Ο ΑΣΣΥΡΙΑΚΟΣ ΦΑΚΟΣ ΤΗΣ ΝΙΜΡΟΥΝΤ.

Ανακάλυψη:Περιοχή του συγχρονου Ιράκ.

Πότε: 750 π.Χ.

Ένα απο τα μυστήρια του αρχαίου πολιτισμού των Ασσυρίων(ο οποίος κράτησε περίπου  από το 2000 μέχρι το 600π.Χ.) είναι ότι φαινεται να είχαν φτάσει σε ένα απίστευτο βαθμό αστρονομικής γνώσης--συγκεκριμένα,απεικόνιζαν τον Κρόνο ως ένα Θεό περιβαλλόμενο από ένα δακτυλίδι από φίδια.Κάποιοι μελετητές έχουν εικάσει ότι αυτό σημαίνει πως,με κάποιο τρόπο είχαν καταφέρει να παρατηρήσουν τα δακτυλίδια του Κρόνου,κάτι τέτοιο όμως  δεν θα ήταν σίγουρα αδύνατο  χωρίς τηλεσκόπιο; Τα τηλεσκόπια δεν εφευρέθηκαν παρά τον 17ο αιώνα. Αυτό το μυστήριο μπορεί πιθανότατα να εξηγηθεί από τον Φακό της Νιμρούντ, ένα κομμάτι διάφανηςκρυσταλλικής πέτρας που βρέθηκε από τονΣερ Τζον Λαγιάρ στο  Ασσυριακό παλάτι της πόλης Νιμρουντ. Έχει χρονολογηθεί περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ.,έχει σχήμα οβάλ και έχει σκοπίμως τριφτεί για να αποκτήσει αρκετά λεία επιφάνεια.Ως αποτέλεσμα ,αποτελεί ένα είδος φακού με την δυνατότητα μεγένθυσης αντικειμένων μέχρι τρεις φορές,αν και η εστίαση δεν είναι και πολύ καθαρή.Όπως και άλλοι αρχαίοι φακοί,πιστεύεται ευρέως ότι χρησιμοποιήθηκαν ως στολίδια,ως ανακλαστήρες για παραγωγή φωτιάς και ίσως ως μεγενθυντικοί φακοί μικρής κλίμακας.

Σύμφωνα με την πρόταση του Λαγιάρ,αυτό το γυαλί μπορεί να χρησιμοποιήθηκε από τους Ασσύριους τεχνίτες  για την κατασκευή μικροσκοπικών,λεπτομερειακών  εγχαράξεων που βλέπουμε σε άλλα τεχνουργήματα της ίδιας εποχής.    Αντίθετα ο ιταλός επιστήμονας Τζοβάνι Πετινάτο πιστεύει ότι ο φακός της Νιμρούντ θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί ώς μέρος μιας σειράς φακών για τη δημιουργία ενός τηλεσκοπίου,το οποίο θα ήταν κάπως εκτός εστίασης αλλά μάλλον αρκετά ισχυρό ώστε να δώσει στους Ασσύριους επιπρόσθετες πληροφορίες για το ηλιακό σύστημα και τους αστέρες--πιθανόν με αρκετή διάυγεια ώστε ο Κρόνος,παραδείγματος χάριν,να γίνει ορατός περιβαλλόμενος από κάποιο είδος δακτυλιδιού.

Πρόκειται για μια μάλλον επαναστατική πρόταση,την οποία ένας μεγάλος αριθμός ιστορικών απορρίπτει.Ενώ είναι γνωστό ότι έχουν βρεθεί πολλοί αρχαίοι φακοί--μερικοί από τους παλαιότερους προέρχονται από το 2500π.Χ.(στην Αρχαία Αίγυπτο) και το 1500π.Χ.(στην Κνωσό)--η επιστημονική κοινότητα συναινεί ότι αυτοί οι φακοί υπήρξαν αξιοπερίεργα αντικείμενα  ή οικιακά εργαλεία,και ότι η μέθοδος της συστοιχίας τους έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα τηλεσκόπιο δεν είχε  ανακαλυφθεί από τους αρχαίους.Κι όμως,οπως δείχνουν πολλές από τις εντυπωσιακές ανακαλύψεις  που έχουν αναφερθεί σ'αυτό το βιβλίο,μερικές φορές αποδίδουμε λιγότερα εύσημα στους προγόνους μας από ο,τι θα έπρεπε. Έτσι λοιπόν ,οφείλουμε τουλάχιστον να διατηρήσουμε την πιθανότητα ότι οι Ασσύριοι ήταν πραγματικά χιλιετίες μπροστά από εμάς στη χρήση του τηλεσκοπίου ως μέσο παρατήρησης του ουρανού!!

 περιβαλλόμενο από ένα δακτ  

ΥΑΛΟΥΡΓΙΑ.

Πρώτη εφεύρεση: Εύφορη Ημισέληνος

Πότε:3η χιλιετία π.Χ.

Η  Εύφορη Ημισέληνος καλύπτει την έκταση που ξεκινά από το βόρειο άκρο του Νείλου,διαπερνά τη Συρία και καταλήγει,μέσω του Ιράκ,στον Περσικό κόλπο.Είναι γνωστή ως μία από τις παλαιότερες κοιτίδες πολιτισμού,καθώς εκεί ήταν που αναπτύχθηκαν οι πολιτισμοί των Σουμερίων,της Μεσοποταμίας ,της Βαβυλωνίας καιτων αρχαίων Αιγυπτίων.Τα παλαιότερα κομμάτια κατασκευασμένου  γυαλιού που έχουν βρεθεί προέρχονται από διάφορα μέρη της Εύφορης Ημισελήνου--αν  και πιστεύεται ότι ίσως οι Αιγύπτιοι ήταν οι πρώτοι που ανέπτυξαν αυτή την τεχνική κάποια στιγμή από την 3η χιλιετία π.Χ. και εξής.

Το γυαλί στη μορφή του οψιανού,εμφανίζεται εκ φύσεως σε ορισμένα μέρη. Κατά την ΠροΪστορία,αποτελούσε πολύτιμη ουσία και διακινούνταν σε όλο τον κόσμο.

Εντούτοις,η  αύξηση των μεταλλουργικών εργασιών ήταν εκείνη που οδήγησε  στην ανακάλυψη της υαλουργίας. Τα πρώτα κομμάτια γυαλιού ήταν πιθανότατα κάποια μικρά σταγονίδια--υποπροϊόντα της μεταλλουργίας.

Η τεχνολογία της υαλουργίας αναπτύχθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού της 2ης χιλιετίας π.Χ. στην περιοχή της Αιγύπτου.Τα αντικείμενα αυτής της περιόδου περιλαμβάνουν πλινθώματα,αγγεία και περιδέραιαα με χάντρες.Γύρω στο 1500 π.Χ.τα περίτεχνα γυάλινα αντικείμενα ήταν  σχετικά συνηθισμένα και οι Φοίνικες του σύγχρονου Λιβάνου είχαν γίνει ονομαστοί για την εξειδίκευσή τουςστην υαλουργία.Τα πρώτα χρωματιστά γυαλιά(φτιαγμένα με την προσθήκη οξειδίων σε λιωμένογυαλί) χρονολογούνται επίσης  στην ίδια περίοδο.

Τα πρώτα αγγεία ήταν πυρηνόσχημα--η διαδικασία της δημιουργίας τους ξεκινούσε με μια επιμήκη λωρίδα θερμαινόμενου γυαλιού  που τυλιγόταν γύρω από τον πυρήνα του πηλού και στη συνέχεια, μέσω της επαναλαμβανόμενης θερμότητας,έφτανε σε τήξη.Το αποτέλεσμα ήταν λιγότερο λείο απ'ό,τι το φυσητό γυαλί,αλλά παρ'όλα αυτά εντυπωσιακό. Χρωματιστές ίνες γυαλιού μπορούσαν επίσης να τυλιχτούν γύρω από την εξωτερική πλευρά του αγγείου  ως επιπρόσθετη διακόσμηση,

Τον 9ο αιώνα π.Χ. η τεχνοτροπία της υαλουργίας αναζωπυρώθηκε(έπειτα από μια παύση που ακολούθησε  την  κατάρρευση αρκετών αρχαίων πολιτισμών της εποχής του Χαλκού).Τότε ήταν που δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το άχρωμο γυαλί.

Ένας από τους λόγουςγια τους οποίους η γνώση μας για την πρώιμη φάση της υαλουργίας είναι κάπως ατελής,είναι διότι οι τεχνίτες είχαν την τάση να είναι μυστικοπαθείς.Τα μυστικά της τέχνης περνούσαν από γενιά σε γενιά μέσα στις οικογένειες ή στις συντεχνιακές οργανώσεις,αλλά δεν διαδίδονταν ευρέως,και τυχόν γραπτές μαρτυρίες  θα ήταν κωδικοποιημένες ή κρυπτογραφημένες. Το πρώτο γνωστό εγχειρίδιο υαλουργίας διασώζεται σε πινακίδες σφηνοειδούς γραφής που βρέθηκαν σε ένα ασσυριακό παλάτι του 650π.Χ..

Το επόμενο άλμα στον τομέα της υαλουργίας ήταν η ανακάλυψη  της τεχνικής του φυσητού γυαλιού. Τό πρώτο γνωστό παράδειγμα προέρχεται από την Ιερουσαλήμ του 50 μ.Χ..Εκτός του ότι επέτρεψε στους φυσητές γυαλιού να κατασκευάζουν πολύ κομψότερα και λεπτότερα γυάλινα αγγεία,οδήγησε και στη δημιουργία των πρώτων υαλοπινάκων.Οι τεχνίτες φυσούσαν το γυαλί σε σχήμα σφαίρας στη οποία μετά έδιναν το σχήμα του λουκάνικου,μετις δυό άκρες ανοικτές ώστε να δημιοργείται ένας κύλινδρος.Στη συνέχεια το έκοβαν από τη μια πλευρά με ένα πυρακτωμένο εργαλείο και,πιάνοντας το δημιουργηθέν φύλλο γυαλιού με τσιμπίδες,το έβαζαν σε μια επίπεδη επιφάνεια.

Τα παράθυρα έγιναν σύμβολο κύρους στα ρωμαϊκά σπίτια--και ακόμα περισσότερο στα βορεινά μέρη της αυτοκρατορίας,όπου το ψυχρότερο κλίμα  καθιστούσε την ύπαρξη παραθύρων ένα πολύ προηγμένο βήμα στις βίλες των ευπορότερων κατοίκων.Ωστόσο, οι υαλοπίνακες παρέμειναν ένα είδος πολυτελείας για πολλούς από τους αιώνες που ακολούθησαν,και έγιναν αναπόσπαστο στοιχείο των σπιτιών μόλις τον περασμένο αιώνα!!

 οι  

Η ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΗ ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ

Πρώτη χρηση:Ισλανδία

Πότε:13ος αιώνας μ.Χ.

Στα Ισλανδικά κείμενα υπάρχουν ποικίλες αναφορές στην ηλιόπετρα,τον θαυμαστό εκείνο κρύσταλλο  που,με μαγικό τρόπο μπορούσε να αποκαλύψει την κατευθυνση του ηλιακού φωτός ακόμα και σε συννεφιασμένο ουρανό ή μετά τη δύση.Για παράδειγμα ,τα Ισλανδικά έπη αφηγούνται ότι ο βασιλιάς των Βίκινγκ, Όλαφ ,ζήτησε από τον υπηρέτη του ,τον Σίγκουρ,να δείξει την τοποθεσία του ηλίου μια μέρα που χιόνιζε.Γιανα ελέγξει την απάντηση"ο βασιλιάς τους έβαλε να φέρουν την ηλιόπετρα και την κράτησε ψηλά και είδε από πού ακτινοβολούσε φως η πέτρα και έτσι άμεσα επαλήθευσε την πρόβλεψη του Σίγκουρ".Ένας τέτοιος κρύσταλλος θα αποτελούσε εξαιρετικά χρήσιμη συσκευή πλοήγησης ,ιδιαίτερα στα νερά του Βορρά όπου διέπλεαν οι Βικινγκς.Γνωρίζουμε ότι υπήρξαν αξιοθαύμαστοι  πλοηγοί όπως  αποδεικνύεται από το γεγονός , ότι βρήκαν τον δρόμο  προς την Γροιλανδιά και την ακτή της Βόρειας Αμερικής αιώνες πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο.Ωστόσο, μια τέτοια ηλιόπετρα μοιάζει πολυ καλή για να είναι αληθινή,κι έτσιοι περισσότεροι ιστορικοί έχουν απορρίψει την παραπάνω ιστορία ως μύθο.Αυτό τουλάχιστον συνέβαινε μέχριπρόσφατα.

