήμερα: οι αρχαιολόγοι πρόσφατα εκτίμησαν ότι θα πρέπει να υπάρχουν χιλιάδες σήραγγες σε όλη την ήπειρο,από τη βόρεια Σκωτία μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.Πρόκειται για αρκετά μεγάλες σήραγγες,ώστε να μπορεί κανείς να τις διασχίσει, έρποντας ,με  κάποια διασπαρτα δωμάτια και χώρους.Δεν είναι ξεκάθαρο αν χρησιμοποιούνταν για ασφαλή μετακίνηση από μέρος σε μέρος ή ως καταφύγιο, αλλά η προσπάθεια η οποία καταβαλλόταν για τη διάνοιξή τους  μεσα στο βράχο υποδεικνύει ότι πρέπει να ήταν ύψιστης σημασίας!!

 ξορύχθηκαν

ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΘΛΑ---Η ομοίωση του ανθρώπου με τους Θεούς καιτους ήρωες ήταν η κύρια αποστολή του ιερού της Ολυμπίας!

 ΑΠΙΣΤΕΥΤΕς ΕΠΙΔΟΣΕΙς

Η Πίστη των Ελλήνων ότι πρώτοι αγωνισθέντες,αλλά και αθλητές ήταν οι Θεοί και οι ήρωες,εξηγεί για ποιο λόγο οι αγώνες διεξάγονταν μέσα στους ιερούς περιβόλους των θρησκευτικών κέντρων Ολυμπιας,των Δελφώνκ.λ.π. οι Αγώνες δεν ήταν διασκέδαση αλλά καθήκον που οι Θεοί είχαν υπαγορεύσει στον άνθρωπο για να του ενισχύσουν την προσπάθειά του να αναπτύξει ισόρροπα όλες τις ψυχοσωματικές του ικανότητες ώστε να γίνει καλός,αγαθός πολίτης.

Τη βαθιά πεποίθηση στην ευεργετική επίδραση των αγώνων στη γενική ευεξία,την  ειρηνική συνύπαρξη και πρόοδο των μικρών κοινωνιών,μαρτυρούν οι ίδιοι οι αρχαίοι συγγραφείς. Χαρακτηριστική είναι η αφήγηση του Παυσανία σχετική με την αφορμή για την αναδιοργάνωσητων αγώνων στην Ολυμπία.Η ομοίωση του ανθρώπου με τους Θεούς και τους ήρωες ήταν η κύρια αποστολή του ιερού της Ολυμπίας.Το πνευματικό τους έργο ήταν να διδάξουν πως μόνο με τον άθλο κατορθώνει να απαλλαγεί από "τον θηριώδη βίο",να αφυπνίσει και να είναι ελεύθερος. Σύμφωνα με αυτό το πνεύμα τόσο οι επιδόσεις των αρχαίων αθλητών, όσο και τα κατορθώματά τους κρίνονται υπεράνθρωπα και εκπληκτικά.

