Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

 "Αδην καλώ τα Νούμερα,τα χείρω και του Άδου"Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στο Βυζάντιο εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές δίκην δεσμωτηρίων που βρίσκονται σε υπόγεια χωρίς ίχνος φωτός και οι συνθήκες για τους κρατούμενους είναι κυριολεκτικά άθλιες.

Στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία ίσχυε μόνο το καθεστώς της προφυλάκισης,γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπήρχαν φυλακές αλλά μόνο κάποια κρατητήρια.Επί Μανουήλ Κομνηνού το 1166 καθιερώνεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης,αφού προηγουμένως στο Βυζάντιο έχει εφαρμοστεί η ποινή του εγκλεισμού σε δεσμωτήρια που έχουν οικοδομηθεί σε μοναστήρια.

Οι συνθήκες επιδεινώνονται στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας.Μια εικόνα γιαυτό έχουμε από πληροφοριες για τον εγκλεισμό προυχόντων και αρχιερέων στη φυλακή της Τρίπολης.

Οι πρώτες οργανωμένες φυλακές οικοδομούνται στην Κέρκυρα σε δέκα πτέρυγες --ακτίνες το 1840. Παρά τον αυτονόητο εκσυγχρονισμό του συστήματος με το πέρασμα των χρόνων,η φυλακή δεν παύει να είναι ο εφιάλτης όσων διαβιούν σαυτήν και η αξίωση για βελτίωση των συνθηκών να γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Η ιστορία των φυλακών στον τόπο μας ξεκινάει  μετά την κατάλυση της δημοκρατικής πόλης--κράτους.

Η αρχαία Ελληνικήπόλη,σε αντίθεση με τις ανατολικού(δυτικού) τύπου μοναρχίες,δεσποτείες και τα λοιπά θεοκρατικά καθεστώτα,αρνείται την έννοια και την πρακτική του εγκλεισμού στις φυλακές: του "σωφρονισμού" σε αυτές και των βασανιστηρίων,που ακολουθούν την στέρηση της ελευθερίας.

Γιαυτό οι φυλακές στην αρχαία Αθήνα δεν υπάρχουν (φυλακή ονομάζουν την περιπολία στα τείχη ή σε θαλάσσιες περιοχές ,για την αμυνά τους). Το μικρό δεσμωτήριο εξάλλου της πόλης των Αθηνών(η φυλακή του Σωκράτη) χρησιμοποιείται ,οπως το σημερινό κρατητήριο για ώρες ή μέρες :με σκοπό την εφαρμογή της ποινής του θανάτου(με  κώνειο) ή για την αποπληρωμή χρέους προς το δημόσιο ταμείο.

Ο πολιτισμός των Ελλήνων αρνείται τη φυλακή και γιαυτό οι πολίτες δεν φυλακίζονται.Θνατώνονται όταν ,επιχειρούν να καταλύσουν το πάτριο πολίτευμα(ή όταν βεβηλώνουν  τους πάτριους θεούς),ή εξορίζονται,το συνηθέστερο,για διάστημα 10 ετών, όταν κρίνονται επικίνδυνοι για την πόλη.

Μετά την υποδούλωση της Ελλάδας στη Ρώμη αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές ,που υπάρχουν και στο Βυζάντιο. Αυτό συνάγεται από τους Θεοδοσιανό (438) και Ιουστινιάνειο(534) Κώδικες, που προβλέπουν ακόμα  την επιθεώρηση των ανδρικών και γυναικείων φυλακών από ...επισκόπους,αλλά και την τιμωρία των φυλάκων,εάν κρατούμενος πεθάνει στα βασανιστήρια.

Το πρώτο "σωφρονιστήριο"ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1557.Ακολούθησε η ίδρυση δύο σωφρονιστηρίων  στο Άμστερνταμ(1596) και λίγο αργότερα  στις Γερμανία και Ελβετία.

Το 1704 ο πάπας Κλήμης11ος"εγκαινίασε κελλιωτό ορθογώνιο σωφρονιστήριο για ανήλικους εγκληματίες...Ακολουθεί η ίδρυση και λειτουργία στη Γάνδη,το 1775,μιας πρότυπης φυλακής με αστεροειδή(ακτινωτή) αρχιτεκτονική..."

Στο χρονικό του Π.Σκουζέ--που αναφέρεται στα 25 διοίκησης του Χατζή  Αλή(1772--1796)- διαβάζουμε ότι στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα υπάρχουν αντρικές και γυναικείες φυλακες:''οι φυλακές εγέμωσαν--γράφει ο Σκουζές.Από το πράθυρο της φυλακής έβγαινε ένας καπνός,μια άχνα ,ωσάν σύγνεφο μαύρο,του αναγκαίου...τόσων ανθρώπων...''

Ο Καποδίστριας ιδρύει φυλακές (ψήφισμα  της 14/12/1830 και θεσπίζει τη απομόνωση:σε περίπτωση κακής αγωγής ο κρατούμενος κινδυνεύει¨"να κλεισθείστενότερον ,να ασφαλιστεί με σίδερα...''κ.λ.π.

Για φυλακές χρησιμοποιούνται κυρίως τα ενετικά φρούρια.Οι πρώτες ανθρώπινες φυλακές άρχισαν να λειτουργούν  με δωρεά του Α.Συγγρού μόλις το το 1887 στην Καλλιθέα, και με δαπάνες του Γεωργίου Αβέρωφ "εφηβείο Αβέρωφ"το 1896.

Το 1925 οργανώθηκαν οι πρώτες αγροτικές φυλακές .

Η κατάσταση των φυλακών όμως,δεν βελτιώνεται."εντός στενών ανήλιων,και σεσηπότων θαλάμων διαμένουν φύρδην - μίγδην γυνμητεύοντες και πολλάκις νήστεις υπόδικοι μετά βαρυποίνων υποτρόπων...μετά ψυχοπαθών εγκληματιών...μετά πασχόντων εκ φυματιώσεως..."(Ν.Κουράκης- έκθεσηΗ. Λαγάκου 1993)

Η ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΑΜΕΡΙΚΗΣ

 Πρώτη χρηση: Κεντρική Αμερική .

Πότε:περίπου 1750 π.Χ.

Σήμερα η σοκολάτα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γαστρονομικές απολαυσεις σε όλο τον κόσμο,γνωρίζατε όμως ότι κάποτε υπήρξε η τροφή των θεών και ότι κάποιες φορές  αντικαθιστούσε τα χρήματα;Τα κακαόδεντρα φύονται στις δύσβατες περιοχές της Κεντρικής Αμερικής.Οι σπόροι ωριμάζουν μέσα σε ένα κέλυφος,εντός του οποίου ένας γλυκός πολτός περιέχει περίπου 35 κόκκους.Η γεύση τους είναι αρκετά πικρή,γιαυτό είναι πιο πιθανό οι άνθρωποι να πρωτοδοκίμασαν τογλυκό πολτό,τρώγοντας ή πίνοντάς  τον .Όμως ,όταν ζυμώνονταν,οι κόκκοι αυτοί μπορούσαν να γίνουν ρόφημα.Τ πρώιμα αρχαιολογικά τεκμήρια αυτής της μεθόδου κατανάλωσης προέρχονται από ένα πήλινο δοχείο,του 1750 π.Χ. ,περίπου,στο οποίο υπάρχουν υπολείμματα από ρόφημα σοκολάτας.Σε αυτό το στάδιο πρέπει να ήταν πικρό,καθώς δεν υπήρχαν καλλιέργειες ζάχαρης στην περιοχή της ΚεντρικήςΑμερικής πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων.

Δεν γνωρίζομε πολλά γαι την παρασκευή αυτών των πρώτων σοκολατούχων ροφημάτων,αλλά τκμήρια από τον ύστερο πολιτισμό των Μάγια μπορούν να μας δώσουν στοιχεία σχετικά με τις παλαιότερες παραδόσεις.Σε ένα έγγραφο που χρονολογείται στον 13ο ή 14ο αιώναμ.Χ.,το κακάο αναγνωρίζεται ως ιερό ποτό,συνδεδεμένο ιδιαιτέρως με τον Κον,το θεό της βροχής.Οι Μάγια πίστευαν ότι οι λοβοί του κακαόδεντρου ωρίμαζανμε σταγονίδια του αίματος των Θεών.Παρασκεύαζαν τη δική τους εκδοχή τουποτού--η οποία πίστευαν ότι χάριζε σεξουαλική ζωτικότητα στους άντρες που το έπιναν--ανακατεύοντας ένα πολτό από κόκκους κακάο με νερό,καλαμποκάλευρο και πιπεριές τσιλι, και μεταφέροντας στη συνέχεια την πικρή αυτή παρασκευή από ένα κύπελλο στο άλλο ώστε να δημιουργηθεί ένας επιφανειακός αφρός.(Παραδοσιακά απαγορευόταν αυστηρά στις γυναίκες να πιούν αυτό το μείγμα,από φόβο για την επίδραση που ενδεχομένως θατους ασκούσε το αντρικό αυτό ποτό.).