Η ανακάλυψη ενός θόλου κρυστάλλου σε ένα ελισαβετιανό ναυάγιο στα ανοικτά του νησιού Alderney στο αρχιπέλαγος των Αγγλονορμανδικων νήσων,συνέβαλε στην αυξανόμενη πίστη των επιστημόνων ότι αυτή η ηλιόπετρα θα μπορούσε να αποτελεί  πραγματικό φαινόμενο.ΕΊΧΕ ΠΕΡΊΠΟΥ ΤΟ ΜΈΓΕΘΟς ΜΙΑς ΤΡΑΠΟΥΛΑς,βρέθηκε δίπλα σε άλλα εργαλεία πλοήγησης,και ήταν κατασκευασμένη από τον ισλανδικό κρύσταλλο σπαρ,όλα αυτά θα μπορούσαν  να πιστοποιήσουν όχι μόνο την ύπαρξη της ηλιόπετρας,αλλά και ότι οι ναύτες της εποχής τωνΤυδώρ διατηρούσαν ακόμη τη γνώση της χρήσης της.

Η εξήγηση για το παραπάνω εδράζεται στην εικασία  τουΔανού αρχαιολόγου Thorkild Ramskou  ότι η ηλιόπετρα ίσως ήταν κατασκευασμένη από ένα ορυκτό  οπως ο Ισλανδικός κρύσταλλος  σπαρ ή ο κορδιερίτης,ο οποίος προκαλεί πόλωση του φωτός.Όταν μια ομάδα με επικεφαλής το Γκυ Ροπαρ διερεύνησε αυτή τη θεωρία ,ανακάλυψαν ότι ένα κομμάτι ισλανδικού κρυστάλλου μπορούσε όντως να χρησιμοποιηθεί στην ανίχνευση της κρυμμένης θέσης του ηλίου,με απόκλιση μονάχα λίγων βαθμών.Μετακινείς την πέτρα μπροστά  από τα μάτια σου εστιάζοντας στο μοτίβο του φωτός.Εάν μια κουκίδα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος της επιφάνειας της πέτρας,κοιτάζοντας από κάτω γίνονται αντιληπτές δύο κουκίδες με διαφορετικό βαθμό φωτεινότητας.Αυτόσυμβαίνει επειδή οι ακτίνες του ηλίου αποκλινουν και μετατοπίζονται κατά μήκος διαφορετικών αξόνων.Εάν περιστρέψεις τον κρύσταλλο μέχρι τα δύο σημεία να έχουν ίση φωτεινότητα ,τότε δείχνεις άμεσα προς την κατευθυνση του ηλίου.

Πρέπει να αναφερθεί ότι οι απόπειρες άλλων επιστημόνων να αντιγράψουν αυτά τα αποτελέσματα ήταν ατελεσφορες,αλλά η εργασία της ομάδας του Ροπάρ,από κοινού  με την ανακάλυψη του πιθανού δείγματος ηλιόπετρας στο ναυάγιο των Τυδώρ,μας δίνει κάθε λόγο να υποθέσουμε ότι η ηλιόπετρα μπορεί και να μην είναι μύθοςτελικά,αλλά ένα αξιολογότατο κομμάτι αρχαίας τεχνολογίας που χάθηκε από τους απογόνους των πρώτων ιδιοκτητών του.!!

από τον υπηρέτη του 

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ.

Πρώτη εφεύρεση :  Ελλάδα

Πότε:2ος αιώνας π.Χ.

Το νησί των Αντικυθήρων βρίσκεται μεταξύ της Κρήτης και της Ηπειρωτικής Ελλάδας(το όνομα σημαίνει "απέναντι από τα Κύθηρα", που είναι ένα μεγαλύτερο  γειτονικό νησί).Το 1900 ,Έλληνες σφουγγαράδες ανακάλυψαν ένα ναυάγιο λιγο έξω από τις ακτές του νησιού.Το ΡωμαΪκό σύμφωνα μετις εικασίες,πλοίο χρονολογείται  στον 1ο αιώνα π.Χ.και περιείχε πολλά αξιόλογα τεχνουργήματα,αρκετα παλιά,μέχρι και του 4ου αιώνα π.Χ..κΤ΄πάσα πιθανότητα, το πλοίο μετέφερε είτε λάφυρα από τη λεηλασία των Αθηνών το 87--86 π.Χ. είτε αντικείμενα που ταξίδευαν προς τη Ρώμη για να προσφερθούν στον Ιούλιο Καίσαρα.

Πολλά από τα αντικείμενα που ανασύρθηκαν από το ναυάγιο ταυτοποιήθηκαν άμεσα,αλλά το πλέον μυστηριώδες και μαγευτικό τεχνούργημα--ο μηχανισμός των Αντικυθήρων--προβλημάτισε τους ιστορικούς για δεκαετίες. Πρόκειται για ένα κατεστραμμένο υπόλειμμα ξύλινου κιβωτίου( περίπου στο μέγεθος  κουτιού παπουτσιών),το οποίο είχε τριάντα αλληλένδετα γρανάζια και μοχλούς.Ο διάσημος φυσικόςΡίτσαρντ Φάινμαν το περιέγραψε ως "τόσο ολοκληρωτικά διαφορετικό καιπαράξενο,ώστε είναι σχεδόν απίστευτο...είναι κάποιο είδος μηχανήματος με δειρές γραναζιών,που παρουσιάζει ομοιότητα με το εσωτερικό ενός μοντέρνου κουρδιστού ξυπνητηριού". 

Ο μηχανισμός προβλημάτισε και μπέρδεψε τους αρχαιολόγους,και σε γενικές γραμμές αγνοήθηκε μεχρι το 1951,όταν ο ιστορικός Ντέρεκ ντε Σόλα Πράις έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιαυτόν.Έπειτα από δύο δεκαετίες εργασίας εξέδωσε κάποιες προκαταρτικές σκέψεις,όμως δεν έφτασε σε πλήρη κατανόηση του μηχανισμού μέχρι το θάνατό του το 1983. Εντούτοις, η προσοχή των ακαδημαΪκών είχε αρχίσει να εστιάζεται σε μια αναφορά στα γραπτά του Κικέρωνα σχετικά με ένα μηχανικό πλανητάριο γνωστό ως "η σφαίρα του Αρχιμήδη",το οποίο έδειχνε πως κινούνται τα ουράνια σώματα στο ηκιακό σύστημα σε σχέση με τη γη.Οι επιγραφές στο μηχανισμό,σε ελληνιστική κοινή,έδειχναν να υποστηρίζουν αυτή τη θεωρία,όπως και το γεγονός ότι οι πίνακες ενδείξεων και οι δακτύλιοι έφεραν εγχάρακτα τα σύμβολα του ελληνικού ζωδιακού κύκλου καθώς και τις ημέρες του ημερολογίου.

Εδώ και μερικές δεκαετίες ,έχει εδραιωθεί η θεωρία ότι ο μηχανισμός είναι πράγματι μια συσκευή παρακολούθησης του σεληνιακού ημερολογίου και πρόβλεψης των εκλέίψεων, της θέσης και των φάσεων της Σελήνης.Επιπλέον ,έδειχνε τις εποχές και σημείωνε γιορτές όπως οι Ολυμπιακοί αγώνες.Μια από τις πιο αξιόλογες ιδιότητές του ήταν ότι μπορούσε να υπολογίσει την περιοδικότητα της σελήνης σε υψηλό βαθμό ακρίβειας και να αποδώσει την ελλειπτική της τροχιά.Ως αποτέλεσμα,έχει ονομαστεί "ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στον κόσμο"κάτι που ίσως μοιάζει υπερβολικό--αλλά δεδομένου του ότι  μηχανικά βοηθήματα όπως λογαριθμικοί κανόνες ή μηχανές πρόβλεψης της παλιρροιας χρησιμοποιούνταν πριν από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές,και αυτά μπορούν να περιγραφούν ως αναλογικοί υπολογιστές--τότε είναι αρκετα ακριβές.

Τα αλυτα ερωτήματα σχετικά με το μηχανισμό είναι δύο: σε ποιον ανήκε και ποιός τον κατασκεύασε.Μια υπόθεση προτείνει ως δημιουργό τον Ιππαρχο,αστρονόμο και μαθηματικό του 2ου αιώνα π.Χ.,ο οποίος μνημονεύεται για τη σύνταξη του πρώτου τριγωνομετρικού πίνακακαι για τις μάλλον επακριβείς εκτιμήσεις της απόστασης από τη Γη στη Σελήνη.Ο Κικέρωνας υποστηρίζει ότι ο Ποσειδώνιος,διάδοχος του Ιππάρχου στη σχολή της Ρόδου,κατασκεύασε ένα πλανητικό μηχάνημα,πράγμα που σημαίνει ότι ίσως αυτοί οι δύο συνεργάστηκαν για το σχεδιασμό του μηχανισμού των Αντικυθήρων.

Ενδέχεται να μη φτάσουμε ποτέ στη λύση αυτού του μυστηρίου και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν το συγκεκριμένο αντικείμενο αποτελεί το μοναδικό δείγμα μιας μηχανής την οποίαν και άλλοι μπόρεσαν  να κατασκευάσουν.Ωστόσο,ομηχανισμός(και οι σύγχρονες αναπαραστάσεις του) μας δείχνουν πόσο εντυπωσιακά εξελιγμένοι υπήρξαν οι  έλληνες εκείνης της εποχής!!

στον 

Αρχαια ελληνικη τεχνολογια.

 Η περίοδος του αρχαίου Εληνικού     Πολιτισμού από το 300 π.Χ. μέχρι το 150 μ.Χ. είναι αξιοσημείωτη για την παραγωγή πολλων συσκευών οι οποίες θα παρέμεναν σε χρήση σε όλο το δυτικό και Μουσουλμανικό κόσμο για πάνω από 1000 χρόνια. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν βίδες,μουσικά όργανα,ηλιακά ρολόγια, χρονόμετρα, εξοπλισμό καταδύσεων,περγαμηνές,κεραμίδια ,κυματοθραύστες, και πολλά ακόμα.

Τα τέσσερα μέσα προώθησης, χωρίς βοήθεια από τον ανθρώπινο παράγοντα,που ανακαλύφθηκαν από τους αρχαίους ήταν:Οι νερόμυλοι, οι ανεμόμυλοι,οι ατμομηχανές   και η ζωική δύναμη.Οι Έλληνες αυτής την περιόδου υπήρξαν οι πρωτοπόροι των τριών πρώτων.Εκτός από τον  Ήρωνα και τον Αρχιμήδη στους αξιόλογους εφευρέτες συμπεριλαμβανόταν ο Κτησίβιος(285--222π.Χ.),γνωστός ώς  "ο πατέρας της Πνευματικής" ο οποίος χρησιμοποίησε αυτή την επιστήμη για να εφεύρει μια πανίσχυρη αντλία νερού και για να δημιουργήσει το πρώτο εκκλησιαστικό όργανο.Ο σχεδιασμός των πλήκτρων του σύγχρονου πιάνου βασίστηκε τελικά σε αυτό το πρωτότυπο όργανο.!

Η ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΓΔΑΤΗΣ.

 Πρώτη δημιουργία:Αυτοκρατορία των Σασσανιδών/σύγχρονο Ιράκ.

Πότε:6ος--3ος αιώνας π.Χ.

Μια από τις παράπλευρες απώλειες του πολέμου στο Ιράκ το 2003 ήταν ένα μυστηριώδες αρχαίο τεχνούργημα,γνωστό ως  η μπαταρία της Βαγδάτης ή η Μπαταρία των Πάρθων,που λεηλατήθηκε από το μουσείο στην πρωτεύουσα του Ιράκ κατά τη διάρκεια του χάους που επικρατούσε την περίοδο της εισβολής.

Σύμφωνα με πληροφορίες,ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους στο χωριο Κουτζούτ Ραμπού  κοντά στην πόλη τη δεκαετία του 1930 και αποτελείται από ένα δοχείο τερακότας μήκους 13 εκατοστών που περιέχει μια σιδερένια ράβδο περιβαλλόμενη από ένα χάλκινο κύλινδρο.Πρόκειται  για την πρώτη από μια δωδεκάδα παρόμοιων ανακάλύψεων,όλες εκ των οποίων έφεραν ίχνη διαβρωσης στην εσωτερική  πλευρά των αγγείων,ένδειξη ότι περιείχαν κάποιον όξινο παράγοντα.

