Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΟΔΟΝΤΟΣΤΟΙΧΊΕΣ.

 Πρώτη εφεύρεση:Πολιτισμός των Ετρούσκων.

Πότε:750 π.Χ.

Οι Ετρούσκοι ήταν οι πρόγονοι των Ρωμαίων,ένας εύπορος πολιτισμός που εκτεινόταν στην κεντρική περιοχή της Αρχαίας Ιταλίας.Ενώ η οδοντιατρική τέχνη είναι σχεδόν τόσο αρχαία όσο και η ίδια η ανθρωπότητα,πολλοί παλαιότεροι πολιτισμοί όπως οι Αιγύπτιοι είχαν θρησκευτικά ταμπού αναφορικά ματην αντικατάσταση μερών του σώματος,κι έτσι δεν είχαν αναπτύξει την τέχνη της κατασκευής ψεύτικων δοντιών.Τα πρώτα ξεκάθαρα στοιχεία που διαθέτουμε αναφορικά με τις τεχνητές οδοντοστοιχίες προέρχονται από  τους Ετρούσκους,περίπου το 750 π.Χ.Χρησιμοποιούσαν είτε ανθρώπινα δόντια είτε σκαλισμένα δόντια βοδιών,τα οποία συγκολλούσαν σε μια γέφυρα φτιαγμένη από μια λωρίδα χρυσού.Ενώ ορισμένοι πολιτισμοί ένιωθαν ντροπή για τη χρήση ψεύτικων δοντιών,οι Ετρούσκοι έμοιαζαν να τα χρησιμοποιούν ως σημάδι κοινωνικής υπεροχής--η  λωρίδαχρυσού ήταν σχεδιασμένη  έτσι  ώστε να φαίνεται ολόκληρη--ενώ μια καρφίτσα στερεωμένη στη λωρίδα κρατούσε τα ανταλλακτικά δόντια στη θέση τους.

Οι Μάγια της Κεντρικής Αμερικής  ανέπτυξαν τη δική τους εκδοχή για τα τεχνητά δόντια περίπου το 600μ.Χ.--μπορεί να υποστηριχθεί ότι ήταν ο πρώτος πολιτισμός που εξέλιξε την κοσμητική οδοντιατρική. Κατά κανόνα,άνοιγαν τα δόντια κανοντάς  τους μικροσκοπικές οπές(χρησιμοποιώντας ένα τρυπάνι με σχοινί και σκόνη χαλαζία σε νερό ως λειαντικό),και προσκολλούσαν μικροσκοπικά κοσμήματα μέσα στις οπές,χρησιμοποιώντας φυσική κόλλα από ρετσίνι.Στα σύγχρονα μουσεία εκτίθενται κάποια απίστευτα δείγματα σωζόμενων κρανίων με τέτοια διακόσμηση.Χρησιμοποιούσαν επίσης αιχμηρά εργαλεία για τη χάραξη ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου εγκοπών και αυλακώσεων πάνω στα δόντια.Επίσης,ένα σαγόνι από εκείνη την περίοδο διέθετε τρία αντικατεστημένα  δόντια που έφεραν διακόσμηση από κομμάτια κοχυλιών.Αν αυτό συνέβαινε γιαλόγους εκφοβισμού,κύρους ή επίδειξης είναι ασαφές,αλλά το αποτέλεσμα μιας τέτοιας οδοντικής τροποποίησης υπήρξε σίγουρα εντυπωσιακό.

Το τελικό βήμαστη δημιουργία ολοκληρωμένων τεχνητών οδοντοστοιχιών δεν έγινε παρά το 16ο αιώνα στην Ιαπωνία.Χρησιμοποιούσαν κερί μελισσών γιανα δημιουργήσουν ένα καλούπι,και στη συνέχεια η σειρά των δοντιών σκαλιζόταν διεξοδικά από τους τεχνίτες  έτσι ώστε να ταιριάζουν  στο πρότυπο.Οι τεχνητές οδοντοστοιχίεςε φτάχνονταν αρχικά από ξύλο,αλλά με την πάροδο των χρόνων χρησιμοποιήθηκαν επίσης ανθρώπινα δόντια,ελεφαντόδοντο ή παγοδίτης,ενώ γινόταν χρήση προηγμένων μεθόδων προσκόλλησης έτσι ώστε ολοκληρη η κατασκευή να διατηρείται στη θέση της εντός του στόματος!

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ

 Η παλαιότερη (αν και αμφισβητούμενη) μαρτυρία χρήσης εργαλείων για οδοντιατρικούς σκοπούς ανάγεται στον πολιτισμό των Νεάντερταλ.
*Την πρώτη επιβεβαιωμένη περίπτωση αποτελει ένα μολυσμένο δόντι του 14000π.Χ.που ανακαλύφθηκε στην Ιταλία,το οποίο είχε καθαριστεί με εργαλεία από πυριτόλιθο.

*Η χρήση χειροκίνητων τρυπανιών για την απομάκρυνση ή την αποστράγγιση μολυσμένων υγρών έγινε για πρώτη φορά από τον πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού Ποταμού την 7η χιλιετία π.Χ..

*Τα παλαιότερα σφραγίσματα εντοπίστηκαν  σε μια σιαγόνα στη Σλοβενία,η οποία χρονολογείται στα 4500χρόνια π.Χ. και είχαν κατασκευαστεί από κερί μελισσών.

*Από εκείνη την εποχή μέχρι το Μεσαίωνα ήταν κοινή πεποίθηση ότι ο πονόδοντος προκαλούνταν από οδοντοσκώληκες,η αφαίρεση ή καταστροφή των οποίων θα ανακούφιζε από τον πόνο.

*Οι οδοντογλυφίδες ήταν σε χρήση τουλάχιστον από το 3000π.Χ.(έχουν βρεθεί σε αρχαίες σουμεριακές τοποθεσίες).

*Στην αρχαία Αίγυπτο  περίπου το 2650π.Χ.,οι δεξιότητες του Εζύ-Ρα,"του μέγιστου μεταξύ γιατρών και οδοντιάτρων"περιλάμβαναν την σταθεροποίηση των χαλαρών δοντιών στη θέση τους με χρήση χρυσού σύρματος.

* Ο Κώδικας του Χαμουραμπί(1800π.Χ.)αναφέρεται σε οδοντικές εξαγωγές  ως μορφή τιμωρίας(ο κανόνας "οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος"αναφέρεται για πρώτη φορά σε αυτη τη νομική βίβλο).

*Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος(23--79μ.Χ.) κατέγραψε δεισιδαιμονίες σχετικές με τα δόντια,συμπεριλαμβανομένου του δεσίματος ενός βατράχου στο σαγονι ή τη χρήση ωτικών σταγόνων από ελαιόλαδο,στο οποίο προηγουμένως είχαν βράσει γαιοσκώληκες.

*Περίπου 2000 χρόνια πριν,οι Ρωμαίοι χρησιμοποιόύσαν ξυλάκια ως οδοντόβουρτσες.Δυστυχώς τα χρησιμοποιούσαν σε συνδυασμό με κάποιες κρέμες που περιείχαν λειαντικά συστατικά,όπως η σμύριδα,με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική φθορά των δοντιών μέχρι τις ρίζες τους.

* Κατά το Μεσαίωνα,οι Κινέζοι οδοντιατροι είχαν αναπτύξει ένα είδος σφραγίσματος αποτελούμενου από υδράργυρο,ασήμι και κασσίτερο(ενώ στη δυτική οδοντιατρική χρησιμοποιούνταν  πιο ποταπά συστατικά όπως το κερί,ο μόλυβδος,ακόμα και "περιττώματα  κορακιών").

*Οι οδοντόβουρτσες με τρίχες εφευρέθηκαν στη Κίνα περίπου το 1000μ.Χ.--τις χρησιμοποιούσαν με μια οδοντική σκόνη φτιαγμένη από σπόρους σαπουνόχορτου.!

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026

ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ.

 Πρώτη χρήση:Πολιτισμός των Σουμερίων.

Πότε:4ος αιώνας π.Χ.

Ιστορικά τεκμήρια χειρουργικών επεμβάσεων υποδεικνύουν ότι κάποια είδη φτυτικών αναισθητικών πιθανότατα χρησιμοποιούνταν σε διάφορα μέρη του κόσμου δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν.Διαθέτουμε γραπτές μαρτυρίες για μια ποικιλία ουσιών σε χρήση ήδη από τις πρωιμότερες καταγεγρμμένες επόχές της ιστορίας. Πραραδείγματος χάριν,στην αρχαία Μσοποταμία χρησιμοποιούσαν το αλκοόλ για να απαλύνει τον πόνο και πιστεύεται ότι οι Σουμέριοι καλλιεργούσαν την οπιούχο παπαρούνα  ήδη από την 4η χιλιετίαπ.Χ.. Η σουμεριακή θεότητα Νισάμπα συχνά απεικονιζόταν  εν μέσω παπαρούνων που φύονταν από τους ώμους της,ενώ το αρχαιότερο κείμενο του κόσμου για την αναγνώριση των φαρμάκων--μια σουμεριακή πλάκα  της 3ης χιλιετίαςπ.Χ.--αναφέρεται στην οπιούχα παπαρούνα,η οποία ήταν γνωστή ως χου γκίλ(τοφυτό της χαράς).

Την εποχή των αρχαίων Αιγυπτίων,εκχυλίσματα από τη ρίζα του μανδραγόρα χρησιμοποιούνταν ευρέως ως αναισθητικό κατα τη διάρκεια χειρουργείων.Η οπιούχος παπαρούνα χρησιμοποιήθηκε σταδιακά στην Ινδία καιστην Κίνα--όπου το λιβάνι από κάναβη και το ακόνητο(που λέγεται επίσης "κουκούλα του μοναχού" ή λυκοκτόνο) ήταν επίσης γνωστά για τις αναισθητικές τους ιδιότητες!!.

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

ΚΑΟΥΤΣΟΥΚ.

