ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ(συνέχεια)

Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η συγχρονη τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών,οι νεότεροι αστρονόμοι ερεύνησαν όλα τα "ιδιαίτερα"αστρονομικά φαινόμενα που έγιναν από το 8 έως το 4 π.Χ.,εντόπισαν τους κομήτες και τους καινοφανείς που εμφανίστηκαν τότε,καθώς και τις συγκλίσεις των πλανητών.Υπολόγισαν ότι το 7π.Χ.οι πλανήτες Κρόνος,Δίας και Άρης συνέκλιναν τρεις φορές,και οι συγκλήσεις τους προκάλεσαν ένα παράξενο φαινόμενο.Η πρώτη σύγκλιση ερμηνεύτηκε από τους τρεις Μάγους ως θεϊκό σημάδι,το ακολούθησαν και όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ έγιναν οι δύο επόμενες συγκλήσεις τις οποίες επίσης ακολούθησαν και έφθασαν στη Βηθλεέμ.

Άρα σύμφωνα με την αστρονομία ο Χριστός γεννήθηκε το 7 π.Χ..με αυτή τη χρονολογία συμφωνούν και ορισμένοι ιστορικοί,βασιζόμενοι στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο,σύμφωνα με το οποίο ο Ρωμαίος αυτοκράτορας διέταξε να γίνει απογραφή της αυτοκρατορίας το 8π.Χ. η διαταγή, με τα μέσα της εποχής,έφτασε ένα χρόνο αργότερα στην Ιουδαία,δηλαδή το 7π.Χ.,οπότε ο Ιωσήφ και η Μαρία ξεκίνησαν από τη Ναζαρέτ για τη Βηθλεέμ(αφού η απογραφή δεν γινόταν στον τόπο κατοικίας αλλά στον τόπο καταγωγής του αρχηγού της οικογένειας.)

Πάντως οι Αγγλοι αστρονόμοιD.Clark  και E.Stephenson ανακοίνωσαν το 1977 ότι ο Χριστός γεννηθηκε μάλλον το 5π.Χ.,οπότε ανέλκαμψε ένας καινοφανής που ήταν πιθανότατα το αστρο της Βηθλεέμ.Και για την ημερομηνία γέννησης του Χριστού,δηλαδή την 25η Δεκεμβρίου,φαίνεται ότι ο Διονύσιος έκανε λάθος. Από τα ιερά κείμενα προκύπτει ότι ο Χριστός γεννήθηκε πιθανώς στον Εβραϊκό μήνα Τισρί που αντιστοιχεί στα μέσα Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου.Με την εκδοχή αυτή συμφωνεί και ο αστρονόμος Ντέιβιντ Χιουζ, ο οποίος στις 15 Σεπτεμβρίου του 1993 ανακοίνωσε ότι ο Χριστός γεννήθηκε πριν από 2000 χρόνια ακριβώς,δηλαδή στις 15 Σεπτεμβρίου του 7π.Χ.

Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν πάντως ότι το φαινόμενο που ονομάστηκε "αστρο της Βηθλεέμ" δεν μπορεί να είναι αστρονομικό εφόσον κανένα αστρονομικό φαινόμενο δεν μπορεί να υποδείξει ένα συγκεκριμένο σημείο πάνω στη Γη,όπως το σπίτι που βρισκόταν ο Χριστός όταν τον προσκήνυσαν οι Μάγοι.Η άποψη αυτή συμφωνεί και με εκείνη  του Ιωάννη του Χρυσοστόμου,ο οποίος  εκτός από Θεολόγος ήταν και αστρονόμος.

Όπως ,όμως ,η γέννηση του Χριστού σημαίνειπολύ περισσότερα για την ανθρωπότητα από την έναρξη  μέτρησης των χρονολογιών έτσι και ο ακριβής υπολογισμός της ημερομηνίας της γέννησης έχει περισσότερο θεωρητική κι όχι πρακτική σημασία. Ακόμη κιαν  βρισκόταν η ημερομηνία αυτή,δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι θα  άλλαζε η ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων.!!