Ο Γερμανός αρχαιολόγος Βίλχελμ Κένιγκ διατύπωσε μια αξιοσημείωτη θεωρία  ότι επρόκειτο για αρχαία μπαταρία,στηριζόμενος στο ότι  ένα ηλεκτρολυτικό διάλυμα όπως το ξίδι ή κάποιος όξινος χυμός φρούτου θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ηλεκτρικό φορτίο το οποίο εκφορτιζόταν έξω από το σκέπασμα του δοχείου μέσω του χάλκινου κυλίνδρου και της σιδερένιας ράβδου. Ο Κένιγκ συνέχισε εικάζοντας ότι οι Σασσανίδες πιθανόν γνώριζαν πώς να χρησιμοποιούν το ηλεκτρικό ρεύμα για την επιμετάλλωση διακοσμητικών αντικειμένων.Προς υποστήριξη της θεωρίας του,το μουσείο της Βαγδάτης είχε στη συλλογή του μια ποικιλία τεχνουργημάτων με εξαιρετική λεπτή επένδυση.

Φυσικά ,το γεγονός ότι ένας αρχαίος πολιτισμός γνώριζε πως παράγεται το ηλεκτρικό ρεύμα δεν σημαίνει ότι κατείχε πλήρως τη διαδικασία,ενώ οι μπαταρίες θα έχαναν αρκετά γρήγορα την ισχύ τους λόγω της μεθόδου κατασκευής τους. Παρ'όλα αυτά,μας γοητεύει η ιδέα ΄τι τέτοιου είδους συσκευές μπορούσαν όντως να παραγάγουν μια επαρκή ποσότητα ηλεκτρισμού,όπως αποδεικνύεται στις σύγχρονες ανασυνθέσεις.Άλλοι ειδήμονες ωστοσο,έχουν αμφισβητήσει  την υπόθεση του Κένιγκ   σχετικά με την επιμετάλλωση,επισημαίνοντας ότι τα μουσειακά αντικείμενα θα μπορούσαν εύκολα να έχουν δημιουργηθεί  με χρήση μη ηλεκτρικών τεχνικών,οι οποίες ήταν γνωστές εκείνη την περίοδο.Επίσης δεν υπάρχουν τεκμήρια σύνδεσης των μπαταριών σε μια αλληλουχία,κάτι που θα ήταν απαραίτητο για την παραγωγή της υψηλότερης τάσης ηλεκτρικού ρεύματος που απαιτεί η επιμετάλλωση.

Μια εναλλακτική υπόθεση αφορά την αξιοποίηση της ήπιας ηλεκτρικής τάσης της μπαταρίας  για θεραπευτικούς σκοπούς. Για παραδειγμα θα μπορούσε  να είχε εφαρμοστεί στα πέλματα των ποδιών ως μια πρώιμη μορφή ηλεκτροθεραπείας.

Όποια κιαν είναι η εξήγηση,οι μπαταρ΄λιες αποτελούν ακόμα μια απόδειξη ότι η τεχνολογ΄λια των αρχαίων πολιτισμών ήταν πολυ πιο προηγμένη από όσο συνήθως φανταζόμαστε.Είναι κρίμα που η εξαφάνισή τους ίσως σημαίνει ότι δεν θα έχουμε πια την ευκαιρία  να προβούμε σε περισσότερες έρευνες για να εξερεύνησουμε τις καταβολές και το σκοπό τους!!

ΣΗΡΑΓΓΕΣ ΚΑΙ ΟΡΥΧΕΙΑ.

Πρώτη χρήση:Σουαζιλάνδη

Πότε:43000 χρόνια πριν.

Η έρευνα κάτω από την επιφάνεια της γης για συγκεκριμένου τύπου πετρωματα   και μέταλλα ξεκίνησε στην προϊστορία.Ο πυριτόλιθος ,ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή όπλων και εργαλείων,ήταν μια από τις πρώτες πέτρες που εξορύχθηκαν.Οι στρώσεις της πέτρας στην επιφάνεια βαθμηδόν εξορύσσονταν και κοιλαίνονταν,και ο παλαιολιθικός άνθρωπος σύντομα έμαθε να ακολουθεί τις φλέβες των πετρωμάτων  περαιτέρω εντός των βράχων που υπήρχαν τριγύρω.Γύρω στη Νεολιθική περίοδο(περίπου 12000και εξής),υπήρχε ένας σημαντικός αριθμός από ορυχεία και σήραγγες σε ΄λο τον κόσμο. Η αρχαιότερη που έχουμε ανακαλύψει είναι η Σπηλιά των Λεόντων στη Σουαζιλάνδη,η οποία χρονολογήθηκε στα 43000 χρόνια πριν. Οι άνθρωποι της Παλαιολιθικής εποχής εξόρυσσαν εδώ αιματίτη,ένα ορυκτό το οποίο μπορει να μετατραπεί στην κόκκινη χρωστική ουσία που αποκαλείται ώχρα.Από την ίδια περίπου περίοδο υπάρχουν ορυχεία πυριτόλιθου στην Ουγγαρία,πράγμαπου υποδηλώνει ότι οι Νεάντερλαλ μάλλον ήταν σε θέση να σκαβουν σήραγγες με σκοπό την εύρεση πρώτης ύλης για τα εργαλεία τους.

Η ικανότητα να σκάβουμε μέσα στο βράχο οδήγησε σε σημαντική βελτίωση της ικανότητας διανοιξης σηράγγων του ανθρώπινου γένους κατά την εποχή των Αιγυπτίων και των Βαβυλωνίων.Μεγάλα κατασκευαστικά έργα στη Αίγυπτο στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ. βασίζονταν στην εξόρυξη και τη λατόμευση μαλαχίτη,χαλκού και τιρκουάζ από περιοχές διασπαρτες στη Βορεια Αφρική καιτη Μέση Ανατολή. Τα χρυσορυχεία της Νουβίας ήταν μεταξύ των πλέον εκτεταμένων των αρχαίων χρόνων. Γύρω στο 2180--2160π.Χ.οι Βαβυλώνιοι διέθεταν την τεχνολογία διανοιξης μιας σήραγγας μήκους 914 μέτρων, η οποία περνούσε κάτω από τον ποταμό Ευφράτη.

Μια από τις πιο συναρπαστικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις των πρόσφατων χρόνων είναι η ύπαρξη αμέτρητων σηράγγων στο βραχώδες υπέδαφος κάτω από τους νεολιθικούς οικισμούς στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης.Εκατοντάδες απ'αυτές διατηρούνται μέχρι σήμερα: οι αρχαιολόγοι πρόσφατα εκτίμησαν ότι θα πρέπει να υπάρχουν χιλιάδες σήραγγες σε όλη την ήπειρο,από τη βόρεια Σκωτία μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.Πρόκειται για αρκετά μεγάλες σήραγγες,ώστε να μπορεί κανείς να τις διασχίσει, έρποντας ,με  κάποια διασπαρτα δωμάτια και χώρους.Δεν είναι ξεκάθαρο αν χρησιμοποιούνταν για ασφαλή μετακίνηση από μέρος σε μέρος ή ως καταφύγιο, αλλά η προσπάθεια η οποία καταβαλλόταν για τη διάνοιξή τους  μεσα στο βράχο υποδεικνύει ότι πρέπει να ήταν ύψιστης σημασίας!!

 ξορύχθηκαν

ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΘΛΑ---Η ομοίωση του ανθρώπου με τους Θεούς καιτους ήρωες ήταν η κύρια αποστολή του ιερού της Ολυμπίας!

 ΑΠΙΣΤΕΥΤΕς ΕΠΙΔΟΣΕΙς

Η Πίστη των Ελλήνων ότι πρώτοι αγωνισθέντες,αλλά και αθλητές ήταν οι Θεοί και οι ήρωες,εξηγεί για ποιο λόγο οι αγώνες διεξάγονταν μέσα στους ιερούς περιβόλους των θρησκευτικών κέντρων Ολυμπιας,των Δελφώνκ.λ.π. οι Αγώνες δεν ήταν διασκέδαση αλλά καθήκον που οι Θεοί είχαν υπαγορεύσει στον άνθρωπο για να του ενισχύσουν την προσπάθειά του να αναπτύξει ισόρροπα όλες τις ψυχοσωματικές του ικανότητες ώστε να γίνει καλός,αγαθός πολίτης.

Τη βαθιά πεποίθηση στην ευεργετική επίδραση των αγώνων στη γενική ευεξία,την  ειρηνική συνύπαρξη και πρόοδο των μικρών κοινωνιών,μαρτυρούν οι ίδιοι οι αρχαίοι συγγραφείς. Χαρακτηριστική είναι η αφήγηση του Παυσανία σχετική με την αφορμή για την αναδιοργάνωσητων αγώνων στην Ολυμπία.Η ομοίωση του ανθρώπου με τους Θεούς και τους ήρωες ήταν η κύρια αποστολή του ιερού της Ολυμπίας.Το πνευματικό τους έργο ήταν να διδάξουν πως μόνο με τον άθλο κατορθώνει να απαλλαγεί από "τον θηριώδη βίο",να αφυπνίσει και να είναι ελεύθερος. Σύμφωνα με αυτό το πνεύμα τόσο οι επιδόσεις των αρχαίων αθλητών, όσο και τα κατορθώματά τους κρίνονται υπεράνθρωπα και εκπληκτικά.

*Ο Αγέας δολιχοδρόμος από το Άργος έλαβε μέρος στην 113η Ολυμπιάδα(328 π.Χ.) και αφού νίκησε έφυγε αμέσως για τη γενέτειρά του ΄θέλοντας να αναγγείλει την είδηση.Αυτό σημαίνει πως μπόρεσε να τρέξει σε μια μέρα 110 περίπου χιλιόμετρα. Οι υπερβολικές ικανότητες των δρομέων όμως συμπληρώνονται και από τις πληροφορίες για τους πολυνίκεις αθλητές. Τέτοια ήταν η περίπτωση του*Λεωνίδα από τη Ρόδο που κέρδισε για 4 συνεχείς Ολυμπιάδες τα αγωνίσματα του Σταδίου(200 μ.),του δίαυλου(400μ) και του οπλίτη(200ή 400μ. φορώντας κράνος, επικνημίδες και κρατώντας ασπίδα).Ο αθλητής αυτός νίκησε τη φύση και φόρεσε σε ηλικία 36 ετών τρία ολυμπιακά στεφάνια.Ακόμα η περίπτωση του αθλητή * Πολίτη από την Πέραμο πουστην 212η Ολυμπιάδα κέρδισε μέσα σε λίγη ώρα  και τα τρία αγωνίσματα δρόμου:Στάδιο,δίαυλο και δόλιχο(2000μ.) Αλλά και για τα άλματα οι επιδόσεις που έχουν καταγραφεί είναι εξωπραγματικές.Μια ανάλογη αναφορά γίνεται από τον Ιούλιο αφρικανό για τον *Χίονη τον Λακεδαιμόνιο ,νικητή της 29ης Ολυμπιάδας(644π.Χ.) του οποίου το άλμα ήταν 52 πόδια(16,8μ.)επίδοση που είναι έξω από τις ανθρώπινες δυνατότητες,έστω κιαν λάβουμε υπόψη τη χρήση των αλτήρων.Ο αθλητής *Φλεγύας αναφέρεται ότι έριχνε το δίσκο από τη μια όχθη του Αλφειού στην άλλη.Οι πιο φημισμένοι Ολυμπιονίκες της αρχαιότητας ήταν:

***Μίλων ο Κροτωνιάτης:Το κατόρθωμα που τον έκανε αθάνατο για τη μυθική του δύναμη το κατέγραψε ο  Φύλαρχος, όταν μετά τη νίκη του στην Ολυμπία σήκωσε στους ώμους του ένα βόδι 4 ετών και το μετέφερε στο Στάδιο.Μετά την απονομή το έκοψε σε κομμάτια και αφού το έψησε το έφαγε μονος του.

Ο συγγραφέας Θεόδωρος Ιεραπολίτης στο βιβλίο του "Περί αγώνων" αναφέρει γιαυτόν τον γίγαντα ότι έτρωγε 20 μνας κρέας και άλλο τόσο ψωμί σε κάθε γεύμα.

Όσα διηγούνται για τον Μίλωνα φαίνονται μυθικά. Ανήκε στους Πυθαγόρειους και λέγεται ότι σε ένα συμπόσιο της Σχολής κλονίστηκε η στέγη της αίθουσας και θα τους πλάκωνε όλους αν ο Μίλων δεν προλάβαινε να καρατήσει τον κεντρικό στύλο μέχρι να βγούν όλοι οι συντροφοί του και να πεταχτεί και ο ίδιος πριν καταρρευσει η στέγη.

***Πολυδάμας ο Σκοτουσαίος:Αναφορές για έναν άλλο υπεράνθρωπο αθλητή του Παγκρατίου  έχουμε από τον Παυσανία. Σύμφωνα με αυτόν όλη η ζωή του Ολυμπιονίκη στην 93η Ολυμπιάδα δεν ήταν τίποτε άλλο από συνεχείς άθλους. στην ορεινή Θράκη σκοτώνει ένα λιοντάρι παλεύοντας μαζί του ως νέος Ηρακλής.