Πρώτη ανακάλυψη:Κεντρική Αμερική

Πότε: 1600π.Χ.

Το καουτσούκ είναι ένα φυσικό προϊόν  που προέρχεται από τον φλοιό του καουτσουκόδεντρου,ενδημικού δέντρου της Νότιας Αμερικής.Ανακαλύφθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τους αυτόχθονες πληθυσμούς της περιοχής ήδη από το 1600π.Χ.,στον πολιτισμό των Ολμέκ.Μια από τις χρήσεις του ήταν στην κατασκευή μπαλών,οι οποίες χρησιμοποιούνταν σετελετουργικά ομαδικά παιχνίδια.Οι Μάγια και οι Αζτέκοι αξιοποιούσαν επίσης το καουτσούκ για τηστεγανοποίηση των υφασμάτων και την κατασκευή δοχείων.Ο πολιτισμός των Ολμέκ γνώριζε ακόμη πως να σταθεροποιήσει το καουτσούκ μέσω κάποιου άγνωστου συνδυασμού θερμότητας και  επιπροσθετων συστατικών.

Το καουτούκ εισήχθη στην Ευρώπη το 1736 μέσω  μιας ακαδημαϊκής εργασίας του Σαρλ  Μαρί  ντε λα Κονταμίν στη Γαλλία. Το 1770 ο Άγγλος επιστήμονας Τζόζεφ ΠρίστλεΪ ανακάλυψε ότι το καουτσούκ μπορούσε να σβήσει σημάδια από μολύβι και αυτό ενέπνευσε τη σύγχρονη ονομασία του ως "σβηστήρα".Ωστόσο, η χρήση του καουτσούκ ήταν σπάνια στις αρχές του 19ου αιώνα επειδή η εξαγωγή σπόρων από τη Βραζιλία,κύρια παραγωγό εκείνη την εποχή,θεωρούνταν σοβαρότατη παράβαση του νόμου. Τελικά, ο εξερευνητής και "βιοπειρατής" Χένρυ Γουίκαμ κατάφερε να διακινήσει λαθραία ένα μεγάλο αριθμό σπόρων στην Αγγλία,όπου ένα μέρος τους καλλιεργήθηκε υπό την αιγίδα των Βοτανικών Κήπων  Κιου.Δείγματα στάλθηκαν  σε όλη τη Βρετανική αυτοκρατορία και φυτείες καουτσούκ δημιουργήθηκαν σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας,της Σιγκαπούρης και της Βρετανικής Μαλαισίας.Εν καιρώ το καουτούκ χρησιμοποιήθηκε στις οικοδομές,στα αυτοκίνητα, στα πατώματα,στα λάστιχα αυτοκινήτων,στα γάντια,στα αερόστατα, και σε πολλά ακόμα.

Ως  υποσημείωση,ο Τσαρλς  Γκούντγιαρ θεωρείται γενικά ο εφευρέτης του βουλκανισμού,της διαδικασίας διαμέσου της οποίας τι θειάφι και άλλες ουσίες προστίθενται στο καουτσούκ ενώ αυτό θερμαίνεται ώστε να δημιουργηθεί ένας σκληρότερος τύπος καουτσούκ.Συχνά ξεχνιέται ότι οι Ολμέκ τον πρόλαβαν με τη δική τους παραλλαγή της ίδιας διαδικασίας πάνω από 3500 χρόνια πριν.!

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

Πρώτη εφευρεση:Σκωτία

Πότε:8000 π.Χ.

Πό τις απαρχές της Ιστορίας οι άνθρωποι γοητεύονταν από τον ουρανό και τους πλέον επιφανείς κατοίκους του--τον ήλιο και τη Σελήνη. Φυσικό επακόλουθο να αρχίσουν να παρακολουθούν τις διακυμάνσεις αυτών των δύο ουράνιων σωμάτων.Το πέρασμα από την ημέρα στη νύχτα είναι   ένα εμφανές μεσοδιάστημα,όπως και ο κύκλος από τη νέα σελήνη μέχρι την πανσέληνο και ξανά από την αρχή.Ιδίως για τους κυνηγούς --τροφοσυλλέκτες ή για τους πρώτους γεωργούς,η κατανόηση της αλλαγής των εποχών στο πέρασμα του έτους υπήεξε κρίσιμη.

Η κατανόηση των διάφορων αυτών μετρικών συλλογισμών αποτέλεσε πολύπλοκη διεργασία.Καθώς ,για παράδειγμα,οι δώδεκα σεληνιακοί μήνες διαρκούν περίπου354 ημέρες και δεν συμπίπτουν απόλυτα με το ηλιακό έτος,(το οποίο έχει 365 ημέρες),καλούμαστε είτε να βρούμε έναν τρόπο ώστε να προστεθούν αυτές οι παραπάνω μέρες στο συστημά μας είτε να αποδεχτούμε ένα  βαθμιαίο ολίσθημα στη σύνδεση των έτών  με τις εποχές.Και αυτό προτού καν αρχίσουμε να συλλογιζόμαστε το πρόβλημα των δίσεκτων ετών...

Ημερολόγια διαφόρων ειδών σίγουρα χρησιμοποιούνταν ακόμα και πριν από την εποχή του Χαλκού.Διαθέτουμε γραπτάαρχεία ημερολογιακών συστημάτων από τους πολιτισμούς των Σουμερίων,των Αιγυπτίων και τωνΑσσυρίων που χρονολογούνται 5000 χρόνια πριν.Εντούτοις,μια πρόσφατη αρχαιολογική ανακάλυψη σε έναν αγρό της Σκωτίας, στοCRAITHES CASTLE του  Αberdeenshire,υποδεικνύει ότι τα ημερολόγια χρησιμοποιούνταν ήδη πολύ νωρίτερα.

Στην περιοχή βρέθηκε μια σειραά από δώδεκα λάκκους που,από ότι φαίνεται,δεν επισημαίνουν απλώς τις φάσεις της σελήνης,αλλά απεικονίζουν επιπλέον και τους ηλιακούς μήνες.Επίσης ,οι λάκκοι,οι οποιοι χρονολογούνται 10.000χρόνια πριν, ευθυγραμμίζονται με το χειμερινό ηλιοστάσιο.Αυτό θα επέτρεπε στους κυνηγούς--τροφοσυλλέκτες που τους δημιούργησαν να επανεκκινούν κάθε έτος σωστά σε σχέση με τις εποχές, πράγμα , που καταδεικνύει σημαντικά επίπεδα κατανόησης και εκλεπτυσμένης σκέψης στον προ--γεωργικό πληθυσμό της περιοχής κατά τη μεσολιθική εποχή. Ο ακαδημαϊκόςVince Gaffney, επικεφαλής της επιστημονικής έρευνας της περιοχής,δήλωσε ότι αυτή η ανακάλυψη"απεικονίζει ένα σημαντικό βήμα προς την επίσημη δόμηση του χρόνου και ως εκ τούτου της ίδιας της ιστορίας"!!

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

Παραλειπόμενα αινίγματα της Ιστορίας:ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ;

Από την ιστορία του κόσμου πέρασαν πολλάβασίλεια τα οποία έλαμψαν ,διέπρεψαν ,έπεσαν σε παρακμή και έφυγαν από το προσκήνιο.Στη θέση τους ήρθαν άλλα που διέγραψαν κια αυτά την πορεία τους στο χρόνο κι είχαν την ίδια κατάληξη.Κανένα δεν ξέφυγε απ'αυτήν την μοίρα.Το ίδιο συνέβη και με την ΡωμαΪκή αυτοκρατορία.

Η        Ρώμη ιδρύθηκε το 753 π.Χ.Από τότε άρχισε να αναπτύσσεται και να εξαπλώνεται,διεκδικώντας ολοένα και μεγαλύτερο χώρο  ζωτικό. Σε μια μαριά και αργή πορεία που κράτησε μέχρι σχεδόν τον πρώτο αιώναπ.Χ. είχε κατακτήσει σχεδόν όλο τον τότε γνωστο κόσμο. Από την Ισπανία,τη Γαλλία ,τη Βρετανία ,τις Κα΄τω   Χώρες ως το Ρήνο,την Ιταλία μέχρι τις Άλπεις,τη Βαλκανική  Χερσόνησο μέχρι το Δούναβη , Τη Μικρά Ασία,τη Συρία, την Παλαιστίνη και όλη τη Βόρεια Αφρική από την Αίγυπτο μέχρι τις ακτές του Ατλαντικού.Ταυτόχρονα οι ΡωμαΪοι δημιούργησαν και ένα λαμπρό πολιτισμό,που ανεξάρτητα αν στηρίχτηκε στον Ελληνικό πολιτισμό που κατέκτησε νωρίτερα,είχε και πολλά δικά τουστοιχεία.Τον 1ο αιώνα π.Χ.συνέβη στη Ρώμη η πρώτη μεγάλη πολιτειακή μεταβολή και από Δημοκρατία έγινε Αυτοκρατορία.Ο Οκταβιανός  ήταν υπευθυνος γιαυτη τη μεταβολή το 31 π.Χ. παίρνοντα τον τίτλο "Αύγουστος",αν και από τα πράγματα οδηγούσαν σ'αυτήν την εξέλιξη,ήδη από τον καιρό του Ιουλίου Καίσαρα και ακόμα νωρίτερα. Κατα τη διάρκεια της μακράς διακυβερνησής του η αυτοκρατορία γνώρισε μέρες δόξας και μεγαλείου, που έφεραν τηνευημερία του λαού.Η πορεία αυτή ,με διάφορα σκαμπανεβάσματα, διήρκησε μέχρι κα τις μέρες του Μάρκου Αυρήλιου,το 161 μ.Χ.