*Ο Αγέας δολιχοδρόμος από το Άργος έλαβε μέρος στην 113η Ολυμπιάδα(328 π.Χ.) και αφού νίκησε έφυγε αμέσως για τη γενέτειρά του ΄θέλοντας να αναγγείλει την είδηση.Αυτό σημαίνει πως μπόρεσε να τρέξει σε μια μέρα 110 περίπου χιλιόμετρα. Οι υπερβολικές ικανότητες των δρομέων όμως συμπληρώνονται και από τις πληροφορίες για τους πολυνίκεις αθλητές. Τέτοια ήταν η περίπτωση του*Λεωνίδα από τη Ρόδο που κέρδισε για 4 συνεχείς Ολυμπιάδες τα αγωνίσματα του Σταδίου(200 μ.),του δίαυλου(400μ) και του οπλίτη(200ή 400μ. φορώντας κράνος, επικνημίδες και κρατώντας ασπίδα).Ο αθλητής αυτός νίκησε τη φύση και φόρεσε σε ηλικία 36 ετών τρία ολυμπιακά στεφάνια.Ακόμα η περίπτωση του αθλητή * Πολίτη από την Πέραμο πουστην 212η Ολυμπιάδα κέρδισε μέσα σε λίγη ώρα  και τα τρία αγωνίσματα δρόμου:Στάδιο,δίαυλο και δόλιχο(2000μ.) Αλλά και για τα άλματα οι επιδόσεις που έχουν καταγραφεί είναι εξωπραγματικές.Μια ανάλογη αναφορά γίνεται από τον Ιούλιο αφρικανό για τον *Χίονη τον Λακεδαιμόνιο ,νικητή της 29ης Ολυμπιάδας(644π.Χ.) του οποίου το άλμα ήταν 52 πόδια(16,8μ.)επίδοση που είναι έξω από τις ανθρώπινες δυνατότητες,έστω κιαν λάβουμε υπόψη τη χρήση των αλτήρων.Ο αθλητής *Φλεγύας αναφέρεται ότι έριχνε το δίσκο από τη μια όχθη του Αλφειού στην άλλη.Οι πιο φημισμένοι Ολυμπιονίκες της αρχαιότητας ήταν:

***Μίλων ο Κροτωνιάτης:Το κατόρθωμα που τον έκανε αθάνατο για τη μυθική του δύναμη το κατέγραψε ο  Φύλαρχος, όταν μετά τη νίκη του στην Ολυμπία σήκωσε στους ώμους του ένα βόδι 4 ετών και το μετέφερε στο Στάδιο.Μετά την απονομή το έκοψε σε κομμάτια και αφού το έψησε το έφαγε μονος του.

Ο συγγραφέας Θεόδωρος Ιεραπολίτης στο βιβλίο του "Περί αγώνων" αναφέρει γιαυτόν τον γίγαντα ότι έτρωγε 20 μνας κρέας και άλλο τόσο ψωμί σε κάθε γεύμα.

Όσα διηγούνται για τον Μίλωνα φαίνονται μυθικά. Ανήκε στους Πυθαγόρειους και λέγεται ότι σε ένα συμπόσιο της Σχολής κλονίστηκε η στέγη της αίθουσας και θα τους πλάκωνε όλους αν ο Μίλων δεν προλάβαινε να καρατήσει τον κεντρικό στύλο μέχρι να βγούν όλοι οι συντροφοί του και να πεταχτεί και ο ίδιος πριν καταρρευσει η στέγη.

***Πολυδάμας ο Σκοτουσαίος:Αναφορές για έναν άλλο υπεράνθρωπο αθλητή του Παγκρατίου  έχουμε από τον Παυσανία. Σύμφωνα με αυτόν όλη η ζωή του Ολυμπιονίκη στην 93η Ολυμπιάδα δεν ήταν τίποτε άλλο από συνεχείς άθλους. στην ορεινή Θράκη σκοτώνει ένα λιοντάρι παλεύοντας μαζί του ως νέος Ηρακλής.

Κάποτε ένας ηνίοχος οδηγούσε το άρμα του με ταχύτητα. Ο Πολυδάμας άρπαξε από πίσω το άρμα με το ένα χέρι και το ακινητοποίησε.

***Διαγόρας ο Ρόδιος: Περιλάλητος αθλητής της πυγμαχίας,Ολυμπιονίκης και περιοδονίκης ήταν και ο Διαγόρας,γιος του Δαμάγητου από τη  Ρόδο,ο επιφανέστερος από όλους τους αρχαίους Ελληνες πυγμάχους.Ο   Πίνδαρος του αφιέρωσε ένα από τα λαμπρότερα έργα της ελληνικής λυρικής ποίησης.Σ'αυτό τον περιγράφει πελώριο (ότι τεσσαρων πηχών και πεντε δακτύλωνο Διαγόρας) γύρω στα 2,20 μ. ύψος..Τον έλεγαν "ευθυμάχα" γιατί όταν αγωνιζόταν δεν έστρεφε ποτέ στα πλάγια,δεν έσκυβε και δεν απέφευγε ποτέ τον αντίπαλο.Είχε νικήσει στην 79η Ολυμπιάδα(464π.Χ.) και άλλες πολλές φορές στα ίσθμια και τα Πύθια.!!