Κάποτε ένας ηνίοχος οδηγούσε το άρμα του με ταχύτητα. Ο Πολυδάμας άρπαξε από πίσω το άρμα με το ένα χέρι και το ακινητοποίησε.

***Διαγόρας ο Ρόδιος: Περιλάλητος αθλητής της πυγμαχίας,Ολυμπιονίκης και περιοδονίκης ήταν και ο Διαγόρας,γιος του Δαμάγητου από τη  Ρόδο,ο επιφανέστερος από όλους τους αρχαίους Ελληνες πυγμάχους.Ο   Πίνδαρος του αφιέρωσε ένα από τα λαμπρότερα έργα της ελληνικής λυρικής ποίησης.Σ'αυτό τον περιγράφει πελώριο (ότι τεσσαρων πηχών και πεντε δακτύλωνο Διαγόρας) γύρω στα 2,20 μ. ύψος..Τον έλεγαν "ευθυμάχα" γιατί όταν αγωνιζόταν δεν έστρεφε ποτέ στα πλάγια,δεν έσκυβε και δεν απέφευγε ποτέ τον αντίπαλο.Είχε νικήσει στην 79η Ολυμπιάδα(464π.Χ.) και άλλες πολλές φορές στα ίσθμια και τα Πύθια.!!

Ο κήπος.

Τ πρώτα είδη κήπων εξελίχθηκαν μεταξύ της γεννησης της Γεωργίας(περιπου 10.000 χρόνια πριν) και του ΕΠΟΥς ΤΟΥ ΓΚΙΛΓΚΑΜΕς(περίπου 4000.χρόνια πριν),που περιγράφει έναν ιερο τόπο:<<με κρυστάλλινα κλαδιά μέσα στη χρυσαφένια άμμο,σε αυτόν τον αθάνατο κήπο στέκεται το Δέντρο,με κορμό από χρυσό και όμορφο στη θέα>>.Όπως δείχνει αυτός ο στίχος,οι πρώτοι κήποι υπήρξανέμπνευση του ευρέως διαδεδομένου σεβασμού προς τα δέντρα ως θρησκευτικά σύμβολα.Ο κήπος της Εδέμ αποτελεί ένα παρόμοιο αρχαίο δείγμα  μυθολογίας,στο οποίο ένας ασφαλής χώρος όπου φύονται δέντρα είναι ανώτερος απότην άγονη γη πέρα από αυτόν.

Ως ελέλιξη των περιφραγμένων χώρων εντός ενός αγροκτήματος,όπου φρουτόδεντρα δημιουργούσαν μια ευχάριστη περιοχήσκιάς,οι πρώιμοι αυτοί κήποι

θεωρήθηκαν επίσης χώροι ψυχαγωγίας και ανάπαυσης.Στους πρώτους κήπους της Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής,δινόταν περισσότερη προσοχή στα δέντρα παρά στα λουλούδια.Η λέξη "Παράδεισος" συνδέεται ετυμολογικά με την αρχαία περσική λέξη για τον κήπο--ένας παράδεισος ήταν μια κατάφυτη περιοχή με νερά να τρέχουν σε κανάλια ή σιντριβάνια,και ένα τακτικό μοτίβο δέντρων. Αυτό το στυλ διαδόθηκεαπό το μέρος που είχε τις καταβολές του,την Εύφορη ημισέληνο της Περσίας,της Αιγύπτου και της Ασσυρίας και υιοθετήθηκε  σε όλη τη βόρεια Αφρική(απόπου εξαπλώθηκε στην Ευρώπη),ακόμα καιστηνΙνδία,οι κήποι της Δυναστείας  Μουγκάλ εμφανίζουν την ίδια επιρροή.Ως αποτέλεσμα ,ο περίκλειστος κήπος συχνά με μονοπάτια που τον χώριζαν σε τέταρτα,έγινε  τόσο ένας χώρος απομόνωσης και ανάπαυσης κατά τον ελεύθερο χρόνο,όσο και ένα σύμβολο θρησκευτικής απεικόνισης σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου,ακόμα  και προτού ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ συμπεριλάβουν την έννοια του κήπου στις νέες θρησκείες!!

Ξυράφια.

Το αρχαότερο ξυράφι που έχει βρεθεί ποτέ χρονολογείται περίπου 20.000 χρόνια πριν.Τ πρώτα ξυράφια φτιάχνονταν από αχιβάδες,δόντια καρχαρία και ακονισμένο πυριτόλιθο.Η χρήση τους έγινε σταδιακά  πιο συνηθισμένη κατά την εποχή του Χαλκού,όταν ο χαλκός και ο οψιανός(ηφαιστιακό γυαλί) χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή πιο κοφτερών εργαλείων.Αντικείμενα όπως τα ξυράφια αποτελούσαν προσωπική ιδιοκτησία και προσέδιδαν κύρος--παραδείγματος χάριν,διακοσμημένα χρυσά και χάλκινα ξυράφια έχουν βρεθεί σε αιγυπτιακούς τάφους του 4000 π.Χ.,ένδειξη  ότι είχαν αρκετά  μεγάλη αξία ώστε να θαφτούν μαζί με τους ιδιοκτήτες τους!! 

 

ΟΣΤΕΙΝΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ

Πρώτη χρήση:Αφρική ή Ευρώπη

Πότε :περίπου 50.000 χρόνια πριν.

Η συζήτηση για το πότε πρωτοχρησιμοποιήθηκαν τα οστέινα εργαλεία αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αινίγματα  της πρώτης ιστορίας του ανθρώπινου είδους,καθώς συνδέεται άμεσα με τις σχέσεις μεταξύτων Homo Sapiens και των ξαδέλφων τους ,των Νεάρτενταλ.Στην Αφρική υπάρχουν τεκμήρια,από 70.000 έως 100.000 ετών,οστών που είχαν εσκεμμένα κοπεί,σκαλιστεί και γυαλιστεί για να χρησιμοποιήθούν ως αιχμηρά εργαλεία,σοβλιά,καμάκια ή σφήνες.Ωστόσο δεν υπάρχει μεγάλη συνέπεια όσον αφορά τους τύπους και τις τοποθεσίες αυτών των αρχαιολογικών ευρημάτων.

Ε κείνη την περίοδο,οι πρόγονοι των  Homo Sapiens εξακολουθούσαν να εξελίσσονται στην Αφρική(δεν μετανάστευσαν στην Ευρώπη παρά 44000 χρόνια πριν).Εντοόυτοις οστέινα εργαλεία έχουν ανακαλυφθεί καιστην Ευρώπη,και χρονολογούνται τουλάχιστον 50.000 χρόνια πριν,πράγμα που υποδεικνύει ότι πρέπει να  είχαν κατασκευασθεί από τους Νεάντερταλ(οι οποίοι ήδη ευρίσκονταν στην Ευρώπη 200.000 χρόνια πριν και είχαν εξελιχθεί εκεί.). Έτσι λοιπόν ,ενώ είναι δυνατόν τα δύο είδη ανθρωπιδών να ανακάλυψαν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο τον τρόπο κατασκευής εργαλείων,οι επιστήμονες έχουν εγείρει την ενδιαφέρουσα πιθανότητα ότι εκείνοι οιHomo Sapiens πρόγονοί μας που πρωτομετανάστευσαν στην Ευρώπη από την Αφρική,έμαθαν πώς να επεξεργάζονται τα οστά από τουςξαδέλφους τους ,τους Νεάντερταλ.

Τα λίθινα εργαλεία υπήρχαν πολύ πριν από την αντίστοιχή τους οστέινη κατασκευή,όμως η πέτρα είναι ένα πιι σκληρό και λιγότερο προσαρμόσιμο υλικό--η μεγαλη καινοτομία έγινε όταν οι άνθρωποι έμαθαν να χρησιμοποιούν λίθινα ερφαλεία για να κόβουν ,να τρίβουν  και να γυαλίζουν κομμάτια οστών.

Εργαλεία μπορουν να κατασκευαστούν από διάφορους τύπους οστών,όμως τα ελαφόκερα και τα οστά μεγαλύτερου μήκους είναι τα πλέον χρήσιμα για τη δημιουργία  μακριών και αιχμηρών εργαλείων. Άλλα εργαλεία πρώιμου τύπου που έχουν βρεθεί περιλαμβάνουν  αγκίστρια για ψάρεμα,μαχαιροπίρουνα ,βελόνες και καρφίτσες,κοσμήματα και εργαλεία για ξύσιμο και γυάλισμα.Συχνά κρεμούσαν δόντια σε κορδόνια ως κοσμήματα,ενώ οι οπλές των ζώων μπορούσαν να μετατραπούν σε υποτυπώδη μουσικά όργανα,οπως ένα κουδούνι ή,με την προσθήκη μικρών πετρών στο εσωτερικό,μια κουδουνίστρα.!!

 

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΞΗΣ

Πρώτη καταγραφή:Χαλιφάτο των Αββασιδών/σημερινό Ιράκ

Πότε:9ος αιώνας μ.Χ.

Οι δύο κύριες μέθοδοι παραγωγής αλκοόλ είναι η ζύμωση,στην οποία η χημική διασπαση μιας ουσίας όπως τα φρούτα ή οι σπόροι παράγει αλκοόλη,και η απόσταξη, κατά την οποία ένα το οποίο έχει υποστεί  ζύμωσηκαθρίζεται επιπλεον μέσω της εξάτμισης και της συμπύκνωσης διαφορετικών στοιχείων μέσα στο υγρό.Το παλαιότερο  πιστοποιημένο αλκοολούχο ποτό που έχει υποστεί ζύμωση προέρχεται από το τζιαχού στην κοιλάδα του  Κίτρινου Ποταμού στη Κίνα,περίπου  από το 7000--6600π.Χ. Όμως ,πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ποτά που είχαν υποστεί ζύμωση πρέπει να καταναλώνονταν κατά την Παλαιολιθική Περίοδο

10.000 μέχρι και 12000 χρόνια πρίν. Η ''υπόθεση του μεθυσμένου πιθήκου" πηγαίνει ακόμα πιο πέρα,προτείνοντας ότι οι πρώτοι μακρινοί πρόγονοί μας ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να μεθύσουν καταναλώνοντας σαπισμένα φρούτα από το έδαφος των δασών,και ότι αυτή η γνώση διατηρήθηκε καθ'όλη τη διάρκεια της εξέλιξης αυτών των πιθήκων στους πρώτους ανθρωπίδες.

Η απόσταξη όμως είναι μια πολύ πιο πρόσφατη ανακάλυψη.Υπάρχουν στοιχεία από τον 1ο και 3ο αιώνα μ.Χ. ότι η απόσταξη εφαρμοζόταν  στην Αίγυπτο της ΡωμαΪκής εποχής και στην Κίνα.Οι Ρωμαίοι ,παραδείγματος χάριν, εξήγαγαν το νέφτι από τα έλαια των πεύκων. Πολλοί από τους πρώιμους ναύτες είχαν σκαρφιστεί μεθόδους απόσταξης πόσιμου νερού από το θαλασσινό νερό ενώ κάποιες κοινωνίες ανακάλυψαν τρόπους να ενισχύουν την αλκοόλη μέσω μιας διαδικασίας ψύξης--ένα ποτό που έχει υποστεί ζύμωση,οπως το κρασί,ψύχεται μέχρι το υδάτινο περιέχόμενο να παγώσει,αφήνοντας ένα πολύ ισχυρότερο κατάλοιπο.

Όμως ,ο συνδυασμός της έλλειψης τεκμηρίων και της μυστικοπάθειας των πρώτων αλχημιστών και τεχνουργών συνεπάγεται ότι δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν η αλκόόλη είχε υποστεί απόσταξη ή όχι εκείνη την περίοδο. Έτσι,λοιπόν,το πρώτο επιβεβαιωμένο τεκμήριο προέρχεται από τον άραβα φιλόσοφο Αλ--Κίντι,τον πρώτο που άφησε πίσω του μια γραπτή έκθεση των μυστικών της  απόσταξης αλκοόλης, δίνοντας λεπτομερείς περιγραφές της διαδικασίας και καταλήγοντας"...και έτσι και κρασί υφίσταται απόσταξη σε υγρασία και καταλήγει να έχει το χρώμα του ροδόνερου".

Ο Αλ--Κίντι έζησε στην περιοχή του σύγχρονου Ιράκ,στην Μπάσρα και τη Βαγδάτη,και μνημονεύεται ως πατέρας της αραβικής φιλοσοφίας. Οι οδηγίες του Αλ--Κίντι βοήθησαν στη διάδοση των μυστικών της διαδικασίας σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση,καθώς οι άνθρωποι σε διαφορετικές περιοχές της γης μάθαιναν να κατασκευάζουν το "υγρό πυρ",τη ρακή,το ουίσκι, τη βότκα, το τζίν και πολλά άλλα ακόμα.Η ίδια η λέξη αλκόόλη προέρχεται από το αραβικό al  kohl επειδή η διαδικασία που ακολουθούσαν οι άραβες χημικοί  στην κατασκευή  μακιγιάζ για τα μάτια ήταν παρόμοια(κολ ονομάζονται ακόμα και σήμερα τα μαλακά μολύβια για τα μάτια).!