Η ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΉ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.(ΣΥΝΈΧΕΙΑ)

 Με βάση λοιπόν αυτή τη Γέννηση και με το λεγόμενο από τον Ιωάννη για τον Ιησού Χριστό"εκείνον δει αυξάνειν,εμέ δε ελλατούσθαι"(Ιωαν.γ30) καθορίστηκε η Γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου,αμέσως δηλαδή μετά τη χειμερινή τροπή του Ήλιου οπότε οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν.

Δύο αιώνες μετά τον Πάπα Ιούλιο, ο Διονύσιος ο Μικρός ανέλαβε να προσδιορίσει την ημερομηνία του Χριστιανικού Πάσχα με αφετηρία χρονολόγησης τη γέννηση του Χριστού,βασιζόμενος στα κείμενα του Κλήμη του Αλεξανδρέα,ο οποίος ανέφερε ότι ο Χριστός γεννήθηκε το 28ο έτος της βασιλείας του Αυγούστου Οκταβιανού.Ο Διονύσιος θεώρησε κατά σύμβαση ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του έτους 1(και όχι του έτους μηδέν,κάτι που οδήγησε και στη σύγχυση για το πότε λήγουν οι δεκαετίες,οι αιώνες κ.λ.π.:Το περίφημο "Μιλένιουμ"γιορτάτηκε σε όλο τον κόσμο στις 31 Δεκεμβρίου του 1999,ενώ η δεύτερη χιλιετία μετά Χριστόν έληξε στις 31 Δεκεμβρίου του 2000.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Διονυσίου το έτος 1 αντιστοιχούσε στο έτος753 από την κτίση της Ρώμης.Έκανε όμως λάθος.Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε μάλλον το 4π.Χ. βασιζόμενοι στα Ευαγγέλια,σύμφωνα με τα οποία ο Χριστόςγεννήθηκε κατά τη βασιλεία του Ηρώδη του Α` στην Ιουδαία, ο οποίος πέθανε κατά τους υπολογισμούς τους το 4π.Χ. Βασίζονται επίσηςστον Εβραίο ιστορικό Ιώσηπο ο οποίος αναφέρει ότι ο Ηρώδης αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς της Ιουδαίας από τους Ρωμαίους κατά την 184ηΟλυμπιάδα,δηλαδή το 38 π.Χ. και πέθανε σε ηλικία 70 ετών έχοντας βασιλέψει επί 34 έτη,μετά μια έκλειψη Σελήνης και πριν από ένα Εβραϊκό Πάσχα.Οι αστρονόμοι υπολόγισαν ότι εκείνη η έκλειψη Σελήνης έγινε στις 13 Μαρτίου και το Εβραϊκο Πάσχα γιορτάστηκε στις 12 Απριλίου.Μεταξύ αυτών των ημερομηνιών του 4π.Χ.περιλαμβάνεται η ημερομηνία θανάτου του Ηρώδη και όλα αυτά σημαίνουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε...4 χρόνια π.Χ..

Το λάθος που εντοπίστηκε στους υπολογισμούς του Διονυσίου ήταν ότι παρέλειψε να υπολογίσει τα 4 χρόνια κατά τα οποία ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας,ο Αύγουστος Καίσαρας Οκταβιανός,βασίλεψε μόνο με την ονομασία Οκταβιανός και χωρίς τις τιμητικές προσηγορίες που του δόθηκαν αργότερα από τη Σύγκλητο.

 Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν ότι ο Διονύσιος ο Μικρός δεν προσδιόρισε το πρωτο έτος του ημερολογίου  ως "έτος μηδέν".Στο ερώτημα γιατί παρέλειψε αυτόν τον υπολογισμό,οι ίδιοι απαντούν ότι την εποχή εκείνη στη Δύση χρησιμοποιούσαν το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης,με τα λατινικά σύμβολα αρίθμησης που δεν περιείχαν το μηδέν. Κατάφερε όμως,ο Διονύσιος να προσδιορίσει επακριβώς το έτος γέννησης του Κυρίου;

 Η απάντηση κι εδώ είναι μάλλον αρνητική.Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι έπεσε κάποια χρόνια έξω στους υπολογισμούς του και ο Ιησούς γεννήθηκε μαλλον το 4π.  Οι δικοί τους υπολογισμοί εδράζονται σε εδάφια της Καινής Διαθήκης και σε αποσπάσματα από το έργο του ιστορικού Εβραίου Ιώσηπου(1οςμ.Χ αιώνας).

Οι αστρονόμοι προσπάθησαν επίσης να υπολογίσουν την ημερομηνία γέννησης του Χριστού με βάση το ουράνιο φαινόμενο που συνδέεται με αυτήν,δηλαδήτο άστρο της Βηθλεέμ που αναφέρεται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο.

 Ο Κέπλερ υποστήριξε ότι ο Χριστός γεννήθηκε έναή δύο χρόνια μετά την τριπλή σύνοδοτων πλανητών ΆΡΗ,ΔΙΑ,ΚΡΟΝΟΥ στα όρια των αστερισμών Κριού και Ιχθύων,δηλαδή πιθανώς το 4π.Χ. ή το5π.Χ.

H ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΉ ΠΡΑΞΗ ΓΈΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΣΥΝΈΧΕΙΑ)

 Οι εορτασμοί του χειμερινού ηλιοστασίου στην αρχαία Ελλάδα ονομάζονταν "Λήναια,ο εορτασμός των αγρίων γυναικών",ενώ στην αρχαία Ρώμη τα Σατουρνάλια ,προς τιμή του Θεού Κρόνου επί αυτοκρατορίας  του Καίσαρα εορτάζονταν από τις 17 μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου. Ακολουθούσε στις 25 Δεκεμβρίου,η γιορτη του χειμερινού ηλιοστασίου,τα Μπρουμάλια("dies brevissima--η μικρότερη μέρα του έτους).Η γιορτή αυτή συνδυαζόταν  με τα Ελληνικά Κρόνια..

Περίπου τον 3ο αιώνα μ.Χ.,υπήρχαν πολλές θρησκείες και μυστηριακές αντιλήψεις στη ΡωμαΪκή αυτοκρατορία.Οι περισσότερες ,αν όχι όλες ,όπως υποστηρίζουν οι ιστορικοί,γιόρταζαν τη γεννηση του Θεού τους κοντά στην περίοδο του χειμερινού ηλιοστασίου.

Ο αυτοκράτορας Αυριλιανός(270ή 275) συνένωσε μια σειρά παγανιστικών εορτασμών του ηλιοστασίου που αφορούσε θεότητες όπως ,ο Απόλλωνας,ο Διόνυσος,ο Ήλιος,ο Ηρακλής,η Μίθρα,ο Όσιρις,, ο Περσέας ,ο Θησέας,κ.α. σε ένα "φεστιβάλ" που το ονόμασε "Γενέθλια του ανίκητου ΉΛΙΟΥ"ΣΤΙς 25 Δεκεμβρίου.Με στόχο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα παγανιστικά στοιχεία ,τα Χριστούγεννα τοποθετήθηκαν την 25η Δεκεμβρίου--υποτιθέμενη ημερομηνία γέννησης του Θεανθρώπου.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς,κάθε αδιασειστη απόδειξη για την ακριβή γέννηση  του Ιησού Χριστού έχει χαθεί,αν και τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι γεννήθηκε την Ανοιξη,κάτι που οι πρωτοχριαστιανοί φαίνεται ότι αγνοούσαν.Κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα υπήρξε έντονα ο προβληματισμός για το πότε θα γιορτάζεται η γέννηση του Θεανθρώπου και οι δυτικές εκκλησίες αποφάσισαν την 25η Δεκεμβρίου,καθώς ήδη ήταν γνωστή στη ΡωμαΪκή αυτοκρατορία ως ημέρα εορτασμού των παγανιστικών θρησκειών. Καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κεντρική εκκλησιαστική ηγεσία,πέρασαν αιώνες μέχρι ότου η παράδοση αυτή να γίνει ευρύτερα αποδεκτή.