Ο κήπος.

Τ πρώτα είδη κήπων εξελίχθηκαν μεταξύ της γεννησης της Γεωργίας(περιπου 10.000 χρόνια πριν) και του ΕΠΟΥς ΤΟΥ ΓΚΙΛΓΚΑΜΕς(περίπου 4000.χρόνια πριν),που περιγράφει έναν ιερο τόπο:<<με κρυστάλλινα κλαδιά μέσα στη χρυσαφένια άμμο,σε αυτόν τον αθάνατο κήπο στέκεται το Δέντρο,με κορμό από χρυσό και όμορφο στη θέα>>.Όπως δείχνει αυτός ο στίχος,οι πρώτοι κήποι υπήρξανέμπνευση του ευρέως διαδεδομένου σεβασμού προς τα δέντρα ως θρησκευτικά σύμβολα.Ο κήπος της Εδέμ αποτελεί ένα παρόμοιο αρχαίο δείγμα  μυθολογίας,στο οποίο ένας ασφαλής χώρος όπου φύονται δέντρα είναι ανώτερος απότην άγονη γη πέρα από αυτόν.

Ως ελέλιξη των περιφραγμένων χώρων εντός ενός αγροκτήματος,όπου φρουτόδεντρα δημιουργούσαν μια ευχάριστη περιοχήσκιάς,οι πρώιμοι αυτοί κήποι

θεωρήθηκαν επίσης χώροι ψυχαγωγίας και ανάπαυσης.Στους πρώτους κήπους της Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής,δινόταν περισσότερη προσοχή στα δέντρα παρά στα λουλούδια.Η λέξη "Παράδεισος" συνδέεται ετυμολογικά με την αρχαία περσική λέξη για τον κήπο--ένας παράδεισος ήταν μια κατάφυτη περιοχή με νερά να τρέχουν σε κανάλια ή σιντριβάνια,και ένα τακτικό μοτίβο δέντρων. Αυτό το στυλ διαδόθηκεαπό το μέρος που είχε τις καταβολές του,την Εύφορη ημισέληνο της Περσίας,της Αιγύπτου και της Ασσυρίας και υιοθετήθηκε  σε όλη τη βόρεια Αφρική(απόπου εξαπλώθηκε στην Ευρώπη),ακόμα καιστηνΙνδία,οι κήποι της Δυναστείας  Μουγκάλ εμφανίζουν την ίδια επιρροή.Ως αποτέλεσμα ,ο περίκλειστος κήπος συχνά με μονοπάτια που τον χώριζαν σε τέταρτα,έγινε  τόσο ένας χώρος απομόνωσης και ανάπαυσης κατά τον ελεύθερο χρόνο,όσο και ένα σύμβολο θρησκευτικής απεικόνισης σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου,ακόμα  και προτού ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ συμπεριλάβουν την έννοια του κήπου στις νέες θρησκείες!!

Ξυράφια.

Το αρχαότερο ξυράφι που έχει βρεθεί ποτέ χρονολογείται περίπου 20.000 χρόνια πριν.Τ πρώτα ξυράφια φτιάχνονταν από αχιβάδες,δόντια καρχαρία και ακονισμένο πυριτόλιθο.Η χρήση τους έγινε σταδιακά  πιο συνηθισμένη κατά την εποχή του Χαλκού,όταν ο χαλκός και ο οψιανός(ηφαιστιακό γυαλί) χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή πιο κοφτερών εργαλείων.Αντικείμενα όπως τα ξυράφια αποτελούσαν προσωπική ιδιοκτησία και προσέδιδαν κύρος--παραδείγματος χάριν,διακοσμημένα χρυσά και χάλκινα ξυράφια έχουν βρεθεί σε αιγυπτιακούς τάφους του 4000 π.Χ.,ένδειξη  ότι είχαν αρκετά  μεγάλη αξία ώστε να θαφτούν μαζί με τους ιδιοκτήτες τους!! 