 Στην Αυτοκρατορία των ΑΖΤΈΚΩΝ--η οποία περιελάμβανε μια μεγάλη περιοχή στο σύγχρονο Μεξικό(βόρεια της περιοχής των Μάγια) από τον 14ο αιώνα μέχρι την κατάκτηση από τους Ισπανούς που ξεκίνησε τον 16οαιώνα--οι κόκκοι του κακάο απετέλεσαν ένα πολύτιμο συνάλλαγμα.Λόγω του ότι το κακαόδεντρο δεν ενδημούσε σε πιο ξηρές καιρικές συνθήκες ,οι Αζτέκοι άρχισαν να φορολογούν τους υπηκόυς τους στο νότο,επιβάλλοντας την πληρωμή των φόρων με κόκκους κακάο.Αυτό οδήγησε στην ευρύτερη χρήση των κόκκων κακαο ως συναλλάγματος.Οι πρώτοι Ισπανοί εισβολείς παρατήρησαν ότι οι αιχμαλωτοι τους αντιμετώπιζαν τους κόκκους με μεγάλη ευλάβεια,και τους ανέκριναν  για να ανακαλύψουν τις ιδιότητέ τους.Το ρόφημα αρχικά εισήχθη στην Ισπανία στην αυθεντική,πικρή μορφή του.Ωστόσο ,οι Ευρωπαίοι έμαθαν να γλυκαίνουν αυτή την παρασκευή με την προσθήκη μελιούή ζάχαρης,κι έτσι γεννήθηκε η σύγχρονη εκδοχή της σοκολάτας!!

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕ ΟΠΛΟ.

 Εισαγωγ.σημείωμα: Ένα πρόσφατο αρθρο του ΄Σάιμον Σάμα σχετικά μετην πολιτική και στρατιωτική κατάχρηση της ιστορίας προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις στο Twitter.H ΑΝΝΑ ΓΟΥΑΪΤΛΟΚ έκανε ενα απολογισμό της δημόσιας συζήτησης.-

Τον Μάιο ,ο Σάιμον Σάμα έγραψε ένα δοκίμιο στους Financial Times συζητώντας πώς και πότε η ιστορία γίνεται όπλο για τον πόλεμο.Ο ιστορικός υποστήριξε ότι "η κακή ιστορία μπορεί να σκοτωσει.Αυτοί που σφάζουν την αλήθεια μπορεί να καταλήξουν να σφάζουν ανθρώπους.Καθημερινά ,οι  ειδήσεις  από την Ουκρανία το επιβεβαιώνουν".Και συνέχισε:" το άνοιγμα στην αυτοκριτική,τοσημάδι της ισχυρής,ειλικρινούς ιστορίας ,δεν είναι --όπως λένε,μερικές φορές οι σημαιοφόροι και οι τυμπανοκρουσίες --σημάδι εθνικής αυτολύπησης.Αντιθέτως ,αντιπροσωπεύει μια αισιόδοξη πατριωτική πίστη ότι,στις ελεύθερες κοινωνίες η συνοχή της εθνικής κοινότητας εξυπηρετείται καλύτερα από την εξέταση της αλήθειας παρά από την ωμή κολακεία".

Όπως ήταν αναμενόμενο,το αρθρο του Σάμα πυροδότησε πολλές συζητήσεις στο Twitter.O Τομ  Μουρ δήλωσε ενθουσιασμένος ότι "οΣάιμον Σάμα προσέφερε σε όλους μας τεράστια υπηρεσία,αφιερώνοντας χρόνο για να στρέψει την αυθεντία και την κρίση του,τη διαύγειά του,εναντίον ενός κόσμου που σκοπίμως θολώνει από ψέματα" Ο Αντυ Κάρτερ έγραψε:"εξαιρετική ανάλυση όπως πάντα (από το Σάμα) όχι μόνο για την κατάχρηση της Ιστορίας από τον Πούτιν,αλλά και για την κατάχρηση της ιστορίας  από ανθρώπους όπως ο πρωθυπουργός τη Ουγγαρίας  Ορμπάν και ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν.Οι αποχρώσεις ενός πολύπλοκου και συγκρουσιακού παρελθόντος δεν μπορούν να αναχθούν σε ασπρόμαυρες ιστορίες καλών και κακών".