 Στη συνέχεια άρχισε η σταδιακή παρακμή.Ο αδιάκοπος αγώνας για την εξουσία,η βίαιη διαδοχή των αυτοκρατόρων σρερούσε από τη διοίκηση κάθε σταθερότητα .Παράλληλα διαφοροι γειτονικοί λαοί,παίρνοντας θάρρος από αυτή την εσωτερική αναστάτωση, άρχισαν να παρενοχλούν τα σύνορα της αυτοκρατορίας και κάποιες φορές να νικούν τον μέχρι τότε αήτητο ρωμαϊκό στρατό.Οι αυτοκράτορες στην προσπάθειά τους  νααντιμετωπίσουν όλους αυτούς τους νέους εχθρούς,επέβαλαν βαριά φορολογία και άρχισαν να υποτιμούν την αξια του νομίσματος.Αυτό είχε ως συνέπεια την κατάρρευση ολόκληρου του οικονομικού συστήματος στα μέσα του 3ου αιώνα και ως επακόλουθο τη φτώχεια και τη δυστυχία των ανθρώπων.

Μια τελευταία αναλαμπή γνώρισε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα χρόνια του Διοκλητιανού,ο οποίος έκανε μια σπουδαία διοικητική μεταρρύθμιση,η οποία όμως σήμανε και την αρχή του τέλους της αυτοκρατορίας,όπως τουλάχιστον ήταν γνωστή μέχρι  τότε.Η αυτοκρατορία χωρίστηκε σε δύο μεγάλα τμήματα,το ανατολικό και το δυτικό,έχοντας επικεφαλής δύο ισότιμους αυτοκράτορες.Και ενλω το σύστημα λειτούργησε όσο ζούσε ο Διοκλητιανός ,οι διαδοχοί τους ήρθαν σε προστριβές μεταξύ τους με αποτέλεσμα να επικρατήσει τελικά ο Κωνσταντίνος,ο οποίος έκαμε΄ΛΕ δύο ριζικες μεταβολές.Πρώτον μετέφερε την πρωτεύουσα τη ς αυτοκρατορίας από τη Δύση στηνΑνατολή .Έτσι πρωτεύουσαέγινε η Κωνσταντινούπολη,που χτίστηκε πάνω στην ήδη υπάρχουσα ελληνική πόλη του Βυζαντίου.Δεύτερο ανεγνώρισε το Χριαστιανισμό ως θρησκεία του κράτους και λίγο αργότερα την έκανε και επίσημη θρησκεία.Οι διάδοχοί του μοιράστηκαν την αυτοκρατορία και τελικά το Δυτικό ρωμαϊκό  κράτος καταλύθηκε το476μ.Χ..Το ανατολικό ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει για πάνω από χίλια χρόνια.Είναι γνωστό πλέον σε μας ως Βυζαντινή Αυτοκρατορια αν και ο όρος Βυζαντινός είναι λεολογισμός. Οι Βυζαντινοί όμως θεωρούσαν πως η αυτοκρατορία τους ήταν αδιάσπαστη συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.Θεωρούσαν τους εαυτούς τους Ρωμαϊους πολίτες.Το imperium romanum όμως των Βυζαντινών δεν ήταν η παλιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά μια νέα που ο Χριστιανισμός του έδωσε νέο περιεχόμενο και νέα πνοή!

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ----ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΙ ΑΜΑΖΟΝΕΣ;

 Οι περισσότεροι  από μας γνωρίσαμε τις αμαζόνες μέσα από τη μυθολογία που διδαχτήκαμε στο σχολείο και πιο συγκεκριμένα μέσα από τους άθλους του Ηρακλή,όπου σε έναν απ'αυτούς έπρεπε να φέρει στον Ευρυσθένη τηζώνη της βασίλισσας των Αμαζόνων Ιππολύτης.Στη συνέχεια βέβαια αποκτήσαμε μια πιο σαφή ιδέα για την εμφάνισή τους τουλάχιστον,βοηθούμενοι από τον κινηματογράφο,την τηλεόραση ,τα βιβλία.Η τέχνη αγάπησε τις Αμαζόνες καιτις φαντάστηκε ωραίες γυναίκες,που πάνοπλες και καβάλα στα άλογα τους ορμούσαν για νέες κατακτήσεις.Φαίνεται πως στη διάδοση του μύθουτους συντέλεσαν και οι αντρικές φαντασιώσεις,που πάντα τρομοκρατούνταν αλλά και γοητεύονταν από το πρότυπο της δυνατής και ανεξάρτητης γυναίκας,που απειλούσε την αντρική κυριαρχία.

Στοιχεία για τις Αμαζόνες αντλούμε από την Ελληνική μυθολογία,όπου φέρονται ως κόρες του θεού του πολέμου Άρη και της νύμφης Αρμονίας.Το όνομά τους προέρχεται από τοστερητικό α και τη λέξη μαζός που σημαίνει μαστός.Από προκύπτει ότι οι Αμαζόνες είχαν αποκομμένο μαστό για στρατιωτικούς κυρίως λόγους.Για να μην τις εμποδίζει δηλαδή το στήθος στις πολεμικές τους αναμετρήσεις.Ζούσαν στη Θεμίσκυρα του Εύξεινου Πόντου,κοντά στον ποταμό Θερμώδοντα.Ήταν ένας πολεμικός λαός που αποτελούνταν μόνο από γυναίκες.Στην κοινωνία τους δεν είχαν θέση οι άνδρες. Επειδή όμως έπρεπε να διαιωνίσουν το είδος τους,κάθε χρόνο συνευρίσκονταν με ένα γειτονικό λαό, τους Γαργαρείς,με σκοπό την τεκνοποίηση.Από τα παιδιά που γεννιούνταν κρατούσαν μόνο τα κορίτσια, ενώ τα αγόρια είτε τα σκότωναν είτε τα ευνούχιζαν είτε τα έδιναν στους πατέρες τους.

Οι Αμαζόνες συναντήθηκαν με πολλούε ήρωες της Ελληνικής μυθολογίας και είτε συμμάχησαν μαζίτους είτε,το συχνότερο και αναμενόμενο,συγκρούστηκαν.Η συμμετοχή τους σε τόσους μύθους,η αναφορά τους από τόσους ιστοριοδίφες(αρχής γενομένης από τον Όμηρο που στην Ιλιαδα τις βάζει να πολεμούν δίπλα στους Τρώες ως σύμμαχοι)και ποιητές αλλά και στοιχεία που προέρχονται από άλλους πολιτισμούς γεννάν υπόνοιες ότι η ύπαρξη αυτού του γυναικείου φύλου δεν είναι μόνο αποκύημα της γόνιμης φαντασίας των Ελλήνων αλλά ένα ιστορικό γεγονός.

Η ιστορικότητα των Αμαζόνων είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της αρχαιότητας.Η ύπαρξή τους απασχόλησε τους ιστορικούς από τα αρχαία χρόνια,με τους περισσότερους να καταλήγουν στο συμπέρασμα πως δεν υπήρξαν ποτέ. Έρευνες όμως της αρχαιολογίας  τα τελευταία χρόνια έρχονται να ενισχύσουν το αντίθετοσυμπέρασμα.

Η αρχαιολογική ανασκαφή στα σύνορα του Καζακστάν κοντα στην πόλη Ποκροβκα έφερε στο φως πενήντα θολωτούς τάφους όπου ήταν θαμένες γυναίκες και συνοδεύονταναπό τα όπλα τους.Τα ευρήματα αυτα καθεαυτά δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη των Αμαζόνων αλλά κοινωνίες όπου έπαιζαν σημαντικό ρόλο.Ακόμα πιο αξιοπερίεργο στην ανασκαφή είναιη εύρεση αντρικών σκελετών όπου δίπλα τους βρίσκονταν σκελετοί βρεφών.Αυτό είναι ενδεικτικό για τη διάρθρωση της κοινωνίας τους και για το ρόλο του κάθε φύλουσεαυτή.Σύμφωνα με την επικεφαλής των ανασκαφών,οι σκελετοί αυτοί, που χρονολογούνται στον 4οαιώνα π.Χ. εικάζεται ότι ανήκουν σε μέλη του λαού των Σαυροματών,τον οποίον ο Ηρόδοτος θεωρεί απόγονο των Αμαζόνων.

Καποιοι νεότεροι μελετητές ,βασιζόμενοι κυρίως στο Διόδωρο το Σικελιώτη αλλά και σε μετγενέστερους ιστορικούς πρότεινα τη θεωρία ότι οι Αμαζόνες ταυτίζονται με τους Χετταιους.Στο πλαίσιο αυτό προσπαθούν να συχετίσουν τα ονόματα των αρχηγών των Αμαζόνων που συναντούνται στην Ελληνική μυθολογία με αντίστοιχους Χετταίους βασιλείς.

Έτσι για παράδειγμα η Μύρινα ταυτίζεται με το Μυρσίλο Β,η Ιππολύτη με το ΣίππυλοΑ κ.ο.κ.Η θεωρία αυτή δεν γνώρισε μεγάλη αποδοχή.Τόσο οι μύθοι γαι τις Αμαζόνες όσο και τα νεότερα ανασκαφικά ευρήματα ενισχύουν την άποψη για την ύπαρξη ενός μητριαρχικού πολιτισμού στη ευρύτερη περιοχη της Ευρώπης που καταστράφηκε πιθανώς με την άφιξη των Ινδοευρωπαίων.Μύθος η ιστορία,οι Αμαζόνες συνεχίζουν να καλπάζουν ατρόμητες στα όνειράμας,αποτελώντας το πρότυπο της δυνατής,ανεξάρτητης και αυτοπροσδιοριζόμενηςγυναίκας.!

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ.

 Η πεποίθηση  ότι τα όνειρα έχουν θεϊκήπροέλευση άρχισε να χάνει έδαφος από τον 19ο αιώνα και μετά,όταν άρχισαν να δημοσιεύονται οι πρώτες επιστημονικές μελέτες  για τα όνειρα.

