ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΑΛΧΗΜΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΘΕΩΡΊΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ.

Ο Αριστοτέλης είχε υποστηρίξει ότι υπάρχει μια πρώτη ύλη,στην οποία εντυπώνονται οι διάφορες μορφές και με τον τρόπο αυτό γεννώνται τέσσερα στοιχεία--ιδιότητες(φωτιά--θερμό--,νερό--υγρό,γη--στερεό,αέρας --αέριο).Από τον συνδυασμό των τεσσάρων στοιχείων προέρχονται όλα τα υλικά σώματα.Ο ίδιος φαίνεται να είχε πει:<<Ω!  Πόσο αξιοθαύμαστο  είναι αυτό το πράγμα,/που περιέχει μέσα του όλα τα πράγματα που έχουμε ανάγκη,/σκοτώνεται μόνο του και νόμο του Ξανανιώνει,/αρραβωνιάζεται τον εαυτό του,/γεννιέται το ίδιο διαλύεται από μόνο του στο ίδιο του το Αίμα/πήζει  ξανά μαζί του και παίρνει σκλήρή Υφή/γίνεται Ασπρο,γίνεται κόκκινο από μόνο του/δεν του προσθέτουμε τίποτα παραπάνω/και δεν αλλάζουμε τίποτα σ'αυτό/εκτός από το ότι χωρίζουμε απ'αυτό την χοντράδα/ και την γηινότητα. Μεταβολές στις αναλογίες των στοιχείων έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή της μορφής και του είδους της ύλης,επομένως θεωρητικά,κάθε ουσία μπορεί να μετατραπεί σε μια άλλη κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες.

Η αριστοτελική ιδέα,που θέλει όλα τα πράγματα να τείνουν στην τελειότητα,υποδηλώνει ότι ανάμεσα στα μέταλλα,τα λιγότερο τέλεια αγωνίζονται πάντοτε να φτάσουν τηντελειότητα του χρυσού.

Στα αλχημιστικά εργαστήρια θα μπορούσε να επαναληφθεί μεγάλο μέρος της διαδικασίας σε σχετικά μικρό χρόνο.Αρα, το μόνο που θα χρειαζόταν ήταν να βελτιωθούν με κάποιο τρόπο οι μέθοδοι των αλχημιστών.Οι απόψεις του Αριστοτέλη ώθησαν μερικούς από τους τεχνίτες  μεταλλουργούς της Αλεξάνδρειας να επιδιώξουν την μετατροπή αυτή της μορφής της ύλης χρησιμοποιώντας κοινά μέταλλα,που θα μπορούσαν με την τέχνη τους να τα κάνουν χρυσό και άργυρο.

Η σκέψη αυτή ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι οι χρυσοχόοι της Αιγύπτου κατασκεύαζαν κοσμήματ και σκεύη  από πολύτιμα μέταλλα για τους πλούσιους,αλλά και φτηνές απομιμήσεις,από κράματα διαφόρων μετάλλων,για τους φτωχούς.

Από τις υποθέσεις του Αριστοτέλη οι αλχημιστές συνέλαβαν τα δικά τους αξιώματα σχετικά με το ενιαίο της ύλης και της ύπαρξης ενός μέσου μεταστοιχειώσεως,της φιλοσοφικής λίθου.

Εάν παρασκευαζόταν η φιλοσοφική λίθος,οι αλχημιστές πίστευαν,ότι θα ήταν δυνατή η μετατροπή κοινών μετάλλων σε χρυσό και ότι ακόμη η λίθος αυτή θα αποτελούσε την Πανάκεια ή το ελιξήριο της ζωής.

 όσον αφορά τη αριστοτελική φιλοσοφική βάση της αλχημείας, αυτή με τον καιρό τροποποιήθηκε από ένα"δόγμα των αντιθέτων".Τα αντίθετα στοιχεία  ήταν το θείο,σύμβολο της φωτιάς ή της ιδιότητος του καύσιμου,και ο υδράργυρος σύμβολο του εύτηκτου ή της υγρότητας.Οι δύο αυτές ιδιότητες έρχονται σε επαφή βαθιά στα σπλάχνα της γης και,σύμφωνα μετις αναλογίες ή το βαθμό καθαρότητας,παράγουν κοινά μέταλλα,όπως είναι ο μόλυβδος ή ευγενή όπως ο άργυρος και ο χρυσός.