Υπήρξε ,όμως ,και κάποια κριτική.Ο χρήστης Σαμ επεσήμανε ότι το άρθρο δεν περιλάμβανε "ούτε μια λέξη για τη Βρετανική,αμερικανική κακή ιστορία  στο κυνήγι της εξουσίας...Μόνο ολα αυτά τα ασχημα έθνη και τους ηγέτες".Ο Σάμα απάντησε:"Πιστέψτε με έχω πολλά να πω γιαυτά τα παραδείγματα...Ο χώρος(ήταν) περιορισμένος και (εγώ) επικεντρώθηκαστην κακή ιστορία ως οδηγό πολέμου...Μείνετε συντονισμένοι".

Συζήτηση προκάλεσε ,επίσης ,η καταπληκτική ενότητα του Σάμα για την Ιρλανδία,στην οποία γράφει:"Το κόμμα Σιν Φέιν,που κάποτε ήταν προσκολλημένο στη διαιώνιση των ιστορικών παραπόνων,μπορεί κάλλιστα να έχει γίνει το πλεοψηφικό κόμματης Βουλής της Βόρειας Ιρλανδίας... με την υπόσχεση ότι οι ευθύνες του αφορούν πρωτίστως την κοινωνική ευημερία όλων των ανθρώπων". Ο Μπράιαν Γουόκερσημείωσε:"Το καταπληκτικό αρθρο του Σάμα για την "κακή ιστορία" και την "ανιαρή θυματοποίηση"κατακεραυνώνει τον Πούτιν για την Ουκρανία,αλλά επαινεί την Ιρλανδία,--συμπεριλαμβανομένου ενδεχομένως και του Σιν  Φέιν,αν πραγματικά είναι αφοσιωμένοι  σε ένα νέο όραμα για την Ιρλανδία". Ενώ επαινούσε την επισκόπηση του Σάμα ο Ντειβιντ Ριφ πίστευε ότι περιείχε  ένα "υπερβολικά αισιόδοξο συμπερασμα". Ο χρήστης Τζώνυ ήταν πιο καταδικαστικός:"(ο Σάμα)  καταστρέφει ένα καλό αρθρο με ένα γελοίο παράδειγμα.Το Σιν  Φέιν είναι οι απόλυτοι δάσκαλοι "της κακής ιστορίας " και της "ανιαρής θυματοποίησης". Με το Σιν Φέιν  να έχει πλέον επιβεβαιωθεί ως το μεγαλύτερο κόμμα στη βουλή της Βόρειας Ιρλανδίας,μόνο ο χρόνος θα δείξει αν και κατά πόσο ο Σάμα είναι αισιόδοξος ή ρεαλιστής!

ΜΕΤΑΞΙ.

 Πρώτη εφεύρεση:Κίνα

Πότε:3000π.Χ.

Η σηροτροφία, δηλαδή η εκτροφή μεταξοσκωλήκων για τη δημιουργία μεταξιού,είναι ένα παράδειγμα εξαιρετικής ευφυΪας.Το μυστικό της κατασκευής του προστετευόταν με ζήλο και περιοριζόταν στην Κίνα για χιλιετίες--ακόμα και τον 1ομ.Χ. αιώνα ο Ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος πίστευε ότι παραγόταν "αφαιρώντας το χνούδι από τα φύλλα με τη βοήθεια νερού".

Η ανακάλυψη του μεταξιού πάει τόσο βαθιά πίσω στο χρόνο ώστε οι εμπλεκόμενοι αποτελούν θρύλο.Η Σι--Λινγκ--Τσι, "η σύζυγος του Κίτρινου αυτοκάτορα"ο  οποίος ,υποθετικά κυβερνούσε την Κίνα περίπου το 3000π.Χ.,είναι γνωστή ως "η θεά του μεταξιού" καθώς υπάρχει ο ισχυρισμός ότι εγκαινίασε την πρώτη παραγωγή μεταξιού.Πράγματι, διαθέτουμε στοιχεία  ότι η εκτροφή μετα ξοσκώληκα ασκούνταν 5000 χρόνια πριν.Μισό κουκούλι μεταξοσκώλικα με εμφανή τα σημάδια της διαδικασίας παραγωγής του μεταξιού, που χρονολογείται περίπου το 2600 π.Χ. έχει βρεθεί στο χώμα δίπλα στον Κίτρινο Ποταμό,ενώ ένα σωρός από κορδέλες, κλωστές και άλλα κομμάτια μεταξιού βρέθηκαν στην επαρχία Τζετζιάνγκ ανάγονται στο 3000π.Χ. Πιο πρόσφατα ευρήματα μας δείχνουν ότι το μυστικό ήταν γνωστό ακόμα  πιο παλιά--ένα μικρό κύπελλο από ελεφαντόδοντο--διακοσμημενο με μοτίβο από μεταξοσκώληκες φαίνεται να χρονολογείται 6000 με 7000 χρόνια πριν,ενώ άλλα υπολείμματα εκτροφής μεταξοσκωλήκων από το κάτω τμήμα του ποταμού Γιανγκ--Τσε υποδεικνύουν ότι η σηροτροφία ίσως είχε ξεκινήσει πριν από το 5000π.Χ.

