MONAΞΙΑ

Από την ποιητική  συλλογή "ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ"  του Διονύση Κουτσουβέλη, 1974--1985.

Στο δωμάτιο μέσα  δυο καρέκλες,δυο κάδρα,

ένα τραπέζι,ένα παράθυρο...

Σκεφτικός στην καρέκλα περιμένει...

Ίσως κάποιον για την άλλη καρέκλα,

ένα κάδρο για τήν άδεια γωνιά,

ένα τηλεφώνημα, μια καινούρια λαλιά.

Κι όλο κοιτά στην πόρτα,ένα κουδούνισμα ζητά,

για συντροφιά τη φωνή απ'ένα δίσκο μουσικής.

Βηματίζει γύρω απ'το τραπέζι και περιμένει...

Περνούν τα λεπτά ,οι ώρες,οι μέρες.....

Παραμερίζει τις κουρτίνες για καινούριο φως,

χτυπά το τηλέφωνο,τρέχει , σηκώνει, μιλιά δεν ακούγεται....

Η ελπίδα φουντώνει,δεν είναι μόνος και περιμένει....

Κάποιος ναρθεί να γεμίσει τη μοναξιά του!

Αλίμονο σκέφτεται-- σκέφτεται με συντροφιά...τη σκιά του...

Προσέγγιση της κατάστασης της μοναξιάς ποιητικά από το : "ΝΙΟΝΙΟ".
Αθήνα, 6-10-1976.

ΛΕΞΕΙΣ- ΦΡΑΣΕΙΣ-ΡΗΣΕΙΣ  ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΕΙΠΩΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΟΝΥΣΗ
ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗ:

1) Κατά τους αρχαίους προγόνους μας "Η σιωπή είναι χρυσός" στην εποχή μας ωστόσο πολλές φορές γίνεται ¨"ΜΠΡΟΥΤΖΟΣ"

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ

Από την ποιητική συλλογή του Διονύση Κουτσουβέλη: Περισκόπιο. 

Πρώτη περίοδος 1974 έως 1985.

Κάποια μέρα ίσως φωνάξουν:

-ξαναχτίστε τη Βαβέλ-

Ίσως τότε πια τρομάξουν

και οι μηχανές.

Κάποια μέρα ίσως ταράξουν

τις συνθήκες τσ'αστρικές

κι επιτύχουν να βουλιάξουν

ό,τι ορθό ήταν μέχρι χθες.

Κάποια μέρα ίσως φυλάξουν

στα ψυγεία τη ζωή

κι αδυσώπητα ξεγράψουν

ό,τι ωραίο είχε αυτή.

Κάποια μέρα ίσως στερέψει

της λιακάδας ηπηγή

και ο κόσμος θε να στρέψει

στα ουράνια τη ψυχή.

Κάποια μέρα ίσως διαλύσει

η μανία του μυαλού

ό,τι όμορφα έχει χτίσει

η σοφία του καλού!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΔιονύση Κουτσουβέλη: Πρώτη ποιητική περίοδος- 1974 έως 1985-.

Νοσταλγώ τα πρωτινά τα χρό

νια.

Τα σπουργίτια μεσ'τα κλώνια

κελαηδούσαν, πως τη κρίση

η ζωή δε θα γνωρίσει.

Νοσταλγώ τα καλοκαίρια στις ψυχές,

πριν χειμώνες μεγαλώσουν τις πτυχές

στο μεγάλο το σαρίκι της βρομιάς

και τυλίξουν τους ανθρώπους μονομιάς.

Νοσταλγώ την καθαρότητα του λόγου

π'ήταν στόλισμα στις σχέσειςσοβαρό,

τη μεγάλη παρρησία του διαλόγου

στον αγύριστο εκείνο τον καιρό.

Νοσταλγώ την καλοσύνη ,τη συμπόνια,

που στο διάβα σου σκουντούσες και καμιά φορά,

τη συγγνώμη, την ομόνοια

π'έχουν κάνει πια φτερά.

Νοσταλγώ την ησυχία, τη γαλήνη

σ'ένα κόσμο πιο δοσμένο μεσ'τη φύση

το άδικο επιτέλους να χτυπήσει.

Νοσταλγώ μια αιώνια ειρήνη...!

N

Bάλς Πιέρρου Πανταζή

Μουσική εκτέλεση του 1980 από τους Μιχάλη Κουτσουβέλη (μαντολίνο) και Διονύση Κουτσουβέλη (κιθάρα). Ο αείμνηστος Πιέρρος υπήρξε αγαπητός φίλος του Μιχάλη και είχαν συμπράξει μουσικά,στο Ρωμιάνικο Καζίνο  στις μεγάλες Ζακυνθινές ορχήστρες της προσεισμικής Ζακύνθου.

Βάλς Kουτσουβέλη Μιχάλη

Η μουσική σύνθεση ανήκει στον  μεγάλο δάσκαλο- οργανοπαίκτη Μιχάλη Κουτσουβέλη .

Πρωτοπαίχτηκε το 1965 από τον ίδιο στην ιστορική μουσική ταβέρνα "Το λιμάνι της καντάδας", που βρισκόταν στο μόλο του Αγίου Νικολάου του λιμανιού της Ζακύνθου.

Η μουσική παρέα απαρτιζόταν από τους: Γιάννη Βυθούλκα (ή Μαγγιόρο), Μιχάλη Κουτσουβέλη, Μαρμαράς, Ραζής, Οδυσσέας και Τάσης   Κεφαλληνός ,Νιόνιος Πυριόχος.                         .

Το χτίσιμο

Πρώτη λογοτεχνική περίοδος: 1976,"περισκόπιο " ποιητική συλλογή,13-1-1976

Κουτσουβέλη Διονύση.

Καθένας στη ζωή πρέπει να χτίζει

με θάρρος και συνέπεια,σε θέμελα γερά

το κάστρο της  αλήθειας.Απέκει να δονίζει

το ψεύτικο  που έγινε καθημερνή βορά.

Στην έπαλξη, γενναίος μαχητής,ψηλά

μες στους σεισμούς των αντιθέσεων,να κρατά

τον κόσμο του,μακριά απ' τα' πατηλά

και με το δόρυ του άτρομο την αδικία να κεντά.

Να υψώνει με ψυχή, καρτερικά

σε πείσμα των ανέμων που βουίζουν

και φοβερίζουν γκρέμισμα,τα ιδανικά.

Τούτα στο χρόνο ορθά και δε λυγίζουν.

Ο Πύργος θε ν' αντέξει εις την πτώση ,

στο ξεθεμέλιωμα μεγάλων αξιών,

κι ο καθένας κάτι θα' χει δώσει

στ'ανέβασμα μιας κοινωνίας τωρινών καιρών..