πιστωποιημένο

ΚΡΕΒΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΠΑΣΜΑΤΑ

Πρώτη χρήση:Άγνωστη τοποθεσία

Πότε:Πάνω από 5000 χρόνια πριν.

Εκτός από ένα πρώιμο δείγμα ενός αποχωρητηρίου ,το ερειπωμένο χωριό  Σκάρα  Μπρε στις Ορκάδες νήσους μας παρέχει τεκμήρια ότι 5000 χρόνια πριν χρησιμοποιούνταν κρεβάτια αρκετά περίπλοκης κατασκευής.Αυτό μας δείχνει ότι η ιδέα προυπήρχε και εξελίχθηκε συν τω χρόνω.

Το ξύλο  σπανίζει στις Ορκάδες ,έτσι λοιπόν οι κάτοικοι των λίθινων σπιτιών χρησιμοποιούσαν την πέτρα,μιας και αποτελούσε το πιο εν αφθονία υλικό,για να δημιοργήσουν  ανυψωμένες "πλατφόρμες ύπνου".Οι πέτρινες βάσεις  των κρεβατιών  χτίζονταν μακριά από τους εξωτερικούς τοίχους(οι οποίοι θα ήταν και οι ψυχρότεροι) και δίπλα σε εσωτερικούς τοίχους.Το υλικό που πιθανότατα χρησιμοποιούσαν ως στρώμα ήταν τα αποξηραμένα βρύα.

Τα κρεβάτια και τα σκεπάσματα συνέχισαν να εξελίσσονται με την πάροδο των αιώνων. Κατά  τη μεσαιωνική περίοδο τα κρεβάτια αποτελούνταν  από κομματια υφάσματος ή χαλιά παραγεμισμένα από φτερά,μαλλί ζώων ή ανθρώπινα μαλλιά για τη δημιουργία κάποιου είδους στρώματος.Την περιοχή του ύπνου περιέβαλλαν κουρτίνες για να αποκλείουν το φως και να παρέχουν μια κάποια ιδιωτικότητα(αν και σε πολλά  φτωχά νοικοκυριά , πολλοί άνθρωποι μοιράζονταν το ίδιο κρεβάτι).Ταξύλινα κρεβάτια περέμεναν ένα είδος πολυτελείας.Από τον 12ο αιώνα και μετά,βρίσκουμε δείγματα κρεβατιών με περίτεχνα σκαλίσματα, που θα είχαν κατασκευαστεί  για τους πιο εύφορους.Τα πρώτα πτυσσόμενα κρεβάτια ανάγονται επίσης στον 12ο αιώνα--αυτά λειτουργούσαν ως κρεβάτια τη νύχτα αλλά,διπλωνοντάςτα,μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν και ως καναπέδες κατά τη διαρκεια της μέρας,όπως ακριβώς τους σύγχρονους καναπέδες-κρεβάτια.!

 

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΑΠΟΧΩΡΗΤΗΡΙΟΥ.

 Το δίλημμα του πώς και πού οι άνθρωποι θα έπρεπε να "πάνεστηντουαλέτα" ανάγεται στην προϊστορία,όταν  μια τρύπα στο έδαφος θα ηταν η πιο κοινή λύση.Εντουτοις κάποιας μορφής αποχωρητήρια υπάρχουν εδώ και πέντε τουλάχιστον χιλιετίες:

**Στις Ορκάδες νήσους ,στο χωριό Σκάρα  Μπρε τηςΛίθινης εποχής,οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν κάτι που έμοιαζε με τουαλέτες ηλικίας 5000 ετών στους πέτρινους τοίχους των σπιτιών,πάνω από σωλήνες απαχέτευσης που οδηγούσαν τις ακαθαρσίες  μακριά από τα κτίρια.

**Από την ίδια περίοδο,στην αρχαία πόλη Μοχεντζο--Ντάρο,στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού στο  Πακιστάν,βρέθηκαν σπίτια με παρόμοια διαρρύθμηση:Τρύπες δια μορφωμένες με τούβλα(με υπολείμματα ξύλινων καθισμάτων) πάνω από μια επικλινή επιφάνεια που οδηγούσε σε μια  κοινόχρηστη αποχεύτευση.

** Ένα παλάτι στην Εσνούνα της αρχαίας Μεσοποταμίας είχε κοινόχρηστη τουαλέτα,με έξι ανυψωμένα τούβλινα καθίσματα στη σειρά.

**Τον 17ο αιώνα π.Χ. στο παλάτι της Κνωσού στην Κρήτη,χρησιμοποιήθηκε ένα προηγμένο σύστημα πήλινων δοχείων(σε ένα δωμάτιο με εύκολα καθοριζόμενες γύψινες πλάκες στους τοίχους) συνδεδεμένων με παροχή νερού που κυλούσε σε σωλήνες από τερακότα.

**Μια Αγυπτιακή τουαλέτα του 14ου π.Χ. αιώνα είχε κατασκευαστεί από ασβεστόλιθο,με ένα άνοιγμα σε σχήμα κλειδαρότρυπας τοποθετημένο πάνω από ένα δοχείο που μπορούσε να αφαιρεθεί(και έπρεπε περιοδικά να καθαρίζεται).ένας κοίλος χώρος από κάθε πλευρά του καθίσματος  περιείχε άμμο για να ριπτεται στην τρύπα μετα τη χρήση.

**Η πρώτη γνωστή φορητή τουαλέτα προέρχεται επίσης από την ίδια χρονική περίοδο στην Αίγυπτο: Ένα ξύλινο σκαμνί με ένα μεγάλο άνοιγμα στη μέση, πάνω από ένα πήλινο δοχείο. Βρέθηκε σε τάφο στις Θήβες.

**Στη ΡωμαΪκή Αυτοκρατορία κατασκευάζονταν όλο και πιο περίτεχνες τουαλέτες--ανάμεσά τους και 144 αποχωρητήρια δημόσιας χρήσης μέσα στην ίδια τη Ρώμη,έως το 315 μ.Χ.

**Οι Ρωμαίοι εσήγαγαν και τις πρώτες γνωστές τουαλέτες με χειροκίνητη ρίψη νερού.Ετούτοις οι τουαλέτες τους δεν είχαν πάντοτε εξαιρετική υγιεινή--ένας  εκπληκτικά μεγάλος αριθμός αποχωρητηρίων βρισκόταν  βρισκόταν μέσα στις κουζίνες,δίπλα στους χώρους οπού ετοιμάζονταν τα φαγητά.Αυτό συνέβαινε διότι οι ίδιες δομές χρησιμοποιούνταν τόσο για τα μαγειρικά όσο και για τα ανθρώπινα απορρίμματα.

**Πριν από την ύπαρξη χαρτιού τουαλετας,χρησιμοποιούνταν συχνά βρύα για τον ίδιο σκοπό.Στα  κάστρα και τα μοναστήρια της Δύσης άφηνα συχνά σωρούς από σανό και άχυρο για χρήση στις τουαλέτες!!

χωρητήρια

τ

Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ.

Πρώτη κατασκευ'η: Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου 

Πότε:3ος αιώνας π.Χ..

Ο φάρος υπήρξε πιθανότατα μια ελληνική εφεύρεση,παρότι οι Ρωμαίοι τον υιοθέτησαν με ενθουσιασμό και περιέβαλαν την αυτοκρατορία τους με ένα δίκτυο εντυπωσιακών κατασκευών.Σύμφωνα με τον ομηρικό θρύλο,τα εύσημα για την αρχική εφεύρεση Φάρου δίνονται στον Παλαμήδη από την πόλη--κράτος του Ναυπλίου.( ο ίδιος σύμφωνα μετις φήμες, είχε εφεύρει τα μέσα και τα σταθμά).Γνωρίζουμε ακόμη ότι ο αθηναίος Πολιτικός Θεμιστοκλής υπήρξε υπεύθυνος για τη δόμηση ενός φάρου ,με φωτιά στην κορυφή μιας υπερυψωμένης πέτρινης κολώνας,στην είσοδο του Πειραιά,του λιμανιού της Αθήνας τον 5ο π.Χ.αιώνα.Η ανύψωση της φωτιάς σήμαινε ότι φώτιζε την τριγύρω περιοχή πολύ πιο αποδοτικά και μπορούσε να είναι ορατή από πιο μακριά στη θάλασσα.

Ο γνωστότερος αρχαίος φάρος είναι αυτός της Αλεξάνδρειας,ο οποίος μνημονεύεται σαν ένα από τα επτά Θαύματα του κόσμου.Ο Μέγας Αλέξανδρος ίδρυσε την πόλη στον ισθμό απέναντι  από το μικρό νησί Φάρος.Το κενό μεταξύ πόλης και νησιού  καλύφθηκε από ένα μόλο--ένα τεραστιο πέτρινο κυματοθραύστη.Ο μόλος ήταν γνωστός ως το Επταστάδιον ,που σημαίνει επτά στάδια.Το στάδιο ήταν μια μονάδα μήκους που προσέγγιζε τα 180 μέτρα.Αυτό δημιουργούσε ένα τεράστιο εγκολπισμένο λιμάνι για την πόλη.

Την περίοδο μετά τον θάνατο του ΑΛΕΞΆΝΔΡΟΥ,ένας γιγαντιαίος φάρος κατασκευάστηκε στο νησί Οι εργασίες ξεκίνησαν το 280 π.Χ. και το οικοδόμημα ολοκληρώθηκε το 247π.Χ,Ο πύργοςφτιαγμένος από ασβεστόλιθο και με ύψος 106 μέτρων αποτελούνταν από μια ογκώδη τετράγωνη βάση,πάνω στην οποία ένα δέύτερο οκταγωνικό επίπεδο υποστήριζε ένα τελικό κυκλικό επίπεδο στην κορυφή.Το τελευταίο αυτό κομμάτι του πύργου εμπεριείχε μια φλεγόμενη κάμινο,που μπορούσε σύμφωνα με τα λεγόμενα πολλών, να γίνει ορατή  ίσαμε 160 χιλιόμετρα μακριά.Κατά τη διάρκεια της μέρας,ένας γιγαντιαίος καθρέπτης ήταν τοποθετημένος με τέτοιον τρόπο  ώστε να αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου έξω στο πέλαγος, για τον ίδιο λόγο.

 Ο σκοπός του φάρου ήταν να οδηγεί τα πλοία με ασφάλεια μέσα στο λιμάνι.Η μεγαλοπρέπειά του, όμως τον καθιστούσε επίσης ένα γιγαντιαίο σύμβολο κύρους που θα γινόταν διασημο σε ολόκληρο τον κόσμο.Το όνομα του φάρου σύντομα κατέληξε να χρησιμοποιείται για τον ίδιο φάρο παρά για το νησί στο οποίο έστεκε. Αρκετές σύγχονες γλώσσες διαθέτουν λέξεις για τους φάρους που προέρχονται από αυτόν: Φάρος στα ελληνικά,faro στα Ιταλικά,phare στα Γαλλικά,far στα Ρουμάνικα ενώ στα ρωσικά η συγγενής λέξη για τον προβολέα είνα fara.

Ο φάρος επιβίωσε ανέπαφος για πάνω από μια χιλιετία.καταστράφηκε από σεισμούς το 956,το 1303 και το 1323μ.Χ.και τα τελευταία απόμεινάρια μετατράπηκαν σε φρούριο στη ίδια τοποθεσία το 1480.Υπάρχει επίσης μια απόκρυφη ιστορία ότι η αρχική καταστροφή συνέβη το 10 αιώνα όταν ένας βυζαντινός κατάσκοπος, έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη των Αιγυπτίων, πήρε την άδεια να ανασκάψει στο νησί για ένα μυστικό θησαυρό.Φημολογείται ότι οι ανασκαφές διεξήχθησαν με τοση πανουργία,ώστε τα θεμελια του ογκώδους φάρου  υποσκάφτηκαν καταστροφικά.!!

.

ΤΟ ΜΗΧΑΝΙΚΟ ΡΟΛΟΙ.

 Πρώτη εφεύρεση:Κίνα

Πότε :8ος αιώνας μ,Χ.