Το πραγματικό μυστικό της σηροτροφίας είναι ο κύκλος ζωήςτου Bombyx mori,ενός είδους τυφλούσκώρου που δεν πετάει.(Ιστορικά , η παραγωγή μεταξιού είναι πιθανόν να ξεκίνησε με τη χρήση του άγριουσκώρου bombyx mantarina,ο οποίος εξελίχτηκε  στο σημερινό είδος σκώρου,ενώ υπάρχουν και ορισμένα άλλα συγγενικά είδη  που χρησιμοποιούνται σήμερα.)Ο σκώρος γεννάει  ένα σύνολο 500 αυγών λίγο πριν πεθάνει.Από αυτά τα μικροσκοπικά,σαν το κεφάλι της καρφίτσας ,αυγάγεννιούνται περίπου 30.000 σκουληκάκια τα οποία καταναλώνουν τεράστιες  ποσότητες  από φύλλα Μουριάς ,καθώς μεγαλώνουν  10.000 φορές παραπάνω από το αρχικό τους μέγεθος,και παράγουν πεντέμισι κιλά ακατέργαστο μετάξι καθώς δημιουργούν τα  κουκούλια τους.Κάθε κουκούλι αποτελείται από μία μόνο κλωστή η οποία φτάνει μέχρι 900 μέτρα σε μήκος. Όταν φτάνει ο καιρός για τη συλλογή των κουκουλιών,υποβάλλονται σε θερμότητα(είτε με χρήση ατμού είτε με ψήσιμο)για να σκοτωθούν οι νύμφες.Το μετάξι υγραίνεται για να χαλαρώσει το νήμα, το οποίο ξετυλίγεται με προσοχή και στεγνώνεται.

Η θεά του μεταξιού φέρεται να ήταν και η εφευρέτρια του αργαλειού,ο οποίος αναφέρεται σε αρχαία κινέζικα κείμενα. Όμως ,οι αρχαιότεροι αργαλειοί που έχουν βρεθεί ανέπαφοι είναι μόλις 2200 ετών,έτσι λοιπόν το πόσο παλιά ανάγεται η χρήση των αργαλειών και το πότε  επινοήθηκε η πατέντα  παραμένουν άγνωστα.

Ο φημσμένος δρόμος του μεταξιού έγινε γνωστός ως μία εμπορική οδός δια της οποίας οι αρχαίοι ταξιδιώτες μετέφεραν πολύτιμα αγαθά όπως ο νεφρίτης,τα άλογα και το ελεφαντόδοντο.Αλλά, φυσικά ,το πιο σημαντικό είδος ήταν εκείνο από το οποίο πήρε το όνομά του ο δρόμος,το αξιοθαύμαστο υλικό από την Κίνα το οποίο εποφθαλμιούσαν σε ολόκληρο τον κόσμο για την απαλότητα και την κομψότητά του.!

ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ(συνέχεια)

Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η συγχρονη τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών,οι νεότεροι αστρονόμοι ερεύνησαν όλα τα "ιδιαίτερα"αστρονομικά φαινόμενα που έγιναν από το 8 έως το 4 π.Χ.,εντόπισαν τους κομήτες και τους καινοφανείς που εμφανίστηκαν τότε,καθώς και τις συγκλίσεις των πλανητών.Υπολόγισαν ότι το 7π.Χ.οι πλανήτες Κρόνος,Δίας και Άρης συνέκλιναν τρεις φορές,και οι συγκλήσεις τους προκάλεσαν ένα παράξενο φαινόμενο.Η πρώτη σύγκλιση ερμηνεύτηκε από τους τρεις Μάγους ως θεϊκό σημάδι,το ακολούθησαν και όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ έγιναν οι δύο επόμενες συγκλήσεις τις οποίες επίσης ακολούθησαν και έφθασαν στη Βηθλεέμ.