*Οι ανατολικές εκκλησίες ξεκίνησαν να εορτάζουν τα Χριστούγεννα μετά το 375 μ.Χ.

Η εκκλησία της Ιερουσαλήμ μετά τον 7ο αιώνα.*Οι Χριστιανοί της Ιρλανδίας τον 5ο αιώνα.*Η Αυστρία,Αγγλία,και Ελβετία τον 8οαιώνα μ.Χ. *Οι σλαβικές χώρες μεταξύ 9ου και 10ου αιώνα.

Σύμφωνα με μελετητές και ιστορικούς πολλά σύμβολα και εορτασμοί των Χριστουγέννων έχουν παγανιστική προέλευση:Το δέντρο, το γκι,ηανταλλαγή δώρων,ο Αγιος Βασίλης,το ιπτάμενο έλκηθρο  κ.λ.π..Στη Μασαχουσέτη, οι πουριτανοί προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταργήσουν τα Χριστούγεννα τον 17ο αιώνα,κάτι που έκανε το αγγλικό Κοινοβούλιο το 1647.

Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων καθορίστηκε αργότερα,όταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Κύριλλος(350-386) έγραψε στον Πάπα της Ρώμης Ιούλιο(337-352),παρακαλώντας τον να ψάξει στα σωζόμενα στη Ρώμη ΙουδαΪκά αρχεία με την ελπίδα να βρεί και να καθορίσει ακριβώς την ημερομηνία της γέννησης. Κατά την παράδοση αυτή του 8ου αιώνα ο Πάπας Ιούλιος"συναγαγών πάντα τα συγγράμματα τα αχθέντα εις Ρώμην εύρε σύγγραμμα   τι  Ιωσήπου του Χρονογράφου,συγγραφένπαρ'αυτού...ότι την 9η ώρα του Δεκεμβρίου 25,εγένετο η γεννησις του Χριστού...και ούτως κατέθετο ο Ιούλιος ο Ρώμης Πατριάρχης".

Άλλη εκδοχή για τον καθορισμό της 25 Δεκεμβρίου ως ημέρας Γέννησης του Χριστού αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε ο χρόνος της Ιερατείας του Ζαχαρία  που ήταν πατέρας του Ιωάννη του Βαπτιστή.Κατά την εκδοχή αυτή η Ιερατεία του Ζαχαρία συνέπεσε τον μήνα Σεπτέμβριο,οπότε και η "σύλληψις του Προδρόμου την 25 Σεπτεμβρίου, ην πανηγυρίζει η εκκλησία ως απαρχή των εφεξής τελεσθέντων μεγάλων μυστηρίων της απολυτρώσεως ημών",η δε Γεννησή Του στις 25 Ιουνίου,αμέσως δηλαδή μετα την καλοκαιρινή τροπή του Ηλίου οπότε οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν.( συνέχεια..)

ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ:Η ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

 Εισαγωγικό σημείωμα της συγγραφέως:Το διάστημα που πέρασε  από τη νύχτα  που το Θείο Βρέφος γεννήθηκε στη Βηθλεέμ είναι πολύ μικρό σε σχέση με την ηλικία του κόσμου μας,αρκετό όμως για να παρεισφρήσουν τα λάθη της ανθρώπινης διανόησης.Ο Χριστός πιθανότατα γεννηθηκε ...προ Χριστού και σε ημερομηνία που τοποθετείται μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου (Ρόη Χάικου).

Η Γέννηση του Χριστού που γιορτάζεται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντος,εκτός από την τεράστια κοινωνική,ανθρωπιστική σημασία, έπαιξε και έναν άλλο ρόλο,πιο πεζό ίσως αλλά απαραίτητο για τη λειτουργία της κοινωνίας:τη μέτρηση του χρόνου.

 Τα Χριστούγεννα ορίστηκαν ως η αφετηρία μέτρησης του χρόνου και αντικατέστησαν τα άλλα γεγονοτα --ορόσημα που χρησιμοποιούνταν μέχρι το 800 μετά Χριστόν.