 

ΟΣΤΕΙΝΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ

Πρώτη χρήση:Αφρική ή Ευρώπη

Πότε :περίπου 50.000 χρόνια πριν.

Η συζήτηση για το πότε πρωτοχρησιμοποιήθηκαν τα οστέινα εργαλεία αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αινίγματα  της πρώτης ιστορίας του ανθρώπινου είδους,καθώς συνδέεται άμεσα με τις σχέσεις μεταξύτων Homo Sapiens και των ξαδέλφων τους ,των Νεάρτενταλ.Στην Αφρική υπάρχουν τεκμήρια,από 70.000 έως 100.000 ετών,οστών που είχαν εσκεμμένα κοπεί,σκαλιστεί και γυαλιστεί για να χρησιμοποιήθούν ως αιχμηρά εργαλεία,σοβλιά,καμάκια ή σφήνες.Ωστόσο δεν υπάρχει μεγάλη συνέπεια όσον αφορά τους τύπους και τις τοποθεσίες αυτών των αρχαιολογικών ευρημάτων.

Ε κείνη την περίοδο,οι πρόγονοι των  Homo Sapiens εξακολουθούσαν να εξελίσσονται στην Αφρική(δεν μετανάστευσαν στην Ευρώπη παρά 44000 χρόνια πριν).Εντοόυτοις οστέινα εργαλεία έχουν ανακαλυφθεί καιστην Ευρώπη,και χρονολογούνται τουλάχιστον 50.000 χρόνια πριν,πράγμα που υποδεικνύει ότι πρέπει να  είχαν κατασκευασθεί από τους Νεάντερταλ(οι οποίοι ήδη ευρίσκονταν στην Ευρώπη 200.000 χρόνια πριν και είχαν εξελιχθεί εκεί.). Έτσι λοιπόν ,ενώ είναι δυνατόν τα δύο είδη ανθρωπιδών να ανακάλυψαν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο τον τρόπο κατασκευής εργαλείων,οι επιστήμονες έχουν εγείρει την ενδιαφέρουσα πιθανότητα ότι εκείνοι οιHomo Sapiens πρόγονοί μας που πρωτομετανάστευσαν στην Ευρώπη από την Αφρική,έμαθαν πώς να επεξεργάζονται τα οστά από τουςξαδέλφους τους ,τους Νεάντερταλ.

Τα λίθινα εργαλεία υπήρχαν πολύ πριν από την αντίστοιχή τους οστέινη κατασκευή,όμως η πέτρα είναι ένα πιι σκληρό και λιγότερο προσαρμόσιμο υλικό--η μεγαλη καινοτομία έγινε όταν οι άνθρωποι έμαθαν να χρησιμοποιούν λίθινα ερφαλεία για να κόβουν ,να τρίβουν  και να γυαλίζουν κομμάτια οστών.

Εργαλεία μπορουν να κατασκευαστούν από διάφορους τύπους οστών,όμως τα ελαφόκερα και τα οστά μεγαλύτερου μήκους είναι τα πλέον χρήσιμα για τη δημιουργία  μακριών και αιχμηρών εργαλείων. Άλλα εργαλεία πρώιμου τύπου που έχουν βρεθεί περιλαμβάνουν  αγκίστρια για ψάρεμα,μαχαιροπίρουνα ,βελόνες και καρφίτσες,κοσμήματα και εργαλεία για ξύσιμο και γυάλισμα.Συχνά κρεμούσαν δόντια σε κορδόνια ως κοσμήματα,ενώ οι οπλές των ζώων μπορούσαν να μετατραπούν σε υποτυπώδη μουσικά όργανα,οπως ένα κουδούνι ή,με την προσθήκη μικρών πετρών στο εσωτερικό,μια κουδουνίστρα.!!