ΧΡΗΜΑΤΑ.

Πρώτη χρήση:Μεσοποταμία

Πότε:3000 π.Χ.

Η προϊστορία   του χρήματος είναι συναρπαστική από φιλοσοφική άποψη. Μπορούμε να εικάσουμε ότι,το αργότερο στο ξεκίνημα της γεωργικής περιόδου,ορσμένες σοδειές και αγαθά αποτελούσαν προϊόντα εμπορίου ή αντιπραγματισμού.Για παράδειγμα ,θα μπορούσε κάποιος να ανταλλάξει μια αγελάδα για ένα κουτί σπόρους ή για την κοπιαστική εργασία μιας ημέρας στην καλλιέργεια της γης.Είναι φανερό ότι ορισμένα αγαθά ήταν, από αρκετά ενωρίς,χρήσιμα ως αποθέματα αξίας --όπως π.χάρινστην αναταλλαγή των σπόρων με την αγελάδα,οι σπόροι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές ανταλλαγές καθώς είναι σχετικά ανθεκτικοί και μπορούν να χωριστούν σε μικρότερα σύνολα.Από τη στιγμή που ο καθαρόςαντιπραγματισμός λειτουργεί μόνο όταν δύο έμποροι διαθέτουν ο καθένας ό,τι ο άλλος επιθυμεί,αγαθά όπως οι σπόροι θα έιχαν γίνει πολύ γρήγορα μια μορφή πρώιμου χρήματος(το οποίο γενικά ονομάζεται "ανταλλακτικό νόμισμα").

Χρησιμοποιώντας ξυλάκια καταμέτρησης ή άλλα πρωτόγονα αρχεία που τί είχε αγοραστεί ή πωληθεί ,οι άνθρωποι μπορούσαν να δίνουν ή να αποθηκεύουν με πίστωση για μελλοντικές αγορές.Αυτό σημαίνει ότι η ιδέα του χρέους αποτελούσε επίσης μέρος των χρηματικών συστημάτων από πολύ παλιά.Στην πραγματικότητα,η ιδέα των αρνητικών αριθμών εφευρέθηκε από Κινέζους μαθηματικούς που επιθυμούσαν να καταγράψουν τ΄σο τις πιστώσεις όσο και τα χρέη.Κατέγραφαν τα χρέη σε διαφορετικό χρώμα από αυτό των πιστώσεων,και τα αφαιρούσαν αντι νατα προσθέτουν.

Ησχετική σπανιότητα κάποιου αντικειμένου το καθιστούσε επίσης κατάλληλο για χρήση ως ανταλλακτικό νόμισμα.Για παράδειγμα ,τα κοχύλια κάουρι χρησιμοποιούνταν ως νομίσματα 3000 χρόνια πριν στην Ινδική υποήπειρο,καθώς ήταν δύσκολο να τα αποκτήσει κανείς σε μεγάλη ποσότητα.

Είναι αβέβαιο πότε ένα αγαθό το οποίο χρησιμοποιούνταν σε παρόμοιες ανταλλαγές πρωτοάρχισε να θεωρείται συγκεκριμένα "χρήμα",αλλά το παλαιότερο οργανωμένο συνάλλαγμα του οποίου διαθέτουμε καταγραφές  προέρχεται από τον πολιτισμό της Μεσοποταμίας περίπου το 3000π.Χ.Ημονάδα βάρους και συναλλάγματος ήταν το σεκέλ,το οποίο αντιστοιχούσε σε ένα συγκεκριμένο βάρος κριθαριού και ισοδύναμες ποσότητες μετάλλων ,όπως το ασήμι,ο χαλκός και ο χρυσός.Το γεγονός ότι το σεκέλ καθοριζόταν με αυτότον τρόπο,υποδεικνύει ότι και το κριθάρι και τα πολύτιμα μέταλλα ήταν ήδη σε χρήση ως ανταλλακτικά νομίσματα,και ότι αυτή ήταν μια απόπειρα να νομοθετηθεί ο τρόπος χρήσης τους και να οριστεί η σχετική τους αξία.