Άρα σύμφωνα με την αστρονομία ο Χριστός γεννήθηκε το 7 π.Χ..με αυτή τη χρονολογία συμφωνούν και ορισμένοι ιστορικοί,βασιζόμενοι στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο,σύμφωνα με το οποίο ο Ρωμαίος αυτοκράτορας διέταξε να γίνει απογραφή της αυτοκρατορίας το 8π.Χ. η διαταγή, με τα μέσα της εποχής,έφτασε ένα χρόνο αργότερα στην Ιουδαία,δηλαδή το 7π.Χ.,οπότε ο Ιωσήφ και η Μαρία ξεκίνησαν από τη Ναζαρέτ για τη Βηθλεέμ(αφού η απογραφή δεν γινόταν στον τόπο κατοικίας αλλά στον τόπο καταγωγής του αρχηγού της οικογένειας.)

Πάντως οι Αγγλοι αστρονόμοιD.Clark  και E.Stephenson ανακοίνωσαν το 1977 ότι ο Χριστός γεννηθηκε μάλλον το 5π.Χ.,οπότε ανέλκαμψε ένας καινοφανής που ήταν πιθανότατα το αστρο της Βηθλεέμ.Και για την ημερομηνία γέννησης του Χριστού,δηλαδή την 25η Δεκεμβρίου,φαίνεται ότι ο Διονύσιος έκανε λάθος. Από τα ιερά κείμενα προκύπτει ότι ο Χριστός γεννήθηκε πιθανώς στον Εβραϊκό μήνα Τισρί που αντιστοιχεί στα μέσα Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου.Με την εκδοχή αυτή συμφωνεί και ο αστρονόμος Ντέιβιντ Χιουζ, ο οποίος στις 15 Σεπτεμβρίου του 1993 ανακοίνωσε ότι ο Χριστός γεννήθηκε πριν από 2000 χρόνια ακριβώς,δηλαδή στις 15 Σεπτεμβρίου του 7π.Χ.

Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν πάντως ότι το φαινόμενο που ονομάστηκε "αστρο της Βηθλεέμ" δεν μπορεί να είναι αστρονομικό εφόσον κανένα αστρονομικό φαινόμενο δεν μπορεί να υποδείξει ένα συγκεκριμένο σημείο πάνω στη Γη,όπως το σπίτι που βρισκόταν ο Χριστός όταν τον προσκήνυσαν οι Μάγοι.Η άποψη αυτή συμφωνεί και με εκείνη  του Ιωάννη του Χρυσοστόμου,ο οποίος  εκτός από Θεολόγος ήταν και αστρονόμος.

Όπως ,όμως ,η γέννηση του Χριστού σημαίνειπολύ περισσότερα για την ανθρωπότητα από την έναρξη  μέτρησης των χρονολογιών έτσι και ο ακριβής υπολογισμός της ημερομηνίας της γέννησης έχει περισσότερο θεωρητική κι όχι πρακτική σημασία. Ακόμη κιαν  βρισκόταν η ημερομηνία αυτή,δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι θα  άλλαζε η ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων.!!

Η ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΉ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.(ΣΥΝΈΧΕΙΑ)

 Με βάση λοιπόν αυτή τη Γέννηση και με το λεγόμενο από τον Ιωάννη για τον Ιησού Χριστό"εκείνον δει αυξάνειν,εμέ δε ελλατούσθαι"(Ιωαν.γ30) καθορίστηκε η Γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου,αμέσως δηλαδή μετά τη χειμερινή τροπή του Ήλιου οπότε οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν.

Δύο αιώνες μετά τον Πάπα Ιούλιο, ο Διονύσιος ο Μικρός ανέλαβε να προσδιορίσει την ημερομηνία του Χριστιανικού Πάσχα με αφετηρία χρονολόγησης τη γέννηση του Χριστού,βασιζόμενος στα κείμενα του Κλήμη του Αλεξανδρέα,ο οποίος ανέφερε ότι ο Χριστός γεννήθηκε το 28ο έτος της βασιλείας του Αυγούστου Οκταβιανού.Ο Διονύσιος θεώρησε κατά σύμβαση ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του έτους 1(και όχι του έτους μηδέν,κάτι που οδήγησε και στη σύγχυση για το πότε λήγουν οι δεκαετίες,οι αιώνες κ.λ.π.:Το περίφημο "Μιλένιουμ"γιορτάτηκε σε όλο τον κόσμο στις 31 Δεκεμβρίου του 1999,ενώ η δεύτερη χιλιετία μετά Χριστόν έληξε στις 31 Δεκεμβρίου του 2000.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Διονυσίου το έτος 1 αντιστοιχούσε στο έτος753 από την κτίση της Ρώμης.Έκανε όμως λάθος.Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε μάλλον το 4π.Χ. βασιζόμενοι στα Ευαγγέλια,σύμφωνα με τα οποία ο Χριστόςγεννήθηκε κατά τη βασιλεία του Ηρώδη του Α` στην Ιουδαία, ο οποίος πέθανε κατά τους υπολογισμούς τους το 4π.Χ. Βασίζονται επίσηςστον Εβραίο ιστορικό Ιώσηπο ο οποίος αναφέρει ότι ο Ηρώδης αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς της Ιουδαίας από τους Ρωμαίους κατά την 184ηΟλυμπιάδα,δηλαδή το 38 π.Χ. και πέθανε σε ηλικία 70 ετών έχοντας βασιλέψει επί 34 έτη,μετά μια έκλειψη Σελήνης και πριν από ένα Εβραϊκό Πάσχα.Οι αστρονόμοι υπολόγισαν ότι εκείνη η έκλειψη Σελήνης έγινε στις 13 Μαρτίου και το Εβραϊκο Πάσχα γιορτάστηκε στις 12 Απριλίου.Μεταξύ αυτών των ημερομηνιών του 4π.Χ.περιλαμβάνεται η ημερομηνία θανάτου του Ηρώδη και όλα αυτά σημαίνουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε...4 χρόνια π.Χ..