 

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΞΗΣ

Πρώτη καταγραφή:Χαλιφάτο των Αββασιδών/σημερινό Ιράκ

Πότε:9ος αιώνας μ.Χ.

Οι δύο κύριες μέθοδοι παραγωγής αλκοόλ είναι η ζύμωση,στην οποία η χημική διασπαση μιας ουσίας όπως τα φρούτα ή οι σπόροι παράγει αλκοόλη,και η απόσταξη, κατά την οποία ένα το οποίο έχει υποστεί  ζύμωσηκαθρίζεται επιπλεον μέσω της εξάτμισης και της συμπύκνωσης διαφορετικών στοιχείων μέσα στο υγρό.Το παλαιότερο  πιστοποιημένο αλκοολούχο ποτό που έχει υποστεί ζύμωση προέρχεται από το τζιαχού στην κοιλάδα του  Κίτρινου Ποταμού στη Κίνα,περίπου  από το 7000--6600π.Χ. Όμως ,πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ποτά που είχαν υποστεί ζύμωση πρέπει να καταναλώνονταν κατά την Παλαιολιθική Περίοδο

10.000 μέχρι και 12000 χρόνια πρίν. Η ''υπόθεση του μεθυσμένου πιθήκου" πηγαίνει ακόμα πιο πέρα,προτείνοντας ότι οι πρώτοι μακρινοί πρόγονοί μας ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να μεθύσουν καταναλώνοντας σαπισμένα φρούτα από το έδαφος των δασών,και ότι αυτή η γνώση διατηρήθηκε καθ'όλη τη διάρκεια της εξέλιξης αυτών των πιθήκων στους πρώτους ανθρωπίδες.

Η απόσταξη όμως είναι μια πολύ πιο πρόσφατη ανακάλυψη.Υπάρχουν στοιχεία από τον 1ο και 3ο αιώνα μ.Χ. ότι η απόσταξη εφαρμοζόταν  στην Αίγυπτο της ΡωμαΪκής εποχής και στην Κίνα.Οι Ρωμαίοι ,παραδείγματος χάριν, εξήγαγαν το νέφτι από τα έλαια των πεύκων. Πολλοί από τους πρώιμους ναύτες είχαν σκαρφιστεί μεθόδους απόσταξης πόσιμου νερού από το θαλασσινό νερό ενώ κάποιες κοινωνίες ανακάλυψαν τρόπους να ενισχύουν την αλκοόλη μέσω μιας διαδικασίας ψύξης--ένα ποτό που έχει υποστεί ζύμωση,οπως το κρασί,ψύχεται μέχρι το υδάτινο περιέχόμενο να παγώσει,αφήνοντας ένα πολύ ισχυρότερο κατάλοιπο.

Όμως ,ο συνδυασμός της έλλειψης τεκμηρίων και της μυστικοπάθειας των πρώτων αλχημιστών και τεχνουργών συνεπάγεται ότι δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν η αλκόόλη είχε υποστεί απόσταξη ή όχι εκείνη την περίοδο. Έτσι,λοιπόν,το πρώτο επιβεβαιωμένο τεκμήριο προέρχεται από τον άραβα φιλόσοφο Αλ--Κίντι,τον πρώτο που άφησε πίσω του μια γραπτή έκθεση των μυστικών της  απόσταξης αλκοόλης, δίνοντας λεπτομερείς περιγραφές της διαδικασίας και καταλήγοντας"...και έτσι και κρασί υφίσταται απόσταξη σε υγρασία και καταλήγει να έχει το χρώμα του ροδόνερου".