Γύρω στο 1760π.Χ.,ο Κώδικας του Χαμουραμπί,το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο νομοθετικό κείμενο από τη Βαβυλωνία,μας δίνει μια ιδέα του ρόλου που έπαιζαν τα χρήματα σε εκείνους τους πολιτισμούς.Καταγράφει πρόστιμα και αποζημιώσεις για αδικοπραγίες και θέτει ένα όριο στο ποσό του τόκου που μπορεί να χρεωθεί για μια οφειλή.Ακόμα και οι πρωιμότεροι πολιτισμοί αντιμετώπιζαν προβλήματα εξαπάτησης από τοκογλύφους!!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

 "Αδην καλώ τα Νούμερα,τα χείρω και του Άδου"Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στο Βυζάντιο εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές δίκην δεσμωτηρίων που βρίσκονται σε υπόγεια χωρίς ίχνος φωτός και οι συνθήκες για τους κρατούμενους είναι κυριολεκτικά άθλιες.

Στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία ίσχυε μόνο το καθεστώς της προφυλάκισης,γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπήρχαν φυλακές αλλά μόνο κάποια κρατητήρια.Επί Μανουήλ Κομνηνού το 1166 καθιερώνεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης,αφού προηγουμένως στο Βυζάντιο έχει εφαρμοστεί η ποινή του εγκλεισμού σε δεσμωτήρια που έχουν οικοδομηθεί σε μοναστήρια.

Οι συνθήκες επιδεινώνονται στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας.Μια εικόνα γιαυτό έχουμε από πληροφοριες για τον εγκλεισμό προυχόντων και αρχιερέων στη φυλακή της Τρίπολης.

Οι πρώτες οργανωμένες φυλακές οικοδομούνται στην Κέρκυρα σε δέκα πτέρυγες --ακτίνες το 1840. Παρά τον αυτονόητο εκσυγχρονισμό του συστήματος με το πέρασμα των χρόνων,η φυλακή δεν παύει να είναι ο εφιάλτης όσων διαβιούν σαυτήν και η αξίωση για βελτίωση των συνθηκών να γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Η ιστορία των φυλακών στον τόπο μας ξεκινάει  μετά την κατάλυση της δημοκρατικής πόλης--κράτους.

Η αρχαία Ελληνικήπόλη,σε αντίθεση με τις ανατολικού(δυτικού) τύπου μοναρχίες,δεσποτείες και τα λοιπά θεοκρατικά καθεστώτα,αρνείται την έννοια και την πρακτική του εγκλεισμού στις φυλακές: του "σωφρονισμού" σε αυτές και των βασανιστηρίων,που ακολουθούν την στέρηση της ελευθερίας.

Γιαυτό οι φυλακές στην αρχαία Αθήνα δεν υπάρχουν (φυλακή ονομάζουν την περιπολία στα τείχη ή σε θαλάσσιες περιοχές ,για την αμυνά τους). Το μικρό δεσμωτήριο εξάλλου της πόλης των Αθηνών(η φυλακή του Σωκράτη) χρησιμοποιείται ,οπως το σημερινό κρατητήριο για ώρες ή μέρες :με σκοπό την εφαρμογή της ποινής του θανάτου(με  κώνειο) ή για την αποπληρωμή χρέους προς το δημόσιο ταμείο.

Ο πολιτισμός των Ελλήνων αρνείται τη φυλακή και γιαυτό οι πολίτες δεν φυλακίζονται.Θνατώνονται όταν ,επιχειρούν να καταλύσουν το πάτριο πολίτευμα(ή όταν βεβηλώνουν  τους πάτριους θεούς),ή εξορίζονται,το συνηθέστερο,για διάστημα 10 ετών, όταν κρίνονται επικίνδυνοι για την πόλη.

Μετά την υποδούλωση της Ελλάδας στη Ρώμη αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές ,που υπάρχουν και στο Βυζάντιο. Αυτό συνάγεται από τους Θεοδοσιανό (438) και Ιουστινιάνειο(534) Κώδικες, που προβλέπουν ακόμα  την επιθεώρηση των ανδρικών και γυναικείων φυλακών από ...επισκόπους,αλλά και την τιμωρία των φυλάκων,εάν κρατούμενος πεθάνει στα βασανιστήρια.

Το πρώτο "σωφρονιστήριο"ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1557.Ακολούθησε η ίδρυση δύο σωφρονιστηρίων  στο Άμστερνταμ(1596) και λίγο αργότερα  στις Γερμανία και Ελβετία.