 Μία από τις πιο σημαντικές υπήρξε αυτή του Αλφρεντ Μόρι,ο οποίος απέδιδε τα περισσότερα  στην παρερμηνεία των αισθητηριακών αντιλήψεων.Ένας ισχυρός θόρυβος στηδιάρκεια του ύπνου,για παράδειγμα ,μπορεί να προκαλέσει ένα όνειρο που να δείχνει μια ισχυρή καταιγίδα.Αυτό, όμως ,δε σημαίνει ότι το άτομο έχει να αντιμετωπίσει μια "καταιγίδα "στη ζωή του--δηλαδή κάτι πολύ δυσάρεστο--όπως πιθανότατα θα ερμήνευαν το όνειρο οι περισσότεροι σύγχρονοι ονειροκρίτες.

Αρκετά αργότερα ο Σίγκμουντ Φρόιντ ανέπτυξε τη θεωρία ότι τα ονειρά μας εκφράζουν τους ενδόμυχους φόβους και τις επιθυμίες μας,καθώς αποτελούν τον συνδετικό κρίκο με το ασυνείδητο.Κάτι ανάλογο υποστήριξε και ο Κάρλ Γιούνγκ,με την διαφορά ότι γιαυτόν το κέντρο βάρους δεν είναι το ατομικό ασυνείδητο,αλλά το συλλογικό ασυνείδητο,ένα κομμάτι της ψυχής μας ,δηλαδή,που μοιραζόμαστε με όλο τον υπόλοιπο κόσμο και το "λογισμικό " του βασίζεται σε αρχέτυπες έννοιες.Σύμβολα ,δηλαδή,που προέρχονται από τη μυθολογία ,τη θρησκεία ,την Τέχνη και την ίδια τη ζωή.

Σήμερα οι ψυχολόγοι στην πλειονότητά τους, δεν δέχονται επισήμως την άποψη ότι μπορεί να υπάρχουν προφητικά όνειρα,αλλά παρ'όλα αυτά υπάρχουν μεμονωμένες προσπάθειες επιστημόνων,οι οποίοι προσπαθούν π.χ. να τεκμηριώσουν επιστημονικά ,όνειρα τα σχετίζονται με την υγεία, καταγράφοντας περιπτώσεις ατόμων τα οποία πρόλαβααν εγκαίρως ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας,επειδή ένα όνειρό τους παρακίνησε να υποβληθούν σε ένα τσεκ άπ.Για να γίνει κάτι τέτοιο αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα,ωστόσο,θα πρέπει να γίνουν δεκάδες τέτοιες έρευνες ευρείας κλίμακας,αλλά πανω απ'όλα να αποκρυπτογραφηθούν όλες οι λει τουργίες  των "αχαρτογράφητων'' περιοχών του εγκεφάλου.

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ

 **<<ο θάνατος τυγχάνει  ων,ως εμοί δοκεί, ουδέν άλλο ή δυσίν πράγματοιν  διάλυσις, της ψυχής και του σώματος απ'αλλήλο>>(Ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο,παρά ο διαχωρισμός δύο πραγμάτων ,του ενός απ'το άλλο,δηλαδή της ψυχής από το σώμα). ΠΛΑΤΩΝΑΣ( Γοργίας 524 β).

***<<Επιόντος άρα θανάτουεπί τον άνθρωπο,το μεν θνητόν,ως έοικεν,αυτού αποθνήσκει,το δ'αθάνατον ,σώον και αδιαφθορον ,οίχεται απιόν>>( Όταν επέρχεται ο θάνατος στον άνθρωπο,το μεν θνητό μέρος αυτού,καθώς φαίνεται,πεθαίνει, το δε αθάνατο, η ψυχή,σηκώνεται και φεύγει σώο και αφθαρτο>> ΠΛΑΤΩΝΑΣ (Φαίδων 10ε).

****<<έξω του κόσμου το αποθανόν ου πίπτει>>(Ο,τι πεθαίνει ,δε χάνεται, αλλά μενει μέσα στη φύση) ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ (Τα εις εαυτόν ,Η,ιn)

*****<<Ουδέν έφη τον θάνατον διαφέρειν του ζην>>(Τίποτα δε διαφέρει ο θάνατος από τη ζωή.) ΘΑΛΗΣ(Διογ.Λαέρτ. βίοι φιλοσ.1,35)

******<<Κοινωνία γαρ ψυχή και σώματι διαλύσεως ουκ έστιν η κρείττον>>(Η ένωση της ψυχής με το σώμα δεν είναι με κανένα τρόπο ανώτερη από το χωρισμό τους. ΠΛΑΤΩΝΑΣ(Νόμοι 828 D).

*******<<πενθείν δε μετρίως τους προσήκοντας φίλους,ου γαρ τεθνάσιν,αλλά την αυτήν οδόν,ην πάσιν ελθείν,εστ'αναγκαίως έχον,προεληλύθασιν>>.ΑΝΤΙΦΑΝΗΣ(Ανθολ. Στοβ.ΡΚΔ,27).


Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΑΛΧΗΜΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΘΕΩΡΊΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ.

Ο Αριστοτέλης είχε υποστηρίξει ότι υπάρχει μια πρώτη ύλη,στην οποία εντυπώνονται οι διάφορες μορφές και με τον τρόπο αυτό γεννώνται τέσσερα στοιχεία--ιδιότητες(φωτιά--θερμό--,νερό--υγρό,γη--στερεό,αέρας --αέριο).Από τον συνδυασμό των τεσσάρων στοιχείων προέρχονται όλα τα υλικά σώματα.Ο ίδιος φαίνεται να είχε πει:<<Ω!  Πόσο αξιοθαύμαστο  είναι αυτό το πράγμα,/που περιέχει μέσα του όλα τα πράγματα που έχουμε ανάγκη,/σκοτώνεται μόνο του και νόμο του Ξανανιώνει,/αρραβωνιάζεται τον εαυτό του,/γεννιέται το ίδιο διαλύεται από μόνο του στο ίδιο του το Αίμα/πήζει  ξανά μαζί του και παίρνει σκλήρή Υφή/γίνεται Ασπρο,γίνεται κόκκινο από μόνο του/δεν του προσθέτουμε τίποτα παραπάνω/και δεν αλλάζουμε τίποτα σ'αυτό/εκτός από το ότι χωρίζουμε απ'αυτό την χοντράδα/ και την γηινότητα. Μεταβολές στις αναλογίες των στοιχείων έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή της μορφής και του είδους της ύλης,επομένως θεωρητικά,κάθε ουσία μπορεί να μετατραπεί σε μια άλλη κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες.

Η αριστοτελική ιδέα,που θέλει όλα τα πράγματα να τείνουν στην τελειότητα,υποδηλώνει ότι ανάμεσα στα μέταλλα,τα λιγότερο τέλεια αγωνίζονται πάντοτε να φτάσουν τηντελειότητα του χρυσού.

Στα αλχημιστικά εργαστήρια θα μπορούσε να επαναληφθεί μεγάλο μέρος της διαδικασίας σε σχετικά μικρό χρόνο.Αρα, το μόνο που θα χρειαζόταν ήταν να βελτιωθούν με κάποιο τρόπο οι μέθοδοι των αλχημιστών.Οι απόψεις του Αριστοτέλη ώθησαν μερικούς από τους τεχνίτες  μεταλλουργούς της Αλεξάνδρειας να επιδιώξουν την μετατροπή αυτή της μορφής της ύλης χρησιμοποιώντας κοινά μέταλλα,που θα μπορούσαν με την τέχνη τους να τα κάνουν χρυσό και άργυρο.

Η σκέψη αυτή ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι οι χρυσοχόοι της Αιγύπτου κατασκεύαζαν κοσμήματ και σκεύη  από πολύτιμα μέταλλα για τους πλούσιους,αλλά και φτηνές απομιμήσεις,από κράματα διαφόρων μετάλλων,για τους φτωχούς.

Από τις υποθέσεις του Αριστοτέλη οι αλχημιστές συνέλαβαν τα δικά τους αξιώματα σχετικά με το ενιαίο της ύλης και της ύπαρξης ενός μέσου μεταστοιχειώσεως,της φιλοσοφικής λίθου.

Εάν παρασκευαζόταν η φιλοσοφική λίθος,οι αλχημιστές πίστευαν,ότι θα ήταν δυνατή η μετατροπή κοινών μετάλλων σε χρυσό και ότι ακόμη η λίθος αυτή θα αποτελούσε την Πανάκεια ή το ελιξήριο της ζωής.

 όσον αφορά τη αριστοτελική φιλοσοφική βάση της αλχημείας, αυτή με τον καιρό τροποποιήθηκε από ένα"δόγμα των αντιθέτων".Τα αντίθετα στοιχεία  ήταν το θείο,σύμβολο της φωτιάς ή της ιδιότητος του καύσιμου,και ο υδράργυρος σύμβολο του εύτηκτου ή της υγρότητας.Οι δύο αυτές ιδιότητες έρχονται σε επαφή βαθιά στα σπλάχνα της γης και,σύμφωνα μετις αναλογίες ή το βαθμό καθαρότητας,παράγουν κοινά μέταλλα,όπως είναι ο μόλυβδος ή ευγενή όπως ο άργυρος και ο χρυσός.

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

ΧΡΗΜΑΤΑ.

Πρώτη χρήση:Μεσοποταμία

Πότε:3000 π.Χ.

Η προϊστορία   του χρήματος είναι συναρπαστική από φιλοσοφική άποψη. Μπορούμε να εικάσουμε ότι,το αργότερο στο ξεκίνημα της γεωργικής περιόδου,ορσμένες σοδειές και αγαθά αποτελούσαν προϊόντα εμπορίου ή αντιπραγματισμού.Για παράδειγμα ,θα μπορούσε κάποιος να ανταλλάξει μια αγελάδα για ένα κουτί σπόρους ή για την κοπιαστική εργασία μιας ημέρας στην καλλιέργεια της γης.Είναι φανερό ότι ορισμένα αγαθά ήταν, από αρκετά ενωρίς,χρήσιμα ως αποθέματα αξίας --όπως π.χάρινστην αναταλλαγή των σπόρων με την αγελάδα,οι σπόροι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές ανταλλαγές καθώς είναι σχετικά ανθεκτικοί και μπορούν να χωριστούν σε μικρότερα σύνολα.Από τη στιγμή που ο καθαρόςαντιπραγματισμός λειτουργεί μόνο όταν δύο έμποροι διαθέτουν ο καθένας ό,τι ο άλλος επιθυμεί,αγαθά όπως οι σπόροι θα έιχαν γίνει πολύ γρήγορα μια μορφή πρώιμου χρήματος(το οποίο γενικά ονομάζεται "ανταλλακτικό νόμισμα").