Το λάθος που εντοπίστηκε στους υπολογισμούς του Διονυσίου ήταν ότι παρέλειψε να υπολογίσει τα 4 χρόνια κατά τα οποία ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας,ο Αύγουστος Καίσαρας Οκταβιανός,βασίλεψε μόνο με την ονομασία Οκταβιανός και χωρίς τις τιμητικές προσηγορίες που του δόθηκαν αργότερα από τη Σύγκλητο.

 Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν ότι ο Διονύσιος ο Μικρός δεν προσδιόρισε το πρωτο έτος του ημερολογίου  ως "έτος μηδέν".Στο ερώτημα γιατί παρέλειψε αυτόν τον υπολογισμό,οι ίδιοι απαντούν ότι την εποχή εκείνη στη Δύση χρησιμοποιούσαν το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης,με τα λατινικά σύμβολα αρίθμησης που δεν περιείχαν το μηδέν. Κατάφερε όμως,ο Διονύσιος να προσδιορίσει επακριβώς το έτος γέννησης του Κυρίου;

 Η απάντηση κι εδώ είναι μάλλον αρνητική.Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι έπεσε κάποια χρόνια έξω στους υπολογισμούς του και ο Ιησούς γεννήθηκε μαλλον το 4π.  Οι δικοί τους υπολογισμοί εδράζονται σε εδάφια της Καινής Διαθήκης και σε αποσπάσματα από το έργο του ιστορικού Εβραίου Ιώσηπου(1οςμ.Χ αιώνας).

Οι αστρονόμοι προσπάθησαν επίσης να υπολογίσουν την ημερομηνία γέννησης του Χριστού με βάση το ουράνιο φαινόμενο που συνδέεται με αυτήν,δηλαδήτο άστρο της Βηθλεέμ που αναφέρεται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο.

 Ο Κέπλερ υποστήριξε ότι ο Χριστός γεννήθηκε έναή δύο χρόνια μετά την τριπλή σύνοδοτων πλανητών ΆΡΗ,ΔΙΑ,ΚΡΟΝΟΥ στα όρια των αστερισμών Κριού και Ιχθύων,δηλαδή πιθανώς το 4π.Χ. ή το5π.Χ.

H ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΉ ΠΡΑΞΗ ΓΈΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΣΥΝΈΧΕΙΑ)

 Οι εορτασμοί του χειμερινού ηλιοστασίου στην αρχαία Ελλάδα ονομάζονταν "Λήναια,ο εορτασμός των αγρίων γυναικών",ενώ στην αρχαία Ρώμη τα Σατουρνάλια ,προς τιμή του Θεού Κρόνου επί αυτοκρατορίας  του Καίσαρα εορτάζονταν από τις 17 μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου. Ακολουθούσε στις 25 Δεκεμβρίου,η γιορτη του χειμερινού ηλιοστασίου,τα Μπρουμάλια("dies brevissima--η μικρότερη μέρα του έτους).Η γιορτή αυτή συνδυαζόταν  με τα Ελληνικά Κρόνια..

Περίπου τον 3ο αιώνα μ.Χ.,υπήρχαν πολλές θρησκείες και μυστηριακές αντιλήψεις στη ΡωμαΪκή αυτοκρατορία.Οι περισσότερες ,αν όχι όλες ,όπως υποστηρίζουν οι ιστορικοί,γιόρταζαν τη γεννηση του Θεού τους κοντά στην περίοδο του χειμερινού ηλιοστασίου.