Το 1704 ο πάπας Κλήμης11ος"εγκαινίασε κελλιωτό ορθογώνιο σωφρονιστήριο για ανήλικους εγκληματίες...Ακολουθεί η ίδρυση και λειτουργία στη Γάνδη,το 1775,μιας πρότυπης φυλακής με αστεροειδή(ακτινωτή) αρχιτεκτονική..."

Στο χρονικό του Π.Σκουζέ--που αναφέρεται στα 25 διοίκησης του Χατζή  Αλή(1772--1796)- διαβάζουμε ότι στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα υπάρχουν αντρικές και γυναικείες φυλακες:''οι φυλακές εγέμωσαν--γράφει ο Σκουζές.Από το πράθυρο της φυλακής έβγαινε ένας καπνός,μια άχνα ,ωσάν σύγνεφο μαύρο,του αναγκαίου...τόσων ανθρώπων...''

Ο Καποδίστριας ιδρύει φυλακές (ψήφισμα  της 14/12/1830 και θεσπίζει τη απομόνωση:σε περίπτωση κακής αγωγής ο κρατούμενος κινδυνεύει¨"να κλεισθείστενότερον ,να ασφαλιστεί με σίδερα...''κ.λ.π.

Για φυλακές χρησιμοποιούνται κυρίως τα ενετικά φρούρια.Οι πρώτες ανθρώπινες φυλακές άρχισαν να λειτουργούν  με δωρεά του Α.Συγγρού μόλις το το 1887 στην Καλλιθέα, και με δαπάνες του Γεωργίου Αβέρωφ "εφηβείο Αβέρωφ"το 1896.

Το 1925 οργανώθηκαν οι πρώτες αγροτικές φυλακές .

Η κατάσταση των φυλακών όμως,δεν βελτιώνεται."εντός στενών ανήλιων,και σεσηπότων θαλάμων διαμένουν φύρδην - μίγδην γυνμητεύοντες και πολλάκις νήστεις υπόδικοι μετά βαρυποίνων υποτρόπων...μετά ψυχοπαθών εγκληματιών...μετά πασχόντων εκ φυματιώσεως..."(Ν.Κουράκης- έκθεσηΗ. Λαγάκου 1993)

Η ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΑΜΕΡΙΚΗΣ

 Πρώτη χρηση: Κεντρική Αμερική .

Πότε:περίπου 1750 π.Χ.

Σήμερα η σοκολάτα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γαστρονομικές απολαυσεις σε όλο τον κόσμο,γνωρίζατε όμως ότι κάποτε υπήρξε η τροφή των θεών και ότι κάποιες φορές  αντικαθιστούσε τα χρήματα;Τα κακαόδεντρα φύονται στις δύσβατες περιοχές της Κεντρικής Αμερικής.Οι σπόροι ωριμάζουν μέσα σε ένα κέλυφος,εντός του οποίου ένας γλυκός πολτός περιέχει περίπου 35 κόκκους.Η γεύση τους είναι αρκετά πικρή,γιαυτό είναι πιο πιθανό οι άνθρωποι να πρωτοδοκίμασαν τογλυκό πολτό,τρώγοντας ή πίνοντάς  τον .Όμως ,όταν ζυμώνονταν,οι κόκκοι αυτοί μπορούσαν να γίνουν ρόφημα.Τ πρώιμα αρχαιολογικά τεκμήρια αυτής της μεθόδου κατανάλωσης προέρχονται από ένα πήλινο δοχείο,του 1750 π.Χ. ,περίπου,στο οποίο υπάρχουν υπολείμματα από ρόφημα σοκολάτας.Σε αυτό το στάδιο πρέπει να ήταν πικρό,καθώς δεν υπήρχαν καλλιέργειες ζάχαρης στην περιοχή της ΚεντρικήςΑμερικής πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων.