Χρησιμοποιώντας ξυλάκια καταμέτρησης ή άλλα πρωτόγονα αρχεία που τί είχε αγοραστεί ή πωληθεί ,οι άνθρωποι μπορούσαν να δίνουν ή να αποθηκεύουν με πίστωση για μελλοντικές αγορές.Αυτό σημαίνει ότι η ιδέα του χρέους αποτελούσε επίσης μέρος των χρηματικών συστημάτων από πολύ παλιά.Στην πραγματικότητα,η ιδέα των αρνητικών αριθμών εφευρέθηκε από Κινέζους μαθηματικούς που επιθυμούσαν να καταγράψουν τ΄σο τις πιστώσεις όσο και τα χρέη.Κατέγραφαν τα χρέη σε διαφορετικό χρώμα από αυτό των πιστώσεων,και τα αφαιρούσαν αντι νατα προσθέτουν.

Ησχετική σπανιότητα κάποιου αντικειμένου το καθιστούσε επίσης κατάλληλο για χρήση ως ανταλλακτικό νόμισμα.Για παράδειγμα ,τα κοχύλια κάουρι χρησιμοποιούνταν ως νομίσματα 3000 χρόνια πριν στην Ινδική υποήπειρο,καθώς ήταν δύσκολο να τα αποκτήσει κανείς σε μεγάλη ποσότητα.

Είναι αβέβαιο πότε ένα αγαθό το οποίο χρησιμοποιούνταν σε παρόμοιες ανταλλαγές πρωτοάρχισε να θεωρείται συγκεκριμένα "χρήμα",αλλά το παλαιότερο οργανωμένο συνάλλαγμα του οποίου διαθέτουμε καταγραφές  προέρχεται από τον πολιτισμό της Μεσοποταμίας περίπου το 3000π.Χ.Ημονάδα βάρους και συναλλάγματος ήταν το σεκέλ,το οποίο αντιστοιχούσε σε ένα συγκεκριμένο βάρος κριθαριού και ισοδύναμες ποσότητες μετάλλων ,όπως το ασήμι,ο χαλκός και ο χρυσός.Το γεγονός ότι το σεκέλ καθοριζόταν με αυτότον τρόπο,υποδεικνύει ότι και το κριθάρι και τα πολύτιμα μέταλλα ήταν ήδη σε χρήση ως ανταλλακτικά νομίσματα,και ότι αυτή ήταν μια απόπειρα να νομοθετηθεί ο τρόπος χρήσης τους και να οριστεί η σχετική τους αξία.

Γύρω στο 1760π.Χ.,ο Κώδικας του Χαμουραμπί,το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο νομοθετικό κείμενο από τη Βαβυλωνία,μας δίνει μια ιδέα του ρόλου που έπαιζαν τα χρήματα σε εκείνους τους πολιτισμούς.Καταγράφει πρόστιμα και αποζημιώσεις για αδικοπραγίες και θέτει ένα όριο στο ποσό του τόκου που μπορεί να χρεωθεί για μια οφειλή.Ακόμα και οι πρωιμότεροι πολιτισμοί αντιμετώπιζαν προβλήματα εξαπάτησης από τοκογλύφους!!

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

 "Αδην καλώ τα Νούμερα,τα χείρω και του Άδου"Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στο Βυζάντιο εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές δίκην δεσμωτηρίων που βρίσκονται σε υπόγεια χωρίς ίχνος φωτός και οι συνθήκες για τους κρατούμενους είναι κυριολεκτικά άθλιες.

Στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία ίσχυε μόνο το καθεστώς της προφυλάκισης,γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπήρχαν φυλακές αλλά μόνο κάποια κρατητήρια.Επί Μανουήλ Κομνηνού το 1166 καθιερώνεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης,αφού προηγουμένως στο Βυζάντιο έχει εφαρμοστεί η ποινή του εγκλεισμού σε δεσμωτήρια που έχουν οικοδομηθεί σε μοναστήρια.

Οι συνθήκες επιδεινώνονται στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας.Μια εικόνα γιαυτό έχουμε από πληροφοριες για τον εγκλεισμό προυχόντων και αρχιερέων στη φυλακή της Τρίπολης.

Οι πρώτες οργανωμένες φυλακές οικοδομούνται στην Κέρκυρα σε δέκα πτέρυγες --ακτίνες το 1840. Παρά τον αυτονόητο εκσυγχρονισμό του συστήματος με το πέρασμα των χρόνων,η φυλακή δεν παύει να είναι ο εφιάλτης όσων διαβιούν σαυτήν και η αξίωση για βελτίωση των συνθηκών να γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Η ιστορία των φυλακών στον τόπο μας ξεκινάει  μετά την κατάλυση της δημοκρατικής πόλης--κράτους.

Η αρχαία Ελληνικήπόλη,σε αντίθεση με τις ανατολικού(δυτικού) τύπου μοναρχίες,δεσποτείες και τα λοιπά θεοκρατικά καθεστώτα,αρνείται την έννοια και την πρακτική του εγκλεισμού στις φυλακές: του "σωφρονισμού" σε αυτές και των βασανιστηρίων,που ακολουθούν την στέρηση της ελευθερίας.

Γιαυτό οι φυλακές στην αρχαία Αθήνα δεν υπάρχουν (φυλακή ονομάζουν την περιπολία στα τείχη ή σε θαλάσσιες περιοχές ,για την αμυνά τους). Το μικρό δεσμωτήριο εξάλλου της πόλης των Αθηνών(η φυλακή του Σωκράτη) χρησιμοποιείται ,οπως το σημερινό κρατητήριο για ώρες ή μέρες :με σκοπό την εφαρμογή της ποινής του θανάτου(με  κώνειο) ή για την αποπληρωμή χρέους προς το δημόσιο ταμείο.

Ο πολιτισμός των Ελλήνων αρνείται τη φυλακή και γιαυτό οι πολίτες δεν φυλακίζονται.Θνατώνονται όταν ,επιχειρούν να καταλύσουν το πάτριο πολίτευμα(ή όταν βεβηλώνουν  τους πάτριους θεούς),ή εξορίζονται,το συνηθέστερο,για διάστημα 10 ετών, όταν κρίνονται επικίνδυνοι για την πόλη.

Μετά την υποδούλωση της Ελλάδας στη Ρώμη αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές ,που υπάρχουν και στο Βυζάντιο. Αυτό συνάγεται από τους Θεοδοσιανό (438) και Ιουστινιάνειο(534) Κώδικες, που προβλέπουν ακόμα  την επιθεώρηση των ανδρικών και γυναικείων φυλακών από ...επισκόπους,αλλά και την τιμωρία των φυλάκων,εάν κρατούμενος πεθάνει στα βασανιστήρια.

Το πρώτο "σωφρονιστήριο"ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1557.Ακολούθησε η ίδρυση δύο σωφρονιστηρίων  στο Άμστερνταμ(1596) και λίγο αργότερα  στις Γερμανία και Ελβετία.

Το 1704 ο πάπας Κλήμης11ος"εγκαινίασε κελλιωτό ορθογώνιο σωφρονιστήριο για ανήλικους εγκληματίες...Ακολουθεί η ίδρυση και λειτουργία στη Γάνδη,το 1775,μιας πρότυπης φυλακής με αστεροειδή(ακτινωτή) αρχιτεκτονική..."

Στο χρονικό του Π.Σκουζέ--που αναφέρεται στα 25 διοίκησης του Χατζή  Αλή(1772--1796)- διαβάζουμε ότι στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα υπάρχουν αντρικές και γυναικείες φυλακες:''οι φυλακές εγέμωσαν--γράφει ο Σκουζές.Από το πράθυρο της φυλακής έβγαινε ένας καπνός,μια άχνα ,ωσάν σύγνεφο μαύρο,του αναγκαίου...τόσων ανθρώπων...''

Ο Καποδίστριας ιδρύει φυλακές (ψήφισμα  της 14/12/1830 και θεσπίζει τη απομόνωση:σε περίπτωση κακής αγωγής ο κρατούμενος κινδυνεύει¨"να κλεισθείστενότερον ,να ασφαλιστεί με σίδερα...''κ.λ.π.

Για φυλακές χρησιμοποιούνται κυρίως τα ενετικά φρούρια.Οι πρώτες ανθρώπινες φυλακές άρχισαν να λειτουργούν  με δωρεά του Α.Συγγρού μόλις το το 1887 στην Καλλιθέα, και με δαπάνες του Γεωργίου Αβέρωφ "εφηβείο Αβέρωφ"το 1896.

Το 1925 οργανώθηκαν οι πρώτες αγροτικές φυλακές .

Η κατάσταση των φυλακών όμως,δεν βελτιώνεται."εντός στενών ανήλιων,και σεσηπότων θαλάμων διαμένουν φύρδην - μίγδην γυνμητεύοντες και πολλάκις νήστεις υπόδικοι μετά βαρυποίνων υποτρόπων...μετά ψυχοπαθών εγκληματιών...μετά πασχόντων εκ φυματιώσεως..."(Ν.Κουράκης- έκθεσηΗ. Λαγάκου 1993)


Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Η ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΑΜΕΡΙΚΗΣ

 Πρώτη χρηση: Κεντρική Αμερική .

Πότε:περίπου 1750 π.Χ.

Σήμερα η σοκολάτα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες γαστρονομικές απολαυσεις σε όλο τον κόσμο,γνωρίζατε όμως ότι κάποτε υπήρξε η τροφή των θεών και ότι κάποιες φορές  αντικαθιστούσε τα χρήματα;Τα κακαόδεντρα φύονται στις δύσβατες περιοχές της Κεντρικής Αμερικής.Οι σπόροι ωριμάζουν μέσα σε ένα κέλυφος,εντός του οποίου ένας γλυκός πολτός περιέχει περίπου 35 κόκκους.Η γεύση τους είναι αρκετά πικρή,γιαυτό είναι πιο πιθανό οι άνθρωποι να πρωτοδοκίμασαν τογλυκό πολτό,τρώγοντας ή πίνοντάς  τον .Όμως ,όταν ζυμώνονταν,οι κόκκοι αυτοί μπορούσαν να γίνουν ρόφημα.Τ πρώιμα αρχαιολογικά τεκμήρια αυτής της μεθόδου κατανάλωσης προέρχονται από ένα πήλινο δοχείο,του 1750 π.Χ. ,περίπου,στο οποίο υπάρχουν υπολείμματα από ρόφημα σοκολάτας.Σε αυτό το στάδιο πρέπει να ήταν πικρό,καθώς δεν υπήρχαν καλλιέργειες ζάχαρης στην περιοχή της ΚεντρικήςΑμερικής πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων.

Δεν γνωρίζομε πολλά γαι την παρασκευή αυτών των πρώτων σοκολατούχων ροφημάτων,αλλά τκμήρια από τον ύστερο πολιτισμό των Μάγια μπορούν να μας δώσουν στοιχεία σχετικά με τις παλαιότερες παραδόσεις.Σε ένα έγγραφο που χρονολογείται στον 13ο ή 14ο αιώναμ.Χ.,το κακάο αναγνωρίζεται ως ιερό ποτό,συνδεδεμένο ιδιαιτέρως με τον Κον,το θεό της βροχής.Οι Μάγια πίστευαν ότι οι λοβοί του κακαόδεντρου ωρίμαζανμε σταγονίδια του αίματος των Θεών.Παρασκεύαζαν τη δική τους εκδοχή τουποτού--η οποία πίστευαν ότι χάριζε σεξουαλική ζωτικότητα στους άντρες που το έπιναν--ανακατεύοντας ένα πολτό από κόκκους κακάο με νερό,καλαμποκάλευρο και πιπεριές τσιλι, και μεταφέροντας στη συνέχεια την πικρή αυτή παρασκευή από ένα κύπελλο στο άλλο ώστε να δημιουργηθεί ένας επιφανειακός αφρός.(Παραδοσιακά απαγορευόταν αυστηρά στις γυναίκες να πιούν αυτό το μείγμα,από φόβο για την επίδραση που ενδεχομένως θατους ασκούσε το αντρικό αυτό ποτό.).

 Στην Αυτοκρατορία των ΑΖΤΈΚΩΝ--η οποία περιελάμβανε μια μεγάλη περιοχή στο σύγχρονο Μεξικό(βόρεια της περιοχής των Μάγια) από τον 14ο αιώνα μέχρι την κατάκτηση από τους Ισπανούς που ξεκίνησε τον 16οαιώνα--οι κόκκοι του κακάο απετέλεσαν ένα πολύτιμο συνάλλαγμα.Λόγω του ότι το κακαόδεντρο δεν ενδημούσε σε πιο ξηρές καιρικές συνθήκες ,οι Αζτέκοι άρχισαν να φορολογούν τους υπηκόυς τους στο νότο,επιβάλλοντας την πληρωμή των φόρων με κόκκους κακάο.Αυτό οδήγησε στην ευρύτερη χρήση των κόκκων κακαο ως συναλλάγματος.Οι πρώτοι Ισπανοί εισβολείς παρατήρησαν ότι οι αιχμαλωτοι τους αντιμετώπιζαν τους κόκκους με μεγάλη ευλάβεια,και τους ανέκριναν  για να ανακαλύψουν τις ιδιότητέ τους.Το ρόφημα αρχικά εισήχθη στην Ισπανία στην αυθεντική,πικρή μορφή του.Ωστόσο ,οι Ευρωπαίοι έμαθαν να γλυκαίνουν αυτή την παρασκευή με την προσθήκη μελιούή ζάχαρης,κι έτσι γεννήθηκε η σύγχρονη εκδοχή της σοκολάτας!!

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕ ΟΠΛΟ.

 Εισαγωγ.σημείωμα: Ένα πρόσφατο αρθρο του ΄Σάιμον Σάμα σχετικά μετην πολιτική και στρατιωτική κατάχρηση της ιστορίας προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις στο Twitter.H ΑΝΝΑ ΓΟΥΑΪΤΛΟΚ έκανε ενα απολογισμό της δημόσιας συζήτησης.-

Τον Μάιο ,ο Σάιμον Σάμα έγραψε ένα δοκίμιο στους Financial Times συζητώντας πώς και πότε η ιστορία γίνεται όπλο για τον πόλεμο.Ο ιστορικός υποστήριξε ότι "η κακή ιστορία μπορεί να σκοτωσει.Αυτοί που σφάζουν την αλήθεια μπορεί να καταλήξουν να σφάζουν ανθρώπους.Καθημερινά ,οι  ειδήσεις  από την Ουκρανία το επιβεβαιώνουν".Και συνέχισε:" το άνοιγμα στην αυτοκριτική,τοσημάδι της ισχυρής,ειλικρινούς ιστορίας ,δεν είναι --όπως λένε,μερικές φορές οι σημαιοφόροι και οι τυμπανοκρουσίες --σημάδι εθνικής αυτολύπησης.Αντιθέτως ,αντιπροσωπεύει μια αισιόδοξη πατριωτική πίστη ότι,στις ελεύθερες κοινωνίες η συνοχή της εθνικής κοινότητας εξυπηρετείται καλύτερα από την εξέταση της αλήθειας παρά από την ωμή κολακεία".

Όπως ήταν αναμενόμενο,το αρθρο του Σάμα πυροδότησε πολλές συζητήσεις στο Twitter.O Τομ  Μουρ δήλωσε ενθουσιασμένος ότι "οΣάιμον Σάμα προσέφερε σε όλους μας τεράστια υπηρεσία,αφιερώνοντας χρόνο για να στρέψει την αυθεντία και την κρίση του,τη διαύγειά του,εναντίον ενός κόσμου που σκοπίμως θολώνει από ψέματα" Ο Αντυ Κάρτερ έγραψε:"εξαιρετική ανάλυση όπως πάντα (από το Σάμα) όχι μόνο για την κατάχρηση της Ιστορίας από τον Πούτιν,αλλά και για την κατάχρηση της ιστορίας  από ανθρώπους όπως ο πρωθυπουργός τη Ουγγαρίας  Ορμπάν και ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν.Οι αποχρώσεις ενός πολύπλοκου και συγκρουσιακού παρελθόντος δεν μπορούν να αναχθούν σε ασπρόμαυρες ιστορίες καλών και κακών".

Υπήρξε ,όμως ,και κάποια κριτική.Ο χρήστης Σαμ επεσήμανε ότι το άρθρο δεν περιλάμβανε "ούτε μια λέξη για τη Βρετανική,αμερικανική κακή ιστορία  στο κυνήγι της εξουσίας...Μόνο ολα αυτά τα ασχημα έθνη και τους ηγέτες".Ο Σάμα απάντησε:"Πιστέψτε με έχω πολλά να πω γιαυτά τα παραδείγματα...Ο χώρος(ήταν) περιορισμένος και (εγώ) επικεντρώθηκαστην κακή ιστορία ως οδηγό πολέμου...Μείνετε συντονισμένοι".

Συζήτηση προκάλεσε ,επίσης ,η καταπληκτική ενότητα του Σάμα για την Ιρλανδία,στην οποία γράφει:"Το κόμμα Σιν Φέιν,που κάποτε ήταν προσκολλημένο στη διαιώνιση των ιστορικών παραπόνων,μπορεί κάλλιστα να έχει γίνει το πλεοψηφικό κόμματης Βουλής της Βόρειας Ιρλανδίας... με την υπόσχεση ότι οι ευθύνες του αφορούν πρωτίστως την κοινωνική ευημερία όλων των ανθρώπων". Ο Μπράιαν Γουόκερσημείωσε:"Το καταπληκτικό αρθρο του Σάμα για την "κακή ιστορία" και την "ανιαρή θυματοποίηση"κατακεραυνώνει τον Πούτιν για την Ουκρανία,αλλά επαινεί την Ιρλανδία,--συμπεριλαμβανομένου ενδεχομένως και του Σιν  Φέιν,αν πραγματικά είναι αφοσιωμένοι  σε ένα νέο όραμα για την Ιρλανδία". Ενώ επαινούσε την επισκόπηση του Σάμα ο Ντειβιντ Ριφ πίστευε ότι περιείχε  ένα "υπερβολικά αισιόδοξο συμπερασμα". Ο χρήστης Τζώνυ ήταν πιο καταδικαστικός:"(ο Σάμα)  καταστρέφει ένα καλό αρθρο με ένα γελοίο παράδειγμα.Το Σιν  Φέιν είναι οι απόλυτοι δάσκαλοι "της κακής ιστορίας " και της "ανιαρής θυματοποίησης". Με το Σιν Φέιν  να έχει πλέον επιβεβαιωθεί ως το μεγαλύτερο κόμμα στη βουλή της Βόρειας Ιρλανδίας,μόνο ο χρόνος θα δείξει αν και κατά πόσο ο Σάμα είναι αισιόδοξος ή ρεαλιστής!

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026

ΜΕΤΑΞΙ.

 Πρώτη εφεύρεση:Κίνα

Πότε:3000π.Χ.

Η σηροτροφία, δηλαδή η εκτροφή μεταξοσκωλήκων για τη δημιουργία μεταξιού,είναι ένα παράδειγμα εξαιρετικής ευφυΪας.Το μυστικό της κατασκευής του προστετευόταν με ζήλο και περιοριζόταν στην Κίνα για χιλιετίες--ακόμα και τον 1ομ.Χ. αιώνα ο Ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος πίστευε ότι παραγόταν "αφαιρώντας το χνούδι από τα φύλλα με τη βοήθεια νερού".

Η ανακάλυψη του μεταξιού πάει τόσο βαθιά πίσω στο χρόνο ώστε οι εμπλεκόμενοι αποτελούν θρύλο.Η Σι--Λινγκ--Τσι, "η σύζυγος του Κίτρινου αυτοκάτορα"ο  οποίος ,υποθετικά κυβερνούσε την Κίνα περίπου το 3000π.Χ.,είναι γνωστή ως "η θεά του μεταξιού" καθώς υπάρχει ο ισχυρισμός ότι εγκαινίασε την πρώτη παραγωγή μεταξιού.Πράγματι, διαθέτουμε στοιχεία  ότι η εκτροφή μετα ξοσκώληκα ασκούνταν 5000 χρόνια πριν.Μισό κουκούλι μεταξοσκώλικα με εμφανή τα σημάδια της διαδικασίας παραγωγής του μεταξιού, που χρονολογείται περίπου το 2600 π.Χ. έχει βρεθεί στο χώμα δίπλα στον Κίτρινο Ποταμό,ενώ ένα σωρός από κορδέλες, κλωστές και άλλα κομμάτια μεταξιού βρέθηκαν στην επαρχία Τζετζιάνγκ ανάγονται στο 3000π.Χ. Πιο πρόσφατα ευρήματα μας δείχνουν ότι το μυστικό ήταν γνωστό ακόμα  πιο παλιά--ένα μικρό κύπελλο από ελεφαντόδοντο--διακοσμημενο με μοτίβο από μεταξοσκώληκες φαίνεται να χρονολογείται 6000 με 7000 χρόνια πριν,ενώ άλλα υπολείμματα εκτροφής μεταξοσκωλήκων από το κάτω τμήμα του ποταμού Γιανγκ--Τσε υποδεικνύουν ότι η σηροτροφία ίσως είχε ξεκινήσει πριν από το 5000π.Χ.

Το πραγματικό μυστικό της σηροτροφίας είναι ο κύκλος ζωήςτου Bombyx mori,ενός είδους τυφλούσκώρου που δεν πετάει.(Ιστορικά , η παραγωγή μεταξιού είναι πιθανόν να ξεκίνησε με τη χρήση του άγριουσκώρου bombyx mantarina,ο οποίος εξελίχτηκε  στο σημερινό είδος σκώρου,ενώ υπάρχουν και ορισμένα άλλα συγγενικά είδη  που χρησιμοποιούνται σήμερα.)Ο σκώρος γεννάει  ένα σύνολο 500 αυγών λίγο πριν πεθάνει.Από αυτά τα μικροσκοπικά,σαν το κεφάλι της καρφίτσας ,αυγάγεννιούνται περίπου 30.000 σκουληκάκια τα οποία καταναλώνουν τεράστιες  ποσότητες  από φύλλα Μουριάς ,καθώς μεγαλώνουν  10.000 φορές παραπάνω από το αρχικό τους μέγεθος,και παράγουν πεντέμισι κιλά ακατέργαστο μετάξι καθώς δημιουργούν τα  κουκούλια τους.Κάθε κουκούλι αποτελείται από μία μόνο κλωστή η οποία φτάνει μέχρι 900 μέτρα σε μήκος. Όταν φτάνει ο καιρός για τη συλλογή των κουκουλιών,υποβάλλονται σε θερμότητα(είτε με χρήση ατμού είτε με ψήσιμο)για να σκοτωθούν οι νύμφες.Το μετάξι υγραίνεται για να χαλαρώσει το νήμα, το οποίο ξετυλίγεται με προσοχή και στεγνώνεται.

Η θεά του μεταξιού φέρεται να ήταν και η εφευρέτρια του αργαλειού,ο οποίος αναφέρεται σε αρχαία κινέζικα κείμενα. Όμως ,οι αρχαιότεροι αργαλειοί που έχουν βρεθεί ανέπαφοι είναι μόλις 2200 ετών,έτσι λοιπόν το πόσο παλιά ανάγεται η χρήση των αργαλειών και το πότε  επινοήθηκε η πατέντα  παραμένουν άγνωστα.

Ο φημσμένος δρόμος του μεταξιού έγινε γνωστός ως μία εμπορική οδός δια της οποίας οι αρχαίοι ταξιδιώτες μετέφεραν πολύτιμα αγαθά όπως ο νεφρίτης,τα άλογα και το ελεφαντόδοντο.Αλλά, φυσικά ,το πιο σημαντικό είδος ήταν εκείνο από το οποίο πήρε το όνομά του ο δρόμος,το αξιοθαύμαστο υλικό από την Κίνα το οποίο εποφθαλμιούσαν σε ολόκληρο τον κόσμο για την απαλότητα και την κομψότητά του.!

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026

ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ(συνέχεια)

Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η συγχρονη τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών,οι νεότεροι αστρονόμοι ερεύνησαν όλα τα "ιδιαίτερα"αστρονομικά φαινόμενα που έγιναν από το 8 έως το 4 π.Χ.,εντόπισαν τους κομήτες και τους καινοφανείς που εμφανίστηκαν τότε,καθώς και τις συγκλίσεις των πλανητών.Υπολόγισαν ότι το 7π.Χ.οι πλανήτες Κρόνος,Δίας και Άρης συνέκλιναν τρεις φορές,και οι συγκλήσεις τους προκάλεσαν ένα παράξενο φαινόμενο.Η πρώτη σύγκλιση ερμηνεύτηκε από τους τρεις Μάγους ως θεϊκό σημάδι,το ακολούθησαν και όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ έγιναν οι δύο επόμενες συγκλήσεις τις οποίες επίσης ακολούθησαν και έφθασαν στη Βηθλεέμ.
Άρα σύμφωνα με την αστρονομία ο Χριστός γεννήθηκε το 7 π.Χ..με αυτή τη χρονολογία συμφωνούν και ορισμένοι ιστορικοί,βασιζόμενοι στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο,σύμφωνα με το οποίο ο Ρωμαίος αυτοκράτορας διέταξε να γίνει απογραφή της αυτοκρατορίας το 8π.Χ. η διαταγή, με τα μέσα της εποχής,έφτασε ένα χρόνο αργότερα στην Ιουδαία,δηλαδή το 7π.Χ.,οπότε ο Ιωσήφ και η Μαρία ξεκίνησαν από τη Ναζαρέτ για τη Βηθλεέμ(αφού η απογραφή δεν γινόταν στον τόπο κατοικίας αλλά στον τόπο καταγωγής του αρχηγού της οικογένειας.)
Πάντως οι Αγγλοι αστρονόμοιD.Clark  και E.Stephenson ανακοίνωσαν το 1977 ότι ο Χριστός γεννηθηκε μάλλον το 5π.Χ.,οπότε ανέλκαμψε ένας καινοφανής που ήταν πιθανότατα το αστρο της Βηθλεέμ.Και για την ημερομηνία γέννησης του Χριστού,δηλαδή την 25η Δεκεμβρίου,φαίνεται ότι ο Διονύσιος έκανε λάθος. Από τα ιερά κείμενα προκύπτει ότι ο Χριστός γεννήθηκε πιθανώς στον Εβραϊκό μήνα Τισρί που αντιστοιχεί στα μέσα Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου.Με την εκδοχή αυτή συμφωνεί και ο αστρονόμος Ντέιβιντ Χιουζ, ο οποίος στις 15 Σεπτεμβρίου του 1993 ανακοίνωσε ότι ο Χριστός γεννήθηκε πριν από 2000 χρόνια ακριβώς,δηλαδή στις 15 Σεπτεμβρίου του 7π.Χ.
Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν πάντως ότι το φαινόμενο που ονομάστηκε "αστρο της Βηθλεέμ" δεν μπορεί να είναι αστρονομικό εφόσον κανένα αστρονομικό φαινόμενο δεν μπορεί να υποδείξει ένα συγκεκριμένο σημείο πάνω στη Γη,όπως το σπίτι που βρισκόταν ο Χριστός όταν τον προσκήνυσαν οι Μάγοι.Η άποψη αυτή συμφωνεί και με εκείνη  του Ιωάννη του Χρυσοστόμου,ο οποίος  εκτός από Θεολόγος ήταν και αστρονόμος.
Όπως ,όμως ,η γέννηση του Χριστού σημαίνειπολύ περισσότερα για την ανθρωπότητα από την έναρξη  μέτρησης των χρονολογιών έτσι και ο ακριβής υπολογισμός της ημερομηνίας της γέννησης έχει περισσότερο θεωρητική κι όχι πρακτική σημασία. Ακόμη κιαν  βρισκόταν η ημερομηνία αυτή,δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι θα  άλλαζε η ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων.!!

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Η ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΉ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.(ΣΥΝΈΧΕΙΑ)

 Με βάση λοιπόν αυτή τη Γέννηση και με το λεγόμενο από τον Ιωάννη για τον Ιησού Χριστό"εκείνον δει αυξάνειν,εμέ δε ελλατούσθαι"(Ιωαν.γ30) καθορίστηκε η Γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου,αμέσως δηλαδή μετά τη χειμερινή τροπή του Ήλιου οπότε οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν.

Δύο αιώνες μετά τον Πάπα Ιούλιο, ο Διονύσιος ο Μικρός ανέλαβε να προσδιορίσει την ημερομηνία του Χριστιανικού Πάσχα με αφετηρία χρονολόγησης τη γέννηση του Χριστού,βασιζόμενος στα κείμενα του Κλήμη του Αλεξανδρέα,ο οποίος ανέφερε ότι ο Χριστός γεννήθηκε το 28ο έτος της βασιλείας του Αυγούστου Οκταβιανού.Ο Διονύσιος θεώρησε κατά σύμβαση ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του έτους 1(και όχι του έτους μηδέν,κάτι που οδήγησε και στη σύγχυση για το πότε λήγουν οι δεκαετίες,οι αιώνες κ.λ.π.:Το περίφημο "Μιλένιουμ"γιορτάτηκε σε όλο τον κόσμο στις 31 Δεκεμβρίου του 1999,ενώ η δεύτερη χιλιετία μετά Χριστόν έληξε στις 31 Δεκεμβρίου του 2000.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Διονυσίου το έτος 1 αντιστοιχούσε στο έτος753 από την κτίση της Ρώμης.Έκανε όμως λάθος.Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε μάλλον το 4π.Χ. βασιζόμενοι στα Ευαγγέλια,σύμφωνα με τα οποία ο Χριστόςγεννήθηκε κατά τη βασιλεία του Ηρώδη του Α` στην Ιουδαία, ο οποίος πέθανε κατά τους υπολογισμούς τους το 4π.Χ. Βασίζονται επίσηςστον Εβραίο ιστορικό Ιώσηπο ο οποίος αναφέρει ότι ο Ηρώδης αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς της Ιουδαίας από τους Ρωμαίους κατά την 184ηΟλυμπιάδα,δηλαδή το 38 π.Χ. και πέθανε σε ηλικία 70 ετών έχοντας βασιλέψει επί 34 έτη,μετά μια έκλειψη Σελήνης και πριν από ένα Εβραϊκό Πάσχα.Οι αστρονόμοι υπολόγισαν ότι εκείνη η έκλειψη Σελήνης έγινε στις 13 Μαρτίου και το Εβραϊκο Πάσχα γιορτάστηκε στις 12 Απριλίου.Μεταξύ αυτών των ημερομηνιών του 4π.Χ.περιλαμβάνεται η ημερομηνία θανάτου του Ηρώδη και όλα αυτά σημαίνουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε...4 χρόνια π.Χ..

Το λάθος που εντοπίστηκε στους υπολογισμούς του Διονυσίου ήταν ότι παρέλειψε να υπολογίσει τα 4 χρόνια κατά τα οποία ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας,ο Αύγουστος Καίσαρας Οκταβιανός,βασίλεψε μόνο με την ονομασία Οκταβιανός και χωρίς τις τιμητικές προσηγορίες που του δόθηκαν αργότερα από τη Σύγκλητο.

 Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνουν ότι ο Διονύσιος ο Μικρός δεν προσδιόρισε το πρωτο έτος του ημερολογίου  ως "έτος μηδέν".Στο ερώτημα γιατί παρέλειψε αυτόν τον υπολογισμό,οι ίδιοι απαντούν ότι την εποχή εκείνη στη Δύση χρησιμοποιούσαν το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης,με τα λατινικά σύμβολα αρίθμησης που δεν περιείχαν το μηδέν. Κατάφερε όμως,ο Διονύσιος να προσδιορίσει επακριβώς το έτος γέννησης του Κυρίου;

 Η απάντηση κι εδώ είναι μάλλον αρνητική.Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι έπεσε κάποια χρόνια έξω στους υπολογισμούς του και ο Ιησούς γεννήθηκε μαλλον το 4π.  Οι δικοί τους υπολογισμοί εδράζονται σε εδάφια της Καινής Διαθήκης και σε αποσπάσματα από το έργο του ιστορικού Εβραίου Ιώσηπου(1οςμ.Χ αιώνας).

Οι αστρονόμοι προσπάθησαν επίσης να υπολογίσουν την ημερομηνία γέννησης του Χριστού με βάση το ουράνιο φαινόμενο που συνδέεται με αυτήν,δηλαδήτο άστρο της Βηθλεέμ που αναφέρεται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο.

 Ο Κέπλερ υποστήριξε ότι ο Χριστός γεννήθηκε έναή δύο χρόνια μετά την τριπλή σύνοδοτων πλανητών ΆΡΗ,ΔΙΑ,ΚΡΟΝΟΥ στα όρια των αστερισμών Κριού και Ιχθύων,δηλαδή πιθανώς το 4π.Χ. ή το5π.Χ.

H ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΉ ΠΡΑΞΗ ΓΈΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΣΥΝΈΧΕΙΑ)

 Οι εορτασμοί του χειμερινού ηλιοστασίου στην αρχαία Ελλάδα ονομάζονταν "Λήναια,ο εορτασμός των αγρίων γυναικών",ενώ στην αρχαία Ρώμη τα Σατουρνάλια ,προς τιμή του Θεού Κρόνου επί αυτοκρατορίας  του Καίσαρα εορτάζονταν από τις 17 μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου. Ακολουθούσε στις 25 Δεκεμβρίου,η γιορτη του χειμερινού ηλιοστασίου,τα Μπρουμάλια("dies brevissima--η μικρότερη μέρα του έτους).Η γιορτή αυτή συνδυαζόταν  με τα Ελληνικά Κρόνια..

Περίπου τον 3ο αιώνα μ.Χ.,υπήρχαν πολλές θρησκείες και μυστηριακές αντιλήψεις στη ΡωμαΪκή αυτοκρατορία.Οι περισσότερες ,αν όχι όλες ,όπως υποστηρίζουν οι ιστορικοί,γιόρταζαν τη γεννηση του Θεού τους κοντά στην περίοδο του χειμερινού ηλιοστασίου.

Ο αυτοκράτορας Αυριλιανός(270ή 275) συνένωσε μια σειρά παγανιστικών εορτασμών του ηλιοστασίου που αφορούσε θεότητες όπως ,ο Απόλλωνας,ο Διόνυσος,ο Ήλιος,ο Ηρακλής,η Μίθρα,ο Όσιρις,, ο Περσέας ,ο Θησέας,κ.α. σε ένα "φεστιβάλ" που το ονόμασε "Γενέθλια του ανίκητου ΉΛΙΟΥ"ΣΤΙς 25 Δεκεμβρίου.Με στόχο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα παγανιστικά στοιχεία ,τα Χριστούγεννα τοποθετήθηκαν την 25η Δεκεμβρίου--υποτιθέμενη ημερομηνία γέννησης του Θεανθρώπου.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς,κάθε αδιασειστη απόδειξη για την ακριβή γέννηση  του Ιησού Χριστού έχει χαθεί,αν και τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι γεννήθηκε την Ανοιξη,κάτι που οι πρωτοχριαστιανοί φαίνεται ότι αγνοούσαν.Κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα υπήρξε έντονα ο προβληματισμός για το πότε θα γιορτάζεται η γέννηση του Θεανθρώπου και οι δυτικές εκκλησίες αποφάσισαν την 25η Δεκεμβρίου,καθώς ήδη ήταν γνωστή στη ΡωμαΪκή αυτοκρατορία ως ημέρα εορτασμού των παγανιστικών θρησκειών. Καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κεντρική εκκλησιαστική ηγεσία,πέρασαν αιώνες μέχρι ότου η παράδοση αυτή να γίνει ευρύτερα αποδεκτή.

*Οι ανατολικές εκκλησίες ξεκίνησαν να εορτάζουν τα Χριστούγεννα μετά το 375 μ.Χ.

Η εκκλησία της Ιερουσαλήμ μετά τον 7ο αιώνα.*Οι Χριστιανοί της Ιρλανδίας τον 5ο αιώνα.*Η Αυστρία,Αγγλία,και Ελβετία τον 8οαιώνα μ.Χ. *Οι σλαβικές χώρες μεταξύ 9ου και 10ου αιώνα.

Σύμφωνα με μελετητές και ιστορικούς πολλά σύμβολα και εορτασμοί των Χριστουγέννων έχουν παγανιστική προέλευση:Το δέντρο, το γκι,ηανταλλαγή δώρων,ο Αγιος Βασίλης,το ιπτάμενο έλκηθρο  κ.λ.π..Στη Μασαχουσέτη, οι πουριτανοί προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταργήσουν τα Χριστούγεννα τον 17ο αιώνα,κάτι που έκανε το αγγλικό Κοινοβούλιο το 1647.

Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων καθορίστηκε αργότερα,όταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Κύριλλος(350-386) έγραψε στον Πάπα της Ρώμης Ιούλιο(337-352),παρακαλώντας τον να ψάξει στα σωζόμενα στη Ρώμη ΙουδαΪκά αρχεία με την ελπίδα να βρεί και να καθορίσει ακριβώς την ημερομηνία της γέννησης. Κατά την παράδοση αυτή του 8ου αιώνα ο Πάπας Ιούλιος"συναγαγών πάντα τα συγγράμματα τα αχθέντα εις Ρώμην εύρε σύγγραμμα   τι  Ιωσήπου του Χρονογράφου,συγγραφένπαρ'αυτού...ότι την 9η ώρα του Δεκεμβρίου 25,εγένετο η γεννησις του Χριστού...και ούτως κατέθετο ο Ιούλιος ο Ρώμης Πατριάρχης".

Άλλη εκδοχή για τον καθορισμό της 25 Δεκεμβρίου ως ημέρας Γέννησης του Χριστού αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε ο χρόνος της Ιερατείας του Ζαχαρία  που ήταν πατέρας του Ιωάννη του Βαπτιστή.Κατά την εκδοχή αυτή η Ιερατεία του Ζαχαρία συνέπεσε τον μήνα Σεπτέμβριο,οπότε και η "σύλληψις του Προδρόμου την 25 Σεπτεμβρίου, ην πανηγυρίζει η εκκλησία ως απαρχή των εφεξής τελεσθέντων μεγάλων μυστηρίων της απολυτρώσεως ημών",η δε Γεννησή Του στις 25 Ιουνίου,αμέσως δηλαδή μετα την καλοκαιρινή τροπή του Ηλίου οπότε οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν.( συνέχεια..)