Εισαγωγικό σημείωμα της συγγραφέως:Το διάστημα που πέρασε από τη νύχτα που το Θείο Βρέφος γεννήθηκε στη Βηθλεέμ είναι πολύ μικρό σε σχέση με την ηλικία του κόσμου μας,αρκετό όμως για να παρεισφρήσουν τα λάθη της ανθρώπινης διανόησης.Ο Χριστός πιθανότατα γεννηθηκε ...προ Χριστού και σε ημερομηνία που τοποθετείται μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου (Ρόη Χάικου).
Η Γέννηση του Χριστού που γιορτάζεται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντος,εκτός από την τεράστια κοινωνική,ανθρωπιστική σημασία, έπαιξε και έναν άλλο ρόλο,πιο πεζό ίσως αλλά απαραίτητο για τη λειτουργία της κοινωνίας:τη μέτρηση του χρόνου.
Τα Χριστούγεννα ορίστηκαν ως η αφετηρία μέτρησης του χρόνου και αντικατέστησαν τα άλλα γεγονοτα --ορόσημα που χρησιμοποιούνταν μέχρι το 800 μετά Χριστόν.
ΟΧριστός γεννήθηκε ...προ Χριστού και σε ημερομηνία που τοποθετείται πιθανότατα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου και όχι στις 25 Δεκεμβρίου σύμφωνα με το βιβλίο "η οδύσσεια των Ημερολογίων",των κ.κ.Σ.Θεοδοσίου και Μ.Δανέζη,καθηγητών αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.Η χρονολόγηση από τη Γεννηση του Χριστού προτάθηκε από το σκύθη μοναχό και εκκλησιαστικό συγγραφέα Διονύσιο το Μικρό(532 μ.Χ.),ηγούμενο μοναστηριούστη Ρώμη,κατά τον 6ο μετά Χριστόν αιώνα και καθιερώθηκε γενικότερα το 800 μ.Χ. από τον Καρλομάγνο.
Μέχρι τότε η χρονολόγηση γινόταν,είτε με αφετηρία την κτίση της Ρώμης είτε ''απο ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΎ" δηλαδή με αφετηρία την (υποτιθέμενη) 29η Αυγούστου του 284 μ.Χ.,ημερομηνία κατά την οποία ο Διοκλητιανός ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας.Αφού λοιπόν,δημιουργήθηκε η χρονολόγηση με αφετηρία τη Γέννηση του Χριστού,οι μετέπειτα προσπάθειες των σοφών επικεντρώθηκαν στον ακριβή προσδιορισμό της ημερομηνίας της. Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται είναι πότε γεννήθηκε ο Χριστός.Τα Ευαγγέλια ,κύρια πηγή πληροφοριών για τους Χριστιανούς,δεν αναφέρουν τίποτε σχετικό,ούτε μνημονεύουν κάποιον εορτασμό γενεθλίων κατα τον "ανθρώπινο" βίο του Σωτήρα Χριστού.
Έτσι κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες,ο ακριβής εντοπισμός της σχετικής ημερομηνίας δεν ενδιέφερε τους πρώτους Χριστιανούς που λάτρευαν τον Ιησού καθημερινά.Το πρόβλημα ανέκυψε όταν το 135 μ.Χ.ο πάπας Τελεσφόρος αποφάσισε να θεσπίσει τη γιορτή των Χριστουγέννων. Αρχικά η γιορτή ήταν κινητή και εορταζόταν είτε την 6η Ιανουαρίου με τα Θεοφάνια είτε την 22α Δεκεμβρίου,την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου. Η καθιέρωση βέβαια,της γιορτής στο χειμερινό ηλιοστάσιο είχε το μεγάλο πλεονέκτημα,για την επίσημη εκκλησία,ότι συνέπιπτε με τις μεγάλες ειδολολατρικές γιορτές του χειμερινού ηλιοστασίου:στην Αρχαία Αίγυπτο ο χρυσός άντρας--λυτρωτής Όσιρις πέθανε και ενταφιάστηκε στις 21 Δεκεμβρίου.Σύμφωνα με ιστορικούς και αρχαιολόγους οι ιερείς τον έθαψαν τα μεσάνυχτα φωνάζοντας:"Η παρθένος παρουσιάστηκε.Το φως δυναμώνει"δείχνοντας στους πιστούς το είδωλο ενός μωρού.(συνεχίζεται)