Δεν γνωρίζομε πολλά γαι την παρασκευή αυτών των πρώτων σοκολατούχων ροφημάτων,αλλά τκμήρια από τον ύστερο πολιτισμό των Μάγια μπορούν να μας δώσουν στοιχεία σχετικά με τις παλαιότερες παραδόσεις.Σε ένα έγγραφο που χρονολογείται στον 13ο ή 14ο αιώναμ.Χ.,το κακάο αναγνωρίζεται ως ιερό ποτό,συνδεδεμένο ιδιαιτέρως με τον Κον,το θεό της βροχής.Οι Μάγια πίστευαν ότι οι λοβοί του κακαόδεντρου ωρίμαζανμε σταγονίδια του αίματος των Θεών.Παρασκεύαζαν τη δική τους εκδοχή τουποτού--η οποία πίστευαν ότι χάριζε σεξουαλική ζωτικότητα στους άντρες που το έπιναν--ανακατεύοντας ένα πολτό από κόκκους κακάο με νερό,καλαμποκάλευρο και πιπεριές τσιλι, και μεταφέροντας στη συνέχεια την πικρή αυτή παρασκευή από ένα κύπελλο στο άλλο ώστε να δημιουργηθεί ένας επιφανειακός αφρός.(Παραδοσιακά απαγορευόταν αυστηρά στις γυναίκες να πιούν αυτό το μείγμα,από φόβο για την επίδραση που ενδεχομένως θατους ασκούσε το αντρικό αυτό ποτό.).

 Στην Αυτοκρατορία των ΑΖΤΈΚΩΝ--η οποία περιελάμβανε μια μεγάλη περιοχή στο σύγχρονο Μεξικό(βόρεια της περιοχής των Μάγια) από τον 14ο αιώνα μέχρι την κατάκτηση από τους Ισπανούς που ξεκίνησε τον 16οαιώνα--οι κόκκοι του κακάο απετέλεσαν ένα πολύτιμο συνάλλαγμα.Λόγω του ότι το κακαόδεντρο δεν ενδημούσε σε πιο ξηρές καιρικές συνθήκες ,οι Αζτέκοι άρχισαν να φορολογούν τους υπηκόυς τους στο νότο,επιβάλλοντας την πληρωμή των φόρων με κόκκους κακάο.Αυτό οδήγησε στην ευρύτερη χρήση των κόκκων κακαο ως συναλλάγματος.Οι πρώτοι Ισπανοί εισβολείς παρατήρησαν ότι οι αιχμαλωτοι τους αντιμετώπιζαν τους κόκκους με μεγάλη ευλάβεια,και τους ανέκριναν  για να ανακαλύψουν τις ιδιότητέ τους.Το ρόφημα αρχικά εισήχθη στην Ισπανία στην αυθεντική,πικρή μορφή του.Ωστόσο ,οι Ευρωπαίοι έμαθαν να γλυκαίνουν αυτή την παρασκευή με την προσθήκη μελιούή ζάχαρης,κι έτσι γεννήθηκε η σύγχρονη εκδοχή της σοκολάτας!!

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕ ΟΠΛΟ.

 Εισαγωγ.σημείωμα: Ένα πρόσφατο αρθρο του ΄Σάιμον Σάμα σχετικά μετην πολιτική και στρατιωτική κατάχρηση της ιστορίας προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις στο Twitter.H ΑΝΝΑ ΓΟΥΑΪΤΛΟΚ έκανε ενα απολογισμό της δημόσιας συζήτησης.-

Τον Μάιο ,ο Σάιμον Σάμα έγραψε ένα δοκίμιο στους Financial Times συζητώντας πώς και πότε η ιστορία γίνεται όπλο για τον πόλεμο.Ο ιστορικός υποστήριξε ότι "η κακή ιστορία μπορεί να σκοτωσει.Αυτοί που σφάζουν την αλήθεια μπορεί να καταλήξουν να σφάζουν ανθρώπους.Καθημερινά ,οι  ειδήσεις  από την Ουκρανία το επιβεβαιώνουν".Και συνέχισε:" το άνοιγμα στην αυτοκριτική,τοσημάδι της ισχυρής,ειλικρινούς ιστορίας ,δεν είναι --όπως λένε,μερικές φορές οι σημαιοφόροι και οι τυμπανοκρουσίες --σημάδι εθνικής αυτολύπησης.Αντιθέτως ,αντιπροσωπεύει μια αισιόδοξη πατριωτική πίστη ότι,στις ελεύθερες κοινωνίες η συνοχή της εθνικής κοινότητας εξυπηρετείται καλύτερα από την εξέταση της αλήθειας παρά από την ωμή κολακεία".