ΟΧριστός γεννήθηκε ...προ Χριστού και σε ημερομηνία που τοποθετείται πιθανότατα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου και όχι στις 25 Δεκεμβρίου σύμφωνα με το βιβλίο "η οδύσσεια των Ημερολογίων",των κ.κ.Σ.Θεοδοσίου και Μ.Δανέζη,καθηγητών αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.Η χρονολόγηση από τη Γεννηση του Χριστού προτάθηκε από το σκύθη μοναχό και εκκλησιαστικό συγγραφέα Διονύσιο το Μικρό(532 μ.Χ.),ηγούμενο μοναστηριούστη Ρώμη,κατά τον 6ο μετά Χριστόν αιώνα και καθιερώθηκε γενικότερα το 800 μ.Χ. από τον Καρλομάγνο.

Μέχρι τότε η χρονολόγηση γινόταν,είτε με αφετηρία την κτίση της Ρώμης είτε ''απο ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΎ" δηλαδή με αφετηρία την (υποτιθέμενη) 29η Αυγούστου του 284 μ.Χ.,ημερομηνία κατά την οποία ο Διοκλητιανός ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας.Αφού λοιπόν,δημιουργήθηκε η χρονολόγηση με αφετηρία τη Γέννηση του Χριστού,οι μετέπειτα προσπάθειες των σοφών επικεντρώθηκαν στον ακριβή προσδιορισμό της ημερομηνίας της. Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται είναι πότε γεννήθηκε ο Χριστός.Τα Ευαγγέλια ,κύρια πηγή πληροφοριών για τους Χριστιανούς,δεν αναφέρουν τίποτε σχετικό,ούτε μνημονεύουν κάποιον εορτασμό γενεθλίων κατα τον "ανθρώπινο" βίο του Σωτήρα Χριστού.

Έτσι κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες,ο ακριβής εντοπισμός της σχετικής ημερομηνίας δεν ενδιέφερε τους πρώτους Χριστιανούς που λάτρευαν τον Ιησού καθημερινά.Το πρόβλημα ανέκυψε όταν το 135 μ.Χ.ο πάπας Τελεσφόρος αποφάσισε να θεσπίσει τη γιορτή των Χριστουγέννων. Αρχικά η γιορτή ήταν κινητή και εορταζόταν είτε την 6η Ιανουαρίου με τα Θεοφάνια είτε την 22α Δεκεμβρίου,την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου. Η καθιέρωση βέβαια,της γιορτής στο χειμερινό ηλιοστάσιο είχε το μεγάλο πλεονέκτημα,για την επίσημη εκκλησία,ότι συνέπιπτε με τις μεγάλες ειδολολατρικές γιορτές του χειμερινού ηλιοστασίου:στην Αρχαία Αίγυπτο ο χρυσός άντρας--λυτρωτής Όσιρις πέθανε και ενταφιάστηκε στις 21 Δεκεμβρίου.Σύμφωνα με ιστορικούς και αρχαιολόγους οι ιερείς τον έθαψαν τα μεσάνυχτα φωνάζοντας:"Η παρθένος παρουσιάστηκε.Το φως δυναμώνει"δείχνοντας στους πιστούς το είδωλο ενός μωρού.(συνεχίζεται)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ 13,ΑΠΌΤΟ 2004 ΕΩΣ ΤΟ 2027...

 Η Παρασκευή και 13 κάνει την εμφάνισή της μια με τρεις φορές το χρόνο.Μάλιστα, όπως  συμπέραναν ειδικοί ερευνητές  στη δομή του Γρηγοριανού Ημερολογίου.η δέκατη Τρίτη κάθε μήνα έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι Παρασκευή παρά οποιαδήποτε άλλη μέρα της Εβδομάδας...