Μερικές φορές η χαρά της ιστορίας έγκειται στις μικρές λεπτομέρειες ,όπως ας πούμε στα πρωτότυπα ονόματα των εφευρέσεων. Στο πρώτο μηχανικό ρολόι του κόσμου δόθηκε το όνομα"Υδατοκινούμενος σφαιρικός χάρτης των ουρανών Με-την-οπτική -του Πουλιού"

Εφεύρεση ενός βουδιστή μαθηματικού και μοναχού,του Γι  Σινγκ το 725μ.Χ.,αναπτύχθηκε ως αστρονομικό όργανο το οποίο συμπτωματικά λειτουργούσε και ως ρολόι.Παρά το όνομά του δεν ήταν ακριβώς ένα υδάτινο ρολόι(όπου η ποσότητα του νερού χρησιμοποιείται άμεσα για τη μέτρηση του χρόνου).Ωστόσο ,ενεργοποιούνταν με νερό--η ροή του νερού που έπεφτε κινητοποιούσε μια ρόδα που ολοκλήρωνε μια πλήρη περιστροφήσε 24 ώρες.Ο εσωτερικός μηχανισμός ήταν φτιαγμένος από χρυσό και μπρούτζο και περίλάμβανε ένα δίκτυο από ρόδες,άγκιστρα,καρφίτσες,άξονες,κλειδαριές και ράβδους.Ένα κουδούνι χτυπόύσε  αυτόματα κάθε μία ώρα ενώ ένας τυμπανισμός σηματοδοτούσε το κάθε τέταρτο της ώρας.

Ένα άλλο έξοχα ονομασμένο ρολόι ήταν "η κοσμική μηχανή",την οποίαν κατασκεύασε ο κινέζος εφευρέτης  Σου  Σονγκ μεταξύ του 1086μ.Χ. και του 1092 μ.Χ. για έναν αυτοκράτορα της δυναστείας  των Σουνγκ.Και αυτό ήταν ένα μηχανικό αστρονονικό ρολόι,αλλά τεράστιο,καθώς εκτεινόταν σε αρκετούς ορόφους ενός πύργου ύψους άνω των 10 μέτρων.Ήταν φτιαγμένο από μπρούτζο και το ενεργοποιούσε τονερό.Στην κορυφή επάνω σε μια πλατφόρμα,υπήρχε μια σφαίρα που κατέγραφε την κίνηση των πλανητών.Το ρολόι παρέμεινε στη θέση του και σε λειτουργία μέχρι το 1126,όταν καταστράφηκε κατά τη διάρκεια μιας εισβολής των Τατάρων.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΊΑΣΗ ΤΗς ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ(ΔΙΟΝ.ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗΣ)) ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ-- ΜΟΥΣΙΚΑ--ΨΑΛΤΙΚΑ --ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ).

 1)Δύσκολο να μιλήσει κανείς αναλυτικά για τη διαδρομή του στο χρόνο 65 χρόνια--κάλυψη τριών γενεών--διαφορετικές εποχές--συνθήκες και δυσκολίες.

2)1952--1963:Πρώτα ακούσματα ψαλτικά--μουσικά10 ετών--Φανερωμένη-- μαθητής του Στάθη Χριστοδουλόπουλου(Νία) ψαλτικής.1954---1960 μαθητής 1ου Γυμνασίου Ζακύνθου.Παρακίνηση  του δασκάλου Τάσου ΛΕΥΤΆΚΗ να ασχοληθώ μετην κιθάρα.

3)1961--19163 κατόπιν επιτυχών εξετάσεων εισάγομαι στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων. Εγγραφή μου στο εκεί κρατικό Ωδείο--Τμήμα Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής ψαλτικής μουσικής--παράλληλα ασκούμαι στην εκμάθηση της κιθάρας. Εργάζομαι για πρώτη φορά  επαγγελματικά ως κιθαρίστας και τραγουδιστής στα Γιάννενα σε νυχτερινό κέντρο με ΚερκυραΪκή ορχήστρα.

4) Στη διετία των σπουδών μου γίνομαι μέλος της40 μελούς χορωδιας και ορχήστρας του Δήμου Ιωαννιτών,η οποία ανεβάζει τη μουσική όπερα του Βέρντι "νΝαμπούκο"(Ναβουχονόσωρας) η οποία τυχαίνει φοβερής επιτυχίας ανάμεσα του ακροατηρίου 3000 ανθρώπων στο κινημ/θέατρο Ορφέας. 

5)1963--1975:  Ε κπλήρωση στρατιωτικών μου υποχρεώσεων στην Αεροπορία--τοποθέτηση Γ.Ε.Α. ΣΤΟ Οικονομικό Τμήμα. ΔΙΆΡΚΕΙΑ θητείας μου 36 μήνες ,27 στην Αθήνα και 9 στην 115 Π.Μ. ΣΤΟ Ακρωτήρι της Κρήτης. Εκεί δημιουργώ το πρώτο μου μουσικό  συγκρότημα. Ταυτόχρονα ασχολούμαι δουλεύω σε μικροταβέρνες εξασφαλίζοντας το "χαρτζιλίκι μου" που ήταν αρκετά δύσκολο να βρεθεί εκείνη την εποχή στα φτωχόπαιδα όπως ήμου εγώ.

5) Δεκέμβριος 1965 απολύομαι από το στρατό(αεροπορία), Σεπτέμβριο 1966 διορίζομαι δάσκαλος στην ορεινή Κοινότητα των Ορθονιών Ζακύνθου σε μονοθέσιο Σχολείο. Ωστόσο δεν παύω να δουλεύω στις περίφημες ταβέρνες της εποχήςεκεινης:''Τολιμάνι της Καντάδας"--''Ασματική ελιά" -'-'Σταυρός της'' μπόχαλης'' --Στου Βλατσέα στην  Μπόχαλη και αλλού.Παράλληλα ψάλλω στο αριστερό χορό του Αγίου Διονυσίου και ύστερα δεξιό δίπλα στο σπουδαίο χοράρχη Παπαδότο η Μαλλιαρίτση.

Ιστορικήπαρέα κανταδόρων: Μιχάλης Κουτσουβέλης,Γιαννης Μαγγιόρος(Βυθούλκας) Στάμου,Σόλος Ανδρέας, Φουρτούνης Γιάννης. . Λέντζερης,Λάγιος(πατερας),Νίκος Κονιτόπουλος ,Διον.. Ταπίνης, Σπύρος Στρούζας κ.λπ. Αυτοί οι αείμνηστοι μουσικοί και οργανοπαίκτες με διάφορα μουσικά σχήματα περιόδευαν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στην πόλη και τραγουδούσαν τα Ζακυνθινά Κάλαντα. Το1970 έλαβαμέρος κιεγώ σ'αυτο το μοναδικό έθιμο του νησιού μας.

6) Εν τω μεταξύ  στι 21/4/1967 κηρύσσεται στην Ελλάδα η Δικτατορία των συνταγματαρχών Γ.Παπαδόπουλου--Στ.Πατακού και Μακαρέζου .Επί επτά χρόνια  η Ελλάδα διοικείται δικτατορικά με συνέπεια να μην αντέξει  υπό το βάρος των συνεπειών της και νακαταπέσει κατά την εξέγερση του πολυτεχνείου και στην επιστροφή στην ομαλότητα υπό τον Κωνστ.Καραμανλή ο οποίος δια δημοψηφίσματος καταργεί την Βασιλεία και με εκλογές εισαγάγει στην Ελλάδα την Προεδρευομένη Δημοκρατία η οποία ισχύει μεχρι σήμερα.

7)1973καθίσταμαι μόνιμο μέλος της χορωδίας Σαμσαρέλου  οπου το 1974 δώσαμε συναυλία στην Κέρκυρα  η οποία άφησε εποχή. Την ίδια εποχή υπό τη ν εποπτεία του μαεστρου Κώστα ΣΑΜΣΑΡΈΛΟΥ γίνεται μουσικό αφιέρωμα  στο φημισμένο μουσικό Παύλο Καρρερ στην οποία συμμετείχαμε από την χορωδία εγώ ως πρίμος και ο συνάδελφός μου δάσκαλος Στάθης Μπετίνης βαρύτονος ερμηνεύοντας συνοδείά πιανου μερικά εμβληματικά τραγούδια του Καρρέρ. Η βραδιά εκείνη συστάθηκε και τελούσε υπό την  ευγενική χορηγία του κ.Νίκου ΒΑΡΒΙΆΝΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ του μουσειου Σολωμού και Κάλβου και επιφανών Ζακυνθίων.

8)1975--Μ.Δ.Δ.Ε. εισάγομαι κατόπιν εξετάσεων  το Σεπτέμβριο Στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαιδεύσεως για διετή μετεκπαίδευση  μείζονος διαρκείας και τότε παίρνω μετάθεση για την Αθήνα τοποθετούμενος στο 6ο Δημ.Σχολείο Αργυρούπολης.

.

 9)1985--1995 . Δίνω εξετάσεις για Σχολικός Σύμβουλος και απορρίπτομαι λόγωγραπτών συκοφαντιών απο δασκάλους γείτονες και  πολυ φίλους μου.

Απορρίπτω πρόταση του πύργου Αθηνών  που ο τελευταιος του όροφος δούλευε ως μουσικό κέντρο στο οποίο πήγαιναν προσωπικότητες της εποχής ,ιδίως  πολιτικοί. 

Είχα τότε  φτιάξει ένα μουσικό Τρίο  το οποίο άρεσε στον επιχειρηματία του Πύργου αλλά δεν έγινε ποτέ συμφωνία γιατί σκόνταψε στη φοβερή αρνηση της γυναίκας μου να μην ακολουθήσω επαγγελματικά τη μουσική. Στην Αργυρούλη πια ως εν ενεργεία δάσκαλος ψάλλω αμισθί  στη κεντρική Εκκλησία της Παναγίτσας.

9)Το 1990--91 παρουσιάζω το ΠΛΟΎΤΟ του Αριστοφάνη  και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις επί τη λήξει του σχολ. έτους 90-91 με την στ τάξη του 6ου δημ.Σχολείου που δίδασκα.

10)1976 εκδίδουμε με τον αείμνηστο δάσκαλο Βασίλη Βλαχόπουλο δύο βιβλία:"μαθησιακές δυσκολίες των παιδιάν του Δημοτικού  ---και "Ελευθερος  χρόνος του παιδιού(6-12 χρόνων)- έρευνα. Παρακολουθώ και την  ειδική ΑΓΩΓΉ.

11) Από τη δεκαετία του 80 η μουσική για μένα υπήρξε συμπλήρωμα, αυτογνωσία ,ψυχική και πνευματική θεραπεία, καλλιέργεια. Μετά το 1995 μέχρι το 2016αλλάζει                  η Ζακυνθινή Κοινωνία--ο κοινωνικός ιστός διαφοροποιέιται.Δεν ασχολούμαι σχεδό για μία εικοσαετία με τα μουσικά ,πολιτιστικά δρώμενα της Ζακύνθου. Ψάλλω με το φίλο μου τον παιδικό Μαυρία Γιώργο(δασκαλο) σε διάφορες εκκλησίες Βασιλικού,Βανάτου,Ορθονιών, ερασιτεχνικά υπό την έννοια δεν ανελάμβανα Εκκλησία επειδή τακτικά ταξίδευα στην ΑΘΉΝΑ που διαμένουν τα παιδιά μου. 

12) Το 2οι6 κάνω κάποιες εκπμπές στο Σκάι Ζακύθου και από κει αρχίζει η δημιουργία πολλών μουσικών σχηματων που όλα δεν έιχαν μακροημέρευση πλήν του τελευταίου: ''Μουσικοί ρομαντικοί Ζακυνθινοί Κωπηλάτες'' που δημιούργησα με τον μεγάλο βιρτουόζο Θοδωρή Λειβαδά του Παναγιώτη και κρατήθηκε στην επικαιρότητα  μέχρι σήμερα μέσω διαδικτύου(γιου τιούμπ) και της συναυλίας της Ε.Ρ.Α. Ζακύνθου (29/6/2018) 25 ολοκαίνουρια τραγούδια με στιχουργό το Διον. Μπράτη και μουσική επεξεργασία Κουτσουβέλη-- Λειβαδά.

 12) Δυστυχώς κι αυτή η κομπανία  μετά την συναυλία διαλύθηκε το ίδιο βράδυ  από το Λειβαδά και το Γίαννη Κόυτση  επειδή η "κακεντρέχεια" στις μέρες μας ανθίζει και οι περισσότεροι ασχολούμενοι με τη μουσική  έκαναν "θρησκεία τους" το χρήμα και ασχολούνται  με μουσικές προχειρολογίες  με τις οποίες ζουν σήμερα (2026) και είναι ευχαριστημένοι για την ποιότητα που προσφέρουν  τη μουσική σε κάθε είδους επισκέπτη! Φυσικά ζούμε στην εποχή που κυριαρχούν τα τρια Μ.Μ.Μ.  Έτσι εγώ έχω απομακρυνθεί προ πολλού από αυτην την κοινωνική συγκυρία   ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες σε όλα τα επίπεδα!!

12

ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ (νιώθετε εξάντληση,πονοκέφαλο,ζαλάδες,σωματική ή ψυχική κατάπτωση ,σας έχουν "ματιάσει"!)