Όπως ήταν αναμενόμενο,το αρθρο του Σάμα πυροδότησε πολλές συζητήσεις στο Twitter.O Τομ  Μουρ δήλωσε ενθουσιασμένος ότι "οΣάιμον Σάμα προσέφερε σε όλους μας τεράστια υπηρεσία,αφιερώνοντας χρόνο για να στρέψει την αυθεντία και την κρίση του,τη διαύγειά του,εναντίον ενός κόσμου που σκοπίμως θολώνει από ψέματα" Ο Αντυ Κάρτερ έγραψε:"εξαιρετική ανάλυση όπως πάντα (από το Σάμα) όχι μόνο για την κατάχρηση της Ιστορίας από τον Πούτιν,αλλά και για την κατάχρηση της ιστορίας  από ανθρώπους όπως ο πρωθυπουργός τη Ουγγαρίας  Ορμπάν και ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν.Οι αποχρώσεις ενός πολύπλοκου και συγκρουσιακού παρελθόντος δεν μπορούν να αναχθούν σε ασπρόμαυρες ιστορίες καλών και κακών".

Υπήρξε ,όμως ,και κάποια κριτική.Ο χρήστης Σαμ επεσήμανε ότι το άρθρο δεν περιλάμβανε "ούτε μια λέξη για τη Βρετανική,αμερικανική κακή ιστορία  στο κυνήγι της εξουσίας...Μόνο ολα αυτά τα ασχημα έθνη και τους ηγέτες".Ο Σάμα απάντησε:"Πιστέψτε με έχω πολλά να πω γιαυτά τα παραδείγματα...Ο χώρος(ήταν) περιορισμένος και (εγώ) επικεντρώθηκαστην κακή ιστορία ως οδηγό πολέμου...Μείνετε συντονισμένοι".

Συζήτηση προκάλεσε ,επίσης ,η καταπληκτική ενότητα του Σάμα για την Ιρλανδία,στην οποία γράφει:"Το κόμμα Σιν Φέιν,που κάποτε ήταν προσκολλημένο στη διαιώνιση των ιστορικών παραπόνων,μπορεί κάλλιστα να έχει γίνει το πλεοψηφικό κόμματης Βουλής της Βόρειας Ιρλανδίας... με την υπόσχεση ότι οι ευθύνες του αφορούν πρωτίστως την κοινωνική ευημερία όλων των ανθρώπων". Ο Μπράιαν Γουόκερσημείωσε:"Το καταπληκτικό αρθρο του Σάμα για την "κακή ιστορία" και την "ανιαρή θυματοποίηση"κατακεραυνώνει τον Πούτιν για την Ουκρανία,αλλά επαινεί την Ιρλανδία,--συμπεριλαμβανομένου ενδεχομένως και του Σιν  Φέιν,αν πραγματικά είναι αφοσιωμένοι  σε ένα νέο όραμα για την Ιρλανδία". Ενώ επαινούσε την επισκόπηση του Σάμα ο Ντειβιντ Ριφ πίστευε ότι περιείχε  ένα "υπερβολικά αισιόδοξο συμπερασμα". Ο χρήστης Τζώνυ ήταν πιο καταδικαστικός:"(ο Σάμα)  καταστρέφει ένα καλό αρθρο με ένα γελοίο παράδειγμα.Το Σιν  Φέιν είναι οι απόλυτοι δάσκαλοι "της κακής ιστορίας " και της "ανιαρής θυματοποίησης". Με το Σιν Φέιν  να έχει πλέον επιβεβαιωθεί ως το μεγαλύτερο κόμμα στη βουλή της Βόρειας Ιρλανδίας,μόνο ο χρόνος θα δείξει αν και κατά πόσο ο Σάμα είναι αισιόδοξος ή ρεαλιστής!

ΜΕΤΑΞΙ.

 Πρώτη εφεύρεση:Κίνα

Πότε:3000π.Χ.

Η σηροτροφία, δηλαδή η εκτροφή μεταξοσκωλήκων για τη δημιουργία μεταξιού,είναι ένα παράδειγμα εξαιρετικής ευφυΪας.Το μυστικό της κατασκευής του προστετευόταν με ζήλο και περιοριζόταν στην Κίνα για χιλιετίες--ακόμα και τον 1ομ.Χ. αιώνα ο Ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος πίστευε ότι παραγόταν "αφαιρώντας το χνούδι από τα φύλλα με τη βοήθεια νερού".