*2004:Φεβρουάριος,Αύγουστος--η Παρασκευή και 13 του μηνός Αυγούστου είναι η ημερομηνία έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας!Αυτό βέβαια δεν είναι κακός οιωνός,ούτε θα πρέπει να εκληφθεί ως τέτοιος...Ας μη ξεχναμε αυτό που λένε οι ψυχολόγοι:ότι η Παρασκευή και 13 μπορεί πραγματικά να γίνει μια μέρα αναποδιάς και κακοδαιμονιας αν οι άνθρωποι εστιάσουν στην αρνητική όψη της ημέρας και πιστεψουν πραγματικά  ότι κάτι κακό θα τους συμβεί. Όταν δίνεις ενέργεια σε κάτι,πολλώ δε σε μια τάση ή σε μια δεισιδαιμονία,είναι φυσικό επόμενο να προκαλέσεις την πραγματοποίησή της.Το 2004 επιφυλάσσει ακόμα,τρεις Τρίτες και 13,τον Ιανουάριο,τον Απρίλιο και τον Ιούλιο... *2005: Μάϊος*2006:Ιανουάριος ,Οκτώβριος.*2007: Απρίλιος, Ιούλιος *2008:Ιούνιος*2009:Φεβρουάριος,Μα΄ρτιος, Νοέμβριος *2010: Αύγουστος*2011:Μαϊος*2012:Ιανουάριος ,Απρίλιος,Ιούλιος *2013: Σεπτέμβριος ,Δεκέμβριος *2014:Ιούνιος *2015:Φεβρουάριος ,Μάρτιος, Νοέμβριος *2016:ΜαΪος,*2017:Ιανουάριος ,Οκτώβριος *2018: Απρίλιος , Ιούλιος *2019: Σεπτέμβριος Δεκέμβριος *2020:Μάρτιος, Νοέμβριος*2021:Αύγουστος *2022:ΜάΙος ΄*2023: Ιανουάριος , Οκτώβριος *2024: Σεπτέμβριος, Δεκέμβριος. *2025:Ιούνιος *2026:Φεβρουάριος ,Μάρτιος ,Νοέμβριος. *2027: Αύγουστος.

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΚΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ

Για τους Εβραίους και του πρώτους Χριστιανούς ο άδης (Σιεόλ) είχε μια πολύ διαφορετική έννοια από αυτήν που έίχε για τους αρχαίους Ελληνες.Ηταν ο τόπος διαμονής ήταν όλων των νεκρών,δίκαιων και αδίκων.Το γεγονός ,όμως ότι η λέξη 

"Σιεόλ"συν τω χρόνω μεταφράστηκε σε άλλες γλώσσες ,ως '"Αδης","Τάφος" 'Μνήμα'' ή ακωκή και "Κόλαση" είχε ως αποτέλεσμα κάποια στιγμή να μετατραπεί στη γνωστή μας Κόλαση τον τρόπο βασανισμού των κακών. Μια άλλη λέξη δε ,η οποία συνέβαλε σημαντικά σ'αυτην την παραξήγηση ήταν η "Γέεννα".Στην Καινή Διαθήκη η λέξη αυτή εμφανίζεται 12 φορες και αναφέρεται σε μια κοιλάδα έξω από την Ιερουσαλήμ,γνωστή ως κοιλάδα του Ενόμ(ΓαΪ ενομ).

Όσο βασίλευαν οι ειδολολάτρες βασιλείς των Εβραίων,στην κοιλάδα αυτήν τελούσανθυσίες παιδιών και άλλες ειδολολατρικές τελετουργίες. Στά χρόνια του Ιησού εκεί κατέληγαν όλα τα σκουπίδια ,μαζι με τα πτ΄λωμτα των εγκληματιών και τα κουφάρια των ζωών.Για λόγους υγιεινής οι αρχές της πόλης έριχναν τόνους θειάφι,για να παραμένουν μονίμως αναμμένες οι φωτιές  που έκαιγαν όλα τα πτώματα και τα απορρίματα.Σύμφωνα με το Δημήτρη Τσινικόπουλο,αλλά και άλλους ερευνητές , όπως ο καθηγητής  Σάββας Αγουρίδης,πουθενά στην Καινή Διαθήκη ηΚόλαση δεν αναφέρεται ως τόπος μαρτυρίου.Το μοναδικό σημείο το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια αναφορά είναι ίσως η παραβολή των προβάτων και των εριφίων όπου ο Ιησούς λεει:"Πορεύεσθε απ'εμού οι κατηραμένοι εις πυρ αιώνιον το ητοιμασμένο τω διαβόλω και τοις Αγγελοις αυτού...και απελεύσονται εις κόλασιν αιώνιον,οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον".