 Με τον όρο "μάτιασμα" ή "κακόμάτι",αναφερόμαστε σε μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ,ότι ένας άνθρωπος μπορεί να επηρεαστεί  αρνητικά από "την κακήν ενέργεια","τη ζήλια'',το "θαυμασμό"ή ακόμα και μια απλή ματιά,ενός άλλου!Τώρα ,το αν υπάρχει ή όχι "κακό μάτι"αποτελεί μια άλλη συζήτηση.Η πίστη "στο κακό μάτι" έχει βαθιές ρίζες στην Ελληνική παράδοση και σύμφωνα με αυτήν δεν ματιάζονται μόνο οι άνθρωποι αλλά και τα φυτά,τα ζώα, υλικά αντικείμενα  ή και περιουσίες!Τα ''ξεματιάσματα" διαφέρουν από τόπο σε τόπο και μεταδίδονται από μια γενιά στην άλλη.Ο "ματιασμένος'' που δέχεται τις ευχές δεν πρέπει να πει "ευχαριστώ'' γιατί το ξεμάτιασμα δεν θα πιάσει! Παρακάτω παραθέτουμε κάποιες ευχές,που σύμφωνα με τη λαική παράδοση,διώχνουν "το  κακό μάτι".Το αν πιάνουν 'η όχι,θα μας το πείτε εσείς που θα τις δοκιμάσετε.Η πεποίθηση ότι υπάρχει "το κακό  μάτι '' ανάγεται στη  Μέση Ανατολή και τη Χαλδαία από την οποία πιθανώς διαδόθηκε στη Ελλάδα,την Ιταλία και τις λοιπές χώρες της Ευρώπης.

1) ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΜΕ ΛΆΔΙ.

Σε ένα μικρό φλιτζάνι του καφέ ή σε ένα πιατάκι,βάζετε δύο δάκτυλα νερό, Σε ένα μπολάκι,ρίχνετε λίγο ελαιόλαδο,συνήθως ρίχνουμε τρεις σταγόνες.ΑΡΧΊΖΕΤΕ ΤΟ ΞΕΜΆΤΙΑΣΜΑ ΛΈΓΟΝΤΑς:<<Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος δια τον /τηνματιασμενου /ης>>Πράλληλα σταυρώνετε τρεις φορές το φλιτζάνι  ή το πιάτο με το νερό.Στη συνέχεια πρέπει να πείτε μόνο μία από τιςπαρακάτω ευχές:

α)"Ιησούς νικά και όλα τα κακά σκορπά''

β)''Ιησούς Χριστός νικά κι αν είναι μάτι το σκορπά,η κυρά η Παναγιά"

γ)''Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί δωρεάν ελαβατε δωρεάν δότε ημίν". Την ώρα που το λέτε αυτό ρίχνετε μια μόνο σταγόνα από το λάδι μέσα στο νερό.Επαναλαμβάνετεδύο φορές ακόμα την ίδια ευχή και ρίχνετε άλλες δύο σταγόνες λάδι στο ποτήρι με το νερό.Αν οι σταγόνες δεν ενωθούν και μείνουν ξεχωριστά,χωρίς να διαλυθούν πάνω στο νερό ,δεν είναι ματιασμένος.Αν όμως οι σταγόνες από το λάδι, όταν πέσουν πάνω στην επιφάνεια του νερού ενωθούν σε μια και απλώσουν στο νερό, τότε ξέρουμε ότι ο άλλος είναι ματιασμένος.Σαυτή την περίπτωση διαβάστε τα παρακάτω λόγια:<<Βασκανίαη περασε και τα δέντρα ξερίζωσε.Βασκανία που υπάγεις και τα δε΄ντρα  ξεριζώνεις.Πάγω στο κεφάλι  του (της),να του(της)  πιω το αίμα . Βασκανία λείψε από το κεφάλι  του(της) και πήγαινε στα μονόκερα,δίκερα ,τρίκερα,τετράκερα,πεντάκερα,εξάκερα,επτάκερα ,οκτάκερα ,εννιάκερα, δεκάκερα εντεκάκερα, δωδεκάκερα,εις το πύρ το εξώτερον το ητοιμασμένο,το μυρισμένο και εις τον Θεόν παραδομένο στ'άγρια βουνά και στ'άκαρπα δέντρα ,έξω το κακό ,έξω το κακό,έξω το κακό"

2) ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΜΕ ΑΛΑΤΙ.

Πότίστε ένα ποτήρι νέρό και βάλτε με το χερι σας μια χούφτα αλάτι (χοντρό ή ψιλό).Ανακατέψτε  λέγοντας την εξής προσευχή:<<ΙησούςΧριστός επέρασε και πάλι ξαναπέρασε.Το ραβδί του ακούμπησε τον όφη και την όφισσα και την κακιά γειτόνισσα.Άγιοι Ανάργυροι θαυματουργοί, Κοσμά και Δαμιανέ ,δωρεά ελάβατε ,δωρεά να δώσετε του(Της) το κακό να σκορπίσετε.Ιησούς Χριστός νικά κι  όλα τα κακά σκορπά,η Κυρά η Παναγιά που σκορπίζει τα κακά>>.Στο τέλος ζητήστε να διαλυθεί το μάτι όπως το αλάτι διαλύετε στο νερό.Χύστε το νερό στην τουαλέτα και πλύντε το ποτήρι αμέσως.

3)ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

Ξεκινάμε μετρώντας από το 1 εως το 9.Συνεχίζουμε με την ευχή:Μάτια που τον(την)ματιάσανε τρία ειναι καλά νατην γιατρέψουν,πατήρ, Υιός, και Άγιο Πνεύμα και του/της όνομα) το κακό,στη γή να σκορπιστεί και την υγειά του να'χει!!

4)ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ

Ξεκινάμε λέγοντας:Στο όνομα του/της επαναλαμβάνουμε τρείς φορές την παρακάτω ευχή:Σταυρός στον ουρανό ,σταυρός στη γή,κιαν είναι μάτι να φύγει.Ανάτριχα ήρθε, ανάτριχα  να φύγει.Όση ώρα λεμε την ευχή ,σταυρώνουμε το ματιασμένο. Στο τέλος φυσάμε τρείς φορές!.

5)ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

Με ένα κομμάτι βαμβάκι ,βουτηγμενο στο λάδι από το καντήλι,σταυρώνουμε το μέτωπο του παιδιού που θέλουμε να ξεματιάσουμε.Στη συνέχεια λέμε τα εξής λόγια:Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,σταυρός η Ωραιότης της Εκκλησίας,σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,Σταυρός πιστών το στήριγμα,Σταυρός Αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα. Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λογχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ανθρώποις Σωτήρ ημών Δόξα σοι. 

Το ξεματιασμα γίνεται αφιλοκερδώς!!!

Στην αρχαιότητα η πίστη στο "κακό ματι¨"ήταν ευρύτατα διαδεδομένη και ριζωμένη όχι μόνο στο λαό αλλά και σε πιο ανεπτυγμένα πνεύματα,όπως ο Δημόκριτος,ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος,ο Βιργίλιος, ο Κικέρων,που παραδέχονταν την βασκανία και προσπάθησαν να την εξηγήσουν και να δώσουν κάποια λογική εξήγηση.Από τότε μέχρι και σήμερα θεωρείται πως το "κακό μάτι" μπορούσε να επηρεάσει τον άνθρωπο,ό,τι είχε προσφιλές ,ακόμα και τα κατοικίδια ζώα.Τα παιδιά επίσης θεωρούνταν ευκολότερα θύματα της βασκανίας.Οι Ρωμαίοι μάλιστα,είχαν τη θεά Cumina για να τα προστατεύει.Στην Ελλάδα και την Τουρκία,πίστευαν πως οι άνθρωποι με γαλανά μάτια, είχαν τη δύναμη να ματιάσουν,εξού και τα φυλχτά-ματάκια και στις όψεις έχουν τη μορφή μπλε ματιών!!

Στην 

""

ΤΟ ΥΔΑΤΙΝΟ ΞΥΠΝΗΤΗΡΙ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ.

Πρώτη εφεύρεση: Ελλάδα 

Πότε:4ος αιώνας π.Χ.

Μερικές φορές  φανταζόμαστε το παρελθόν σαν μια εποχή χωρίς ρολόγια όπου τα πάντα κινούνταν  σε πιο χαλαρούς ρυθμούς.Φυσικά η ζωή δεν ήταν τόσ απλή.Στο πέρασμα του χρόνου,υπήρξαν πολλές περιστάσεις κατά τις οποίες οι άνθρωποι είχαν ανάγκη να βρουν  τρόπους ώστε να αντεπεξέλθουν σε ένα πολυάσχολο πρόγραμμα.Για παράγειγμα ,ο φιλοσοφος Πλάτων(427--347π.Χ.) αναζητούσε έναν τρόπο  για να μπορεί τόσο ο ίδιος όσο και οι μαθητές του να ξυπνούν εγκαίρως για τα μαθηματά τους.Ως αποτέλεσμα ,εφηύρε ο ίδιος το ξυπνητήρι.

Τα απλά υδάτινα ρολόγια--στα οποία οι σταγόνες που πέφτουν σταδιακά εντός ή εκτός ενός δοχείου χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση του χρόνου--υπήρχαν στη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο απο το 16ο π.Χ.αιώνα.Είναι επίσης πιθανόν παρόμοια ρολόγια να χρησιμοποιούνταν  στην Ινδία και την Κίνα ,από πολύ νωρίς,περίπου το 4000π.Χ..Η καινοτομία στο υδάτινο ρολόι του Πλάτωνα ήταν ότι διέθετε και ένα ξυπνητήρι.Ένα  αγγείο γέμιζε σταδιακά με νερό μέχρι το ύψος ενός σωλήνα που κατέληγε σε ένα χαμηλότερο δοχείο.Ο σωλήνας λειτουργούσε σα σιφόνι,διοχετεύοντας το νερό που ξεχείλιζε στο χαμηλότερο δοχείο.Αυτό ήταν εντελώς κλειστό εκτός από μικρά μερικά ανοίγματα σχεδιασμένα να λειτουργούν 

 ως σφυρίκτρες όταν ο αέρας να διαπερνούσε βίαια--κάτι που συνέβαινε όταν έπεφτε το νερό.Έτσι λοιπόν,οι μαθητές του Πλάτωνα ξυπνούσαν μαζί με το δάσκαλό τους,από ένα έντονο σφυριγμα προερχόμενο απ'αυτό το εντυπωσιακό ξυπνητήρι.

Και άλλα πρώιμα ξυπνητήρια δούλευαν με παρόμοιο τρόπο.Σε ένα απ'αυτά χρησιμοποιούσαν ένα δοχείο που γέμιζε νερό έως ότου βάραινε τόσο ώστε να πέσει σε ένα τραπέζι,προκαλώντας δυνατό θόρυβο. Σε μια άλλη παραλλαγή,χρησιμοποιούσαν ένα κερί που είχε ενσωματωμένη μια μεταλλική μπάλα. Το κερί καιγόταν μεχρις ότου λιώσει γύρω από την μπάλα,με απατέλεσμα  αυτή να πέσει με κρότο σε μεταλλική επιφάνεια.!

 

Ο Δαμασκηνός Χάλυβας.

Ένα από τα σπουδαιότερα παραδείγματα της αρχαίας νανοτεχνολογίας είναι ο Δαμασκηνός Χάλυβας,ο οποίος κατασκευαζόταν στη Μέση Ανατολή μεταξύ του 300 και του 1700 μ.Χ..Τα όπλα που φτιάχνονταν από αυτό το ατσάλι ήταν εξαιρετικά σκληρά,αθραυστα και αιχμηρά,σε βαθμό που δεν υπήρξαν όμοιά τους πριν από τη Βιομηχανική  Επανάσταση.Η γνώση της κατασκευής του δαμασκηνού Χάλυβα χάθηκε  μετά τον 18ο αιώνα.Μονο πρόσφατα οι επιστήμονες κατάφεραν να αναλύσουν δείγματα του μεταλλου χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο.

Ο κρυσταλλογράφος Πέτερ Πάουφλερ από το Πανεπιστήμιο της Δρέσδης,ανακάλυψε ότι το ατσάλι διέθετε μια μικροδομή γνωστή ως ''νανοσωλήνες καρβιδίου".Πρόκειται για εξαιρετικά σκληρούς σωλήνες ή σύρματα φτιαγμένα από άνθρακα που εκτείνονται στην επιφάνεια του μετάλλου. Η έρευνα  εντόπισε πολυπληθείς ουσίες παρούσες σε μικροσκοπικές ποσότητες στο μέταλλο, οιοποίες προφανώς προκάλεσαν τις χημικές αντιδράσεις που δημιούργησαν αυτούς τουςνανοσωλήνες. Αναμεσά τους υπήρχεφλοιός από το δέντρο Cassia auriculata,χρώμιο, μέρη του φυτού ασκληπιάδα,βανάδιο,μαγνήσιο ,νικέλιο,κοβάλτιο και ορισμένα μη αναγνωρισμένα στοιχεία. Είναι πιθανόν το κρίσιμο συστατικό να ήταν κάποιο από αυτά που δεν ταυτοποιήθηκαν,και το μυστικό του χάλυβα να χάθηκε από τη στιγμή που οι μεταλλωρύχοι εξάντλησαν τις προμήθείες τους.