Η ανακάλυψη του μεταξιού πάει τόσο βαθιά πίσω στο χρόνο ώστε οι εμπλεκόμενοι αποτελούν θρύλο.Η Σι--Λινγκ--Τσι, "η σύζυγος του Κίτρινου αυτοκάτορα"ο  οποίος ,υποθετικά κυβερνούσε την Κίνα περίπου το 3000π.Χ.,είναι γνωστή ως "η θεά του μεταξιού" καθώς υπάρχει ο ισχυρισμός ότι εγκαινίασε την πρώτη παραγωγή μεταξιού.Πράγματι, διαθέτουμε στοιχεία  ότι η εκτροφή μετα ξοσκώληκα ασκούνταν 5000 χρόνια πριν.Μισό κουκούλι μεταξοσκώλικα με εμφανή τα σημάδια της διαδικασίας παραγωγής του μεταξιού, που χρονολογείται περίπου το 2600 π.Χ. έχει βρεθεί στο χώμα δίπλα στον Κίτρινο Ποταμό,ενώ ένα σωρός από κορδέλες, κλωστές και άλλα κομμάτια μεταξιού βρέθηκαν στην επαρχία Τζετζιάνγκ ανάγονται στο 3000π.Χ. Πιο πρόσφατα ευρήματα μας δείχνουν ότι το μυστικό ήταν γνωστό ακόμα  πιο παλιά--ένα μικρό κύπελλο από ελεφαντόδοντο--διακοσμημενο με μοτίβο από μεταξοσκώληκες φαίνεται να χρονολογείται 6000 με 7000 χρόνια πριν,ενώ άλλα υπολείμματα εκτροφής μεταξοσκωλήκων από το κάτω τμήμα του ποταμού Γιανγκ--Τσε υποδεικνύουν ότι η σηροτροφία ίσως είχε ξεκινήσει πριν από το 5000π.Χ.

Το πραγματικό μυστικό της σηροτροφίας είναι ο κύκλος ζωήςτου Bombyx mori,ενός είδους τυφλούσκώρου που δεν πετάει.(Ιστορικά , η παραγωγή μεταξιού είναι πιθανόν να ξεκίνησε με τη χρήση του άγριουσκώρου bombyx mantarina,ο οποίος εξελίχτηκε  στο σημερινό είδος σκώρου,ενώ υπάρχουν και ορισμένα άλλα συγγενικά είδη  που χρησιμοποιούνται σήμερα.)Ο σκώρος γεννάει  ένα σύνολο 500 αυγών λίγο πριν πεθάνει.Από αυτά τα μικροσκοπικά,σαν το κεφάλι της καρφίτσας ,αυγάγεννιούνται περίπου 30.000 σκουληκάκια τα οποία καταναλώνουν τεράστιες  ποσότητες  από φύλλα Μουριάς ,καθώς μεγαλώνουν  10.000 φορές παραπάνω από το αρχικό τους μέγεθος,και παράγουν πεντέμισι κιλά ακατέργαστο μετάξι καθώς δημιουργούν τα  κουκούλια τους.Κάθε κουκούλι αποτελείται από μία μόνο κλωστή η οποία φτάνει μέχρι 900 μέτρα σε μήκος. Όταν φτάνει ο καιρός για τη συλλογή των κουκουλιών,υποβάλλονται σε θερμότητα(είτε με χρήση ατμού είτε με ψήσιμο)για να σκοτωθούν οι νύμφες.Το μετάξι υγραίνεται για να χαλαρώσει το νήμα, το οποίο ξετυλίγεται με προσοχή και στεγνώνεται.

Η θεά του μεταξιού φέρεται να ήταν και η εφευρέτρια του αργαλειού,ο οποίος αναφέρεται σε αρχαία κινέζικα κείμενα. Όμως ,οι αρχαιότεροι αργαλειοί που έχουν βρεθεί ανέπαφοι είναι μόλις 2200 ετών,έτσι λοιπόν το πόσο παλιά ανάγεται η χρήση των αργαλειών και το πότε  επινοήθηκε η πατέντα  παραμένουν άγνωστα.

Ο φημσμένος δρόμος του μεταξιού έγινε γνωστός ως μία εμπορική οδός δια της οποίας οι αρχαίοι ταξιδιώτες μετέφεραν πολύτιμα αγαθά όπως ο νεφρίτης,τα άλογα και το ελεφαντόδοντο.Αλλά, φυσικά ,το πιο σημαντικό είδος ήταν εκείνο από το οποίο πήρε το όνομά του ο δρόμος,το αξιοθαύμαστο υλικό από την Κίνα το οποίο εποφθαλμιούσαν σε ολόκληρο τον κόσμο για την απαλότητα και την κομψότητά του.!

ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ(συνέχεια)

Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η συγχρονη τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών,οι νεότεροι αστρονόμοι ερεύνησαν όλα τα "ιδιαίτερα"αστρονομικά φαινόμενα που έγιναν από το 8 έως το 4 π.Χ.,εντόπισαν τους κομήτες και τους καινοφανείς που εμφανίστηκαν τότε,καθώς και τις συγκλίσεις των πλανητών.Υπολόγισαν ότι το 7π.Χ.οι πλανήτες Κρόνος,Δίας και Άρης συνέκλιναν τρεις φορές,και οι συγκλήσεις τους προκάλεσαν ένα παράξενο φαινόμενο.Η πρώτη σύγκλιση ερμηνεύτηκε από τους τρεις Μάγους ως θεϊκό σημάδι,το ακολούθησαν και όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ έγιναν οι δύο επόμενες συγκλήσεις τις οποίες επίσης ακολούθησαν και έφθασαν στη Βηθλεέμ.

Άρα σύμφωνα με την αστρονομία ο Χριστός γεννήθηκε το 7 π.Χ..με αυτή τη χρονολογία συμφωνούν και ορισμένοι ιστορικοί,βασιζόμενοι στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο,σύμφωνα με το οποίο ο Ρωμαίος αυτοκράτορας διέταξε να γίνει απογραφή της αυτοκρατορίας το 8π.Χ. η διαταγή, με τα μέσα της εποχής,έφτασε ένα χρόνο αργότερα στην Ιουδαία,δηλαδή το 7π.Χ.,οπότε ο Ιωσήφ και η Μαρία ξεκίνησαν από τη Ναζαρέτ για τη Βηθλεέμ(αφού η απογραφή δεν γινόταν στον τόπο κατοικίας αλλά στον τόπο καταγωγής του αρχηγού της οικογένειας.)

Πάντως οι Αγγλοι αστρονόμοιD.Clark  και E.Stephenson ανακοίνωσαν το 1977 ότι ο Χριστός γεννηθηκε μάλλον το 5π.Χ.,οπότε ανέλκαμψε ένας καινοφανής που ήταν πιθανότατα το αστρο της Βηθλεέμ.Και για την ημερομηνία γέννησης του Χριστού,δηλαδή την 25η Δεκεμβρίου,φαίνεται ότι ο Διονύσιος έκανε λάθος. Από τα ιερά κείμενα προκύπτει ότι ο Χριστός γεννήθηκε πιθανώς στον Εβραϊκό μήνα Τισρί που αντιστοιχεί στα μέσα Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου.Με την εκδοχή αυτή συμφωνεί και ο αστρονόμος Ντέιβιντ Χιουζ, ο οποίος στις 15 Σεπτεμβρίου του 1993 ανακοίνωσε ότι ο Χριστός γεννήθηκε πριν από 2000 χρόνια ακριβώς,δηλαδή στις 15 Σεπτεμβρίου του 7π.Χ.

Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν πάντως ότι το φαινόμενο που ονομάστηκε "αστρο της Βηθλεέμ" δεν μπορεί να είναι αστρονομικό εφόσον κανένα αστρονομικό φαινόμενο δεν μπορεί να υποδείξει ένα συγκεκριμένο σημείο πάνω στη Γη,όπως το σπίτι που βρισκόταν ο Χριστός όταν τον προσκήνυσαν οι Μάγοι.Η άποψη αυτή συμφωνεί και με εκείνη  του Ιωάννη του Χρυσοστόμου,ο οποίος  εκτός από Θεολόγος ήταν και αστρονόμος.

Όπως ,όμως ,η γέννηση του Χριστού σημαίνειπολύ περισσότερα για την ανθρωπότητα από την έναρξη  μέτρησης των χρονολογιών έτσι και ο ακριβής υπολογισμός της ημερομηνίας της γέννησης έχει περισσότερο θεωρητική κι όχι πρακτική σημασία. Ακόμη κιαν  βρισκόταν η ημερομηνία αυτή,δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι θα  άλλαζε η ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων.!!