Ο αυτοκράτορας Αυριλιανός(270ή 275) συνένωσε μια σειρά παγανιστικών εορτασμών του ηλιοστασίου που αφορούσε θεότητες όπως ,ο Απόλλωνας,ο Διόνυσος,ο Ήλιος,ο Ηρακλής,η Μίθρα,ο Όσιρις,, ο Περσέας ,ο Θησέας,κ.α. σε ένα "φεστιβάλ" που το ονόμασε "Γενέθλια του ανίκητου ΉΛΙΟΥ"ΣΤΙς 25 Δεκεμβρίου.Με στόχο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα παγανιστικά στοιχεία ,τα Χριστούγεννα τοποθετήθηκαν την 25η Δεκεμβρίου--υποτιθέμενη ημερομηνία γέννησης του Θεανθρώπου.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς,κάθε αδιασειστη απόδειξη για την ακριβή γέννηση  του Ιησού Χριστού έχει χαθεί,αν και τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι γεννήθηκε την Ανοιξη,κάτι που οι πρωτοχριαστιανοί φαίνεται ότι αγνοούσαν.Κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα υπήρξε έντονα ο προβληματισμός για το πότε θα γιορτάζεται η γέννηση του Θεανθρώπου και οι δυτικές εκκλησίες αποφάσισαν την 25η Δεκεμβρίου,καθώς ήδη ήταν γνωστή στη ΡωμαΪκή αυτοκρατορία ως ημέρα εορτασμού των παγανιστικών θρησκειών. Καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κεντρική εκκλησιαστική ηγεσία,πέρασαν αιώνες μέχρι ότου η παράδοση αυτή να γίνει ευρύτερα αποδεκτή.

*Οι ανατολικές εκκλησίες ξεκίνησαν να εορτάζουν τα Χριστούγεννα μετά το 375 μ.Χ.

Η εκκλησία της Ιερουσαλήμ μετά τον 7ο αιώνα.*Οι Χριστιανοί της Ιρλανδίας τον 5ο αιώνα.*Η Αυστρία,Αγγλία,και Ελβετία τον 8οαιώνα μ.Χ. *Οι σλαβικές χώρες μεταξύ 9ου και 10ου αιώνα.

Σύμφωνα με μελετητές και ιστορικούς πολλά σύμβολα και εορτασμοί των Χριστουγέννων έχουν παγανιστική προέλευση:Το δέντρο, το γκι,ηανταλλαγή δώρων,ο Αγιος Βασίλης,το ιπτάμενο έλκηθρο  κ.λ.π..Στη Μασαχουσέτη, οι πουριτανοί προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταργήσουν τα Χριστούγεννα τον 17ο αιώνα,κάτι που έκανε το αγγλικό Κοινοβούλιο το 1647.

Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων καθορίστηκε αργότερα,όταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Κύριλλος(350-386) έγραψε στον Πάπα της Ρώμης Ιούλιο(337-352),παρακαλώντας τον να ψάξει στα σωζόμενα στη Ρώμη ΙουδαΪκά αρχεία με την ελπίδα να βρεί και να καθορίσει ακριβώς την ημερομηνία της γέννησης. Κατά την παράδοση αυτή του 8ου αιώνα ο Πάπας Ιούλιος"συναγαγών πάντα τα συγγράμματα τα αχθέντα εις Ρώμην εύρε σύγγραμμα   τι  Ιωσήπου του Χρονογράφου,συγγραφένπαρ'αυτού...ότι την 9η ώρα του Δεκεμβρίου 25,εγένετο η γεννησις του Χριστού...και ούτως κατέθετο ο Ιούλιος ο Ρώμης Πατριάρχης".

Άλλη εκδοχή για τον καθορισμό της 25 Δεκεμβρίου ως ημέρας Γέννησης του Χριστού αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε ο χρόνος της Ιερατείας του Ζαχαρία  που ήταν πατέρας του Ιωάννη του Βαπτιστή.Κατά την εκδοχή αυτή η Ιερατεία του Ζαχαρία συνέπεσε τον μήνα Σεπτέμβριο,οπότε και η "σύλληψις του Προδρόμου την 25 Σεπτεμβρίου, ην πανηγυρίζει η εκκλησία ως απαρχή των εφεξής τελεσθέντων μεγάλων μυστηρίων της απολυτρώσεως ημών",η δε Γεννησή Του στις 25 Ιουνίου,αμέσως δηλαδή μετα την καλοκαιρινή τροπή του Ηλίου οπότε οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν.( συνέχεια..)