Ο Αλ--Κίντι έζησε στην περιοχή του σύγχρονου Ιράκ,στην Μπάσρα και τη Βαγδάτη,και μνημονεύεται ως πατέρας της αραβικής φιλοσοφίας. Οι οδηγίες του Αλ--Κίντι βοήθησαν στη διάδοση των μυστικών της διαδικασίας σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση,καθώς οι άνθρωποι σε διαφορετικές περιοχές της γης μάθαιναν να κατασκευάζουν το "υγρό πυρ",τη ρακή,το ουίσκι, τη βότκα, το τζίν και πολλά άλλα ακόμα.Η ίδια η λέξη αλκόόλη προέρχεται από το αραβικό al  kohl επειδή η διαδικασία που ακολουθούσαν οι άραβες χημικοί  στην κατασκευή  μακιγιάζ για τα μάτια ήταν παρόμοια(κολ ονομάζονται ακόμα και σήμερα τα μαλακά μολύβια για τα μάτια).!

πιστωποιημένο

ΚΡΕΒΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΠΑΣΜΑΤΑ

Πρώτη χρήση:Άγνωστη τοποθεσία

Πότε:Πάνω από 5000 χρόνια πριν.

Εκτός από ένα πρώιμο δείγμα ενός αποχωρητηρίου ,το ερειπωμένο χωριό  Σκάρα  Μπρε στις Ορκάδες νήσους μας παρέχει τεκμήρια ότι 5000 χρόνια πριν χρησιμοποιούνταν κρεβάτια αρκετά περίπλοκης κατασκευής.Αυτό μας δείχνει ότι η ιδέα προυπήρχε και εξελίχθηκε συν τω χρόνω.

Το ξύλο  σπανίζει στις Ορκάδες ,έτσι λοιπόν οι κάτοικοι των λίθινων σπιτιών χρησιμοποιούσαν την πέτρα,μιας και αποτελούσε το πιο εν αφθονία υλικό,για να δημιοργήσουν  ανυψωμένες "πλατφόρμες ύπνου".Οι πέτρινες βάσεις  των κρεβατιών  χτίζονταν μακριά από τους εξωτερικούς τοίχους(οι οποίοι θα ήταν και οι ψυχρότεροι) και δίπλα σε εσωτερικούς τοίχους.Το υλικό που πιθανότατα χρησιμοποιούσαν ως στρώμα ήταν τα αποξηραμένα βρύα.

Τα κρεβάτια και τα σκεπάσματα συνέχισαν να εξελίσσονται με την πάροδο των αιώνων. Κατά  τη μεσαιωνική περίοδο τα κρεβάτια αποτελούνταν  από κομματια υφάσματος ή χαλιά παραγεμισμένα από φτερά,μαλλί ζώων ή ανθρώπινα μαλλιά για τη δημιουργία κάποιου είδους στρώματος.Την περιοχή του ύπνου περιέβαλλαν κουρτίνες για να αποκλείουν το φως και να παρέχουν μια κάποια ιδιωτικότητα(αν και σε πολλά  φτωχά νοικοκυριά , πολλοί άνθρωποι μοιράζονταν το ίδιο κρεβάτι).Ταξύλινα κρεβάτια περέμεναν ένα είδος πολυτελείας.Από τον 12ο αιώνα και μετά,βρίσκουμε δείγματα κρεβατιών με περίτεχνα σκαλίσματα, που θα είχαν κατασκευαστεί  για τους πιο εύφορους.Τα πρώτα πτυσσόμενα κρεβάτια ανάγονται επίσης στον 12ο αιώνα--αυτά λειτουργούσαν ως κρεβάτια τη νύχτα αλλά,διπλωνοντάςτα,μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν και ως καναπέδες κατά τη διαρκεια της μέρας,όπως ακριβώς τους σύγχρονους καναπέδες-κρεβάτια.!