Ακόμα κι εκεί όμως,δεν αναφέρεται στην κόλαση που γνωρίζουμε, αλλά στην Γέεννα,όπου η φωτιά έκαιγε αιώνια και κατέληγαν εκεί ολοι οι εγκληματίες. Η δε Κόλαση-το ρήμα "κολάζω"σημαίνει αποκόπτω και κατ'έπέκταση "περιορίζω" "τιμωρώ"-αναφέρεται στη αιώνια τιμωρία που περιμένει όσους μείνουν μκριά από τη χάρη τουΘεού.Θα χάσουν την ευκαιρία να κερδίσουν μια θέση στον Παραδεισο,που αποτελεί το διαβατήριο για την αιώνια ζωή.Σύμφωνα με τον Κ.Τσινικόπουλο,την οριστική της μορφή η κόλαση ως τόπος μαρτυρίου την απέκτησε το 2ο αιώνα,όταν οι Εβραίοι ήρθαν σε επαφή με την Ελληνική Φιλοσοφία και γράφτηκε το βιβλίο του Ενώχ.Η άποψη αυτή έκτοτε επικράτησε κι η κόλαση έγινε ο εφιαλτικός τόπος που όλοι γνωρίζουμε.Έστω και αν η θεωρία αυτή είναι λίγο ακραία,ωστόσο ταιριάζει καλύτερα σε μια θρησκεία όπως ο Χριστιανισμός,ο οποίος διδάσκει την αγάπη και την συγχώρηση!

ΤΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΌ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ.

 Είναι δυνατόνοι πολιτικές φιλοδοξίες του Χίτλερ,οι μακάβριες πράξεις του και ο καταστροφικός Β Παγκόσμιος Πόλεμος να υποκινήθηκαν λόγω ύπνωσης του γερμανού Δικτάτορα;Αυτό τουλαχιστον ισχυρίζεται  ο ψυχίατρος δρ.Ντέιβιντ Πόστ στις διαλέξεις όπου συμμετέχει σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρώπη.

Ο δρ.Πόστ πιστεύει ότι ο γερμανός δικτάτορας είχε υπνωτιστεί κατά τη διάρκεια κούρας κατά τα τέλη του Α  Παγκοσμίου Πολέμου προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα υστερίας από τα οποία υπέφερε και η ύπνωση αυτή ανέδειξε και ενδυνάμωσε τις πολιτικές του φιλοδοξίες.Ο Πόστ ξεκίνησε να μελετά το ψυχιατρικό προφίλ του Χίτλερ το 1991 εντελώς τυχαία. Σε μια μικρή σημείωση,ο Τόλαντ έγραψε ότι ο Χίτλερ ενδέχεται να είχε υπνωτιστεί κατά τη διάρκεια θεραπείας για την αντιμετώπιση ψυχολογικών τραυμάτων.

Ο Πόστ ανακάλυψε ότι όντως ότι ο Χίτλερ είχε νοσηλευθεί το 1918 στο νοσοκομείο Πέσγουολκ,καθώς είχε τυφλωθεί λογω των κρίσεων υστερίας που τον κυρίευαν,σύμφωνα με τον Αυστριακό νευροχειρουργό Κάρλ Κρόνερ,ο οποίος τον παρακολουθούσε.Από κει κι έπειτα,το ιατρικό ιστορικό του Χίτλερ γίνεται θολό,καθώς όταν ανέλαβε την εξουσία το 1933,έβαλε να καταστραφούν τα αρχεία του νοσοκομείου.(άρθρο Ρόη Χάικου).