ΧΡΗΜΑΤΑ.

Πρώτη χρήση:Μεσοποταμία

Πότε:3000 π.Χ.

Η προϊστορία   του χρήματος είναι συναρπαστική από φιλοσοφική άποψη. Μπορούμε να εικάσουμε ότι,το αργότερο στο ξεκίνημα της γεωργικής περιόδου,ορσμένες σοδειές και αγαθά αποτελούσαν προϊόντα εμπορίου ή αντιπραγματισμού.Για παράδειγμα ,θα μπορούσε κάποιος να ανταλλάξει μια αγελάδα για ένα κουτί σπόρους ή για την κοπιαστική εργασία μιας ημέρας στην καλλιέργεια της γης.Είναι φανερό ότι ορισμένα αγαθά ήταν, από αρκετά ενωρίς,χρήσιμα ως αποθέματα αξίας --όπως π.χάρινστην αναταλλαγή των σπόρων με την αγελάδα,οι σπόροι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές ανταλλαγές καθώς είναι σχετικά ανθεκτικοί και μπορούν να χωριστούν σε μικρότερα σύνολα.Από τη στιγμή που ο καθαρόςαντιπραγματισμός λειτουργεί μόνο όταν δύο έμποροι διαθέτουν ο καθένας ό,τι ο άλλος επιθυμεί,αγαθά όπως οι σπόροι θα έιχαν γίνει πολύ γρήγορα μια μορφή πρώιμου χρήματος(το οποίο γενικά ονομάζεται "ανταλλακτικό νόμισμα").

Χρησιμοποιώντας ξυλάκια καταμέτρησης ή άλλα πρωτόγονα αρχεία που τί είχε αγοραστεί ή πωληθεί ,οι άνθρωποι μπορούσαν να δίνουν ή να αποθηκεύουν με πίστωση για μελλοντικές αγορές.Αυτό σημαίνει ότι η ιδέα του χρέους αποτελούσε επίσης μέρος των χρηματικών συστημάτων από πολύ παλιά.Στην πραγματικότητα,η ιδέα των αρνητικών αριθμών εφευρέθηκε από Κινέζους μαθηματικούς που επιθυμούσαν να καταγράψουν τ΄σο τις πιστώσεις όσο και τα χρέη.Κατέγραφαν τα χρέη σε διαφορετικό χρώμα από αυτό των πιστώσεων,και τα αφαιρούσαν αντι νατα προσθέτουν.

Ησχετική σπανιότητα κάποιου αντικειμένου το καθιστούσε επίσης κατάλληλο για χρήση ως ανταλλακτικό νόμισμα.Για παράδειγμα ,τα κοχύλια κάουρι χρησιμοποιούνταν ως νομίσματα 3000 χρόνια πριν στην Ινδική υποήπειρο,καθώς ήταν δύσκολο να τα αποκτήσει κανείς σε μεγάλη ποσότητα.

Είναι αβέβαιο πότε ένα αγαθό το οποίο χρησιμοποιούνταν σε παρόμοιες ανταλλαγές πρωτοάρχισε να θεωρείται συγκεκριμένα "χρήμα",αλλά το παλαιότερο οργανωμένο συνάλλαγμα του οποίου διαθέτουμε καταγραφές  προέρχεται από τον πολιτισμό της Μεσοποταμίας περίπου το 3000π.Χ.Ημονάδα βάρους και συναλλάγματος ήταν το σεκέλ,το οποίο αντιστοιχούσε σε ένα συγκεκριμένο βάρος κριθαριού και ισοδύναμες ποσότητες μετάλλων ,όπως το ασήμι,ο χαλκός και ο χρυσός.Το γεγονός ότι το σεκέλ καθοριζόταν με αυτότον τρόπο,υποδεικνύει ότι και το κριθάρι και τα πολύτιμα μέταλλα ήταν ήδη σε χρήση ως ανταλλακτικά νομίσματα,και ότι αυτή ήταν μια απόπειρα να νομοθετηθεί ο τρόπος χρήσης τους και να οριστεί η σχετική τους αξία.

Γύρω στο 1760π.Χ.,ο Κώδικας του Χαμουραμπί,το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο νομοθετικό κείμενο από τη Βαβυλωνία,μας δίνει μια ιδέα του ρόλου που έπαιζαν τα χρήματα σε εκείνους τους πολιτισμούς.Καταγράφει πρόστιμα και αποζημιώσεις για αδικοπραγίες και θέτει ένα όριο στο ποσό του τόκου που μπορεί να χρεωθεί για μια οφειλή.Ακόμα και οι πρωιμότεροι πολιτισμοί αντιμετώπιζαν προβλήματα εξαπάτησης από τοκογλύφους!!