Έτσι λοιπόν , ενώ η έρευνα του Πάουφλερ μας είχε αποκαλύψει πολλά για τη διαδικασία παραγωγής που οδήγησε στη  δημιουργία του δαμασκηνού  Χάλυβα,εξακολουθούμε να αγνοούμε  πως κατασκευάστηκε και,κατά πάσα πιθανότητα δε θα το μάθουμε ποτέ.

Εάν ψάξετε για άλλες εικόνες,προσοχή στα σύγχρονα μαχαίρια που πωλούνται με εμπορικές επωνυμίες όπως "ατσαλι της Δαμασκού"--πιθανότατα το καλύτερο είναι να παραμείνετε στις μουσειακές απεικονίσεις,οι οποίες προσδιορίζουν το ξίφος ή τα όπλα ως δαμασκηνα!

 

Η τύχη των αρχαίων Κειμένων.

 Αν και στην πλειοψηφία τους,καθολικοί και ορθόδοξοι την περίοδο του Μεσαίωνα "φοβούνται" τη ν αρχαία Ελληνική  φιλοσοφία,μερικά φωτισμένα καιτολμηρά μυαλά καταφέρνουν να διασώσουν σημαντικά  κομμάτια του αρχαίου πολιτισμού.

**Ο Μητροπολίτης Καισαρείας Αρέθας αγόρασε και παρήγγειλε να αντιγραφούν πολυάριθμα χειρόγραφα ανάμεσα στα οποία ο Ευκλείδης, ο Πλάτωνας ,ο Λουκιανός,ο Αριστοτέληςο κ.λ.π.

**Τον 10 αιώνα στα σχλεία της Κωνσταντινουπόλεως διδάσκονταν ο Όμηρος,η διαλεκτική ,οι φιλοσοφικές επιστήμες ,η ρητορική , η  αστρονομία.Ο μαθητής άρχιζε μαθαίνοντας τη γραμμάτική,κατόπιν σχολίαζε τους αρχαίους συγγραφείς,καθώς επίσης μάθαινε  στοιχεία της Αρχαίας Ιστορίας,της Γεωγραφίας  και της Μυθολογίας.Διδασκόταν δε πέραν από τον Όμηρο τρεις Τραγωγίες του Αισχύλου,τρεις του Σοφοκλή, τρεις του Ευριπίδη,τρεις κωμωδίες του Αριστοφάνη, έργα του Ησιόδου,του Πίνδαρου και του Θεοκρίτου.

***Στην Καπαδοκία ιερείς ,και μοναχοί μορφώθηκαν με βάση την νεοπλατωνική σκέψη.Ο Μάξιμος ο ομολογητής ήταν βαθύς γνώστης του Αριστοτέλη και έκανε πολλά για να ενισχύσει το νεοπλατωνικό στοιχείο του βυζαντινού μυστικισμού. Επιπλέον ,οι μαθηματικοί Ευτόκιος(6ος αιώνας) και  ο Ισίδωρος ο Μιλήσιος δημοσίευσαν εκ νέου τις μελέτες του Αρχιμήδη.Ο Ιωάννης Τζέτζης(12ος αιώνας) συνέταξε σχολιασμούς στον Όμηρο και τον Ησίοδο, ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης , ο Μάξιμος  Πλανούδης, ο Εμμανουήλ  Μοσχόπουλος, ο Θωμάς Μάγιστρος,ο Δημήτριος Τρικλίνιος ερμήνευσαν Όμηρο,Θεόκριτο , Ευριπίδη, ΑΙσχύλο και Σοφοκλή.Στην Ευρώπη τα Πανεπιστήμια(universitas) ιδρύονται από το 1300 αρχικά  ως εκπαιδευτικά ιδρύματαγια τον ανώτερο κλήρο με πρωτοβουλία του τάγματος των Δομινικανών. Τ α Πανεπιστήμια της Ευρώπης επηρέάστηκαν  από το πνεύμα της Σχολής ΣΑΡΤΡ(Chartres),μια φιλοσοφική και θεολογική σχολή του 11ου και 12ου αιώνα στον καθεδρικό ναό αυτης της γαλλικής πόλης.

Η διδασκαλία σ'αυτή τη σχολή  χαρακτηρίζεται από ένα Ουμανισμό  διαμορφωμένο από την μελέτη των αρχαίων φιλοσόφων  και από την αναζήτηση  μιας σύνθεσης μεταξύ της γνώσης του φυσικού κόσμου και της εξ αποκαλύψεως αλήθειας. Σύνθημα της σχολής είναι η φράση του Honorius d'Autun :"η άγνοια είναι  εξορία για τον άνθρωπο,επιστήμη είναι η πατρίδα του". Όλα τα πανεπιστημονικά ιδρύματα εκείνης της εποχής είχαν το ίδιο πρόγραμμα διδασκαλίας(curriculum) και δίδασκαν στην ίδια γλώσσα ,λατινικά.

Στο Παρίσι οι αντίρροπες δυνάμεις υπέρ και κατά του ελέγχου των πανεπιστημιακών συγκρούονται το έτος1229 σε αιματηρά επεισόδια  σπουδαστών και καθηγητών εφενός και της αστυνομίας αφετέρου.Σε μια συμπλοκή σκοτώνονται  πολλοί σπουδαστές ,με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μια μεγάλη απεργία και το Πανεπιστήμιο να διακόψει τη λειτουργία του. Τελικά το 1231 αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία του και αρχίζει η εποχή της ελευθερίας στη διδασκαλία και την έρευνα.Ο ρόλος των μοναχών,ως δασκάλων και φυλάκων της γνώσης διήρκησε εκατοντάδες χρόνια και είναι εξαιρετικά σημαντικός, καθώς οδήγησε σταδιακά και αναπόφευκτα στην Αναγέννηση.!Φ.Χ.

Η ΑΡΧΑΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΕΛΣΟΥ.

Αν και επρόκειτο για ένα απαράμιλλης ομορφιάς αρχιτεκτονικό έργο,στόχος της δημιουργίας της ήταν η προστασία της γνώσης,μέσω της διασωσης των βιβλίων.Στις αίθουσες συλλογής και διάθεσης του υλικού υπήρχαν διπλοί τοίχοι και ρολαρισμένα χειρόγραφα και αποθηκευμένα σε τετράγωνες θέσεις κατά μήκος των εσωτερικών τοίχων.Τα περιέχόμενα της βιβλιοθήκης και συγκεκριμένα οι κύλινδροι των παπύρων φυλασσονταν σε κοιλώματα που έμοιαζαν με ντουλάπες,μπορούσαν ωστόσο να γίνουν εύκολα προσπελάσιμες.Η κοιλότητα που υπήρχε μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών  τειχίων,συνέβαλλε  στην προστασία των παπύρων και από τη μούχλα και τα παράσιτα. 

Στην  Έφεσο,φυλάσσονταν κάπου 12000 και 15000 τόμοι έργων.Η βιβλιοθήκη αυτή ιδρύθηκε ως ηρώο πάνω από τον τάφο του Ρωμαίου γερουσιαστή  Ιούλιου Κέλσου,του γενικού διοικητή της επαρχίας της Ασίας  ,που υπήρξε δεινός λάτρης των βιβλίων,το πρώτο τέταρτο του δεύτερου αιώνα π.Χ..Ο γιος του Κέλσου,Ιούλιος Ακύλας,ξεκίνησε την κατασκευή της βιβλιοθήκης στα 110 π.Χ. και ολοκληρώθηκε από τους διαδόχους του στα 135.Η βιβλιοθήκη αυτή υπήρξε ονομαστή,όχι μόνο για τον πλούτο του περιεχομένου της,αλλά και για την ομορφιά,το μέγεθος και το αρχιτεκτονικό της σχέδιο.Η φωτιά όμως στάθηκε για μια ακόμη φορά η αφορμή για μια ακόμη τραγική απωλεια στον τομέα της γνώσης.Το εσωτερικό της βιβλιοθήκης καταστράφηκε από φωτιά που ξέσπασε κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης των Γότθων,στα 262μ.Χ. ενώ η προσοψή της κατέπεσε μετά από ένα δυνατό σεισμό, κατά τον 10 αιώνα.Είναι προφανές ότι όσα ίσχυσαν για τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ίσχυσαν και για τις υπόλοιπες βιβλιοθήκες της αρχαιότητας.Το σημείο όμως στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι ότι τα περιεχόμενα των μεγάλων βιβλιοθηκών της αρχαιότητας δεν έχουν διασωθεί.Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι σήμερα το τεχνολογικό μας επίπεδο δεν είναι παρά ανάλογο ενός αντίστοιχα ανεπτυγμένου πολιτισμού που υπηρχε άλλοτε και πως η κατακτημένη γνώση του σήμερα δεν είναι παρά η επαναφορά της κατακτημένης γνώσης ανθρώπων που έζησαν μερικές χιλιάδες χρόνια πριν.Πολλά από τα βιβλία των μεγάλων αυτών βιβλιοθηκών,περιέχοντα σημαντικότατες γνώσεις,γνώσεις--κλειδιά,χάθηκαν για πάντα εξαιτίας της μιας ή της άλλης καταστροφής.Η επιθυμία της διατήρησης της γνώσης ωστόσο είναι αέναη. Οπως έγραψε ο Πλίνιος:"Turpissima causa<scientie> quodetiamqui  sciunt demonstrare nolunt, tamquam ipsis periturum sit quod tradiderint aliis" που σημαίνει ότι "η αιτία της φτωχής διασποράς της γνώσης που εμπεριέχει τη μεγαλύτερη αισχύνη,είναι όταν αυτοί που την κατέχουν δεν την παρουσιάζουν ανοικτά,νομίζοντας ότι θα χάσουν με το να μοιράζονται με άλλους ανθρώπους"!!

 και 

ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ --συνέχεια του προηγούμενου.

Ένας από τους πλέον επιφανείς ακαδημαΪκούς που τιμούσαν με την παρουσία τους<<Το Πολιτιστικό Κέντρο Γνώσης>> της Αλεξάνδρειας ήταν ο σπουδαίος μαθηματικός Ευκλείδης(300 π.Χ.) κατά τη διαρκεια της  βασιλείας του Πτολεμαίου του Β.Ο  Ευκλείδης έγραψε 13 βιβλία μαθηματικών ,ως επί το πλείστον Γεωμετρίας.Ο Αρχιμήδης, ο Ήρων, ο Ερατοσθένης(275---195 π.Χ.),ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, όλοι όσοι αποτέλεσαν τους φωστήρες της γνώσης στους τομείς των μαθηματικών, της μηχανικής και της Αστρονομίας,έφτασαν στην Αλεξάνδρεια για να μελετήσουν,να ανταλλάξουν απόψεις,να ανακαλύψουν τα σβησμένα σήμερα μυστικά της γνώσης.

Σχεδόν προφητικά μετον τρόπο με τον οποίον λειτουργούν οι βιβλιοθήκες του σήμερα,η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας διέθετε έναν κατάλογο του συνόλου των έργων που απαντούσαν σε αυτήν.Ήδη κατά τον 3ο π.Χ. αιώνα η βιβλιοθήκη διέθετε σχεδόν 700.000 καταγεγραμμένα χειρόγραφα,ενώ διατηρούσε το δικαίωμα να παράγει ένα αντίγραφο κάθε βιβλίου που διερχόταν των συνόρων της Χώρας.

Ο αρχιβιβλιοθηκάριος είχε πάντοτε στη διάθεσή του έναν πολύ γενναίο προυπολογισμό βασει του οποίου μπορούσε να αγοράζει σε πρωτότυπα ή σε αντιγραφές όλα τα βιβλία.Η βιβλιοθήκη ενθάρρυνε επίσης τις μεταφράσεις.Η πρώτημετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης από τα Εβραϊκά στα Ελληνικά πιστεύεται ότι έγινε εκεί,κατά τη διάρκεια του του τρίτου και δεύτερου αιώνα π.Χ.

Η βιβλιοθήκη έγινε "τοσπίτι των επιστημονικών θεωριών και της γραμματείας της εποχής".Ηταν ο τόπος όπου οι άνθρωποι για πρώτη φορά συνέλεξαν ,συστηματικά και τόