"Αδην καλώ τα Νούμερα,τα χείρω και του Άδου"Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στο Βυζάντιο εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές δίκην δεσμωτηρίων που βρίσκονται σε υπόγεια χωρίς ίχνος φωτός και οι συνθήκες για τους κρατούμενους είναι κυριολεκτικά άθλιες.
Στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία ίσχυε μόνο το καθεστώς της προφυλάκισης,γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπήρχαν φυλακές αλλά μόνο κάποια κρατητήρια.Επί Μανουήλ Κομνηνού το 1166 καθιερώνεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης,αφού προηγουμένως στο Βυζάντιο έχει εφαρμοστεί η ποινή του εγκλεισμού σε δεσμωτήρια που έχουν οικοδομηθεί σε μοναστήρια.
Οι συνθήκες επιδεινώνονται στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας.Μια εικόνα γιαυτό έχουμε από πληροφοριες για τον εγκλεισμό προυχόντων και αρχιερέων στη φυλακή της Τρίπολης.
Οι πρώτες οργανωμένες φυλακές οικοδομούνται στην Κέρκυρα σε δέκα πτέρυγες --ακτίνες το 1840. Παρά τον αυτονόητο εκσυγχρονισμό του συστήματος με το πέρασμα των χρόνων,η φυλακή δεν παύει να είναι ο εφιάλτης όσων διαβιούν σαυτήν και η αξίωση για βελτίωση των συνθηκών να γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
Η ιστορία των φυλακών στον τόπο μας ξεκινάει μετά την κατάλυση της δημοκρατικής πόλης--κράτους.
Η αρχαία Ελληνικήπόλη,σε αντίθεση με τις ανατολικού(δυτικού) τύπου μοναρχίες,δεσποτείες και τα λοιπά θεοκρατικά καθεστώτα,αρνείται την έννοια και την πρακτική του εγκλεισμού στις φυλακές: του "σωφρονισμού" σε αυτές και των βασανιστηρίων,που ακολουθούν την στέρηση της ελευθερίας.
Γιαυτό οι φυλακές στην αρχαία Αθήνα δεν υπάρχουν (φυλακή ονομάζουν την περιπολία στα τείχη ή σε θαλάσσιες περιοχές ,για την αμυνά τους). Το μικρό δεσμωτήριο εξάλλου της πόλης των Αθηνών(η φυλακή του Σωκράτη) χρησιμοποιείται ,οπως το σημερινό κρατητήριο για ώρες ή μέρες :με σκοπό την εφαρμογή της ποινής του θανάτου(με κώνειο) ή για την αποπληρωμή χρέους προς το δημόσιο ταμείο.
Ο πολιτισμός των Ελλήνων αρνείται τη φυλακή και γιαυτό οι πολίτες δεν φυλακίζονται.Θνατώνονται όταν ,επιχειρούν να καταλύσουν το πάτριο πολίτευμα(ή όταν βεβηλώνουν τους πάτριους θεούς),ή εξορίζονται,το συνηθέστερο,για διάστημα 10 ετών, όταν κρίνονται επικίνδυνοι για την πόλη.
Μετά την υποδούλωση της Ελλάδας στη Ρώμη αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες φυλακές ,που υπάρχουν και στο Βυζάντιο. Αυτό συνάγεται από τους Θεοδοσιανό (438) και Ιουστινιάνειο(534) Κώδικες, που προβλέπουν ακόμα την επιθεώρηση των ανδρικών και γυναικείων φυλακών από ...επισκόπους,αλλά και την τιμωρία των φυλάκων,εάν κρατούμενος πεθάνει στα βασανιστήρια.
Το πρώτο "σωφρονιστήριο"ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1557.Ακολούθησε η ίδρυση δύο σωφρονιστηρίων στο Άμστερνταμ(1596) και λίγο αργότερα στις Γερμανία και Ελβετία.
Το 1704 ο πάπας Κλήμης11ος"εγκαινίασε κελλιωτό ορθογώνιο σωφρονιστήριο για ανήλικους εγκληματίες...Ακολουθεί η ίδρυση και λειτουργία στη Γάνδη,το 1775,μιας πρότυπης φυλακής με αστεροειδή(ακτινωτή) αρχιτεκτονική..."
Στο χρονικό του Π.Σκουζέ--που αναφέρεται στα 25 διοίκησης του Χατζή Αλή(1772--1796)- διαβάζουμε ότι στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα υπάρχουν αντρικές και γυναικείες φυλακες:''οι φυλακές εγέμωσαν--γράφει ο Σκουζές.Από το πράθυρο της φυλακής έβγαινε ένας καπνός,μια άχνα ,ωσάν σύγνεφο μαύρο,του αναγκαίου...τόσων ανθρώπων...''
Ο Καποδίστριας ιδρύει φυλακές (ψήφισμα της 14/12/1830 και θεσπίζει τη απομόνωση:σε περίπτωση κακής αγωγής ο κρατούμενος κινδυνεύει¨"να κλεισθείστενότερον ,να ασφαλιστεί με σίδερα...''κ.λ.π.
Για φυλακές χρησιμοποιούνται κυρίως τα ενετικά φρούρια.Οι πρώτες ανθρώπινες φυλακές άρχισαν να λειτουργούν με δωρεά του Α.Συγγρού μόλις το το 1887 στην Καλλιθέα, και με δαπάνες του Γεωργίου Αβέρωφ "εφηβείο Αβέρωφ"το 1896.
Το 1925 οργανώθηκαν οι πρώτες αγροτικές φυλακές .
Η κατάσταση των φυλακών όμως,δεν βελτιώνεται."εντός στενών ανήλιων,και σεσηπότων θαλάμων διαμένουν φύρδην - μίγδην γυνμητεύοντες και πολλάκις νήστεις υπόδικοι μετά βαρυποίνων υποτρόπων...μετά ψυχοπαθών εγκληματιών...μετά πασχόντων εκ φυματιώσεως..."(Ν.Κουράκης- έκθεσηΗ. Λαγάκου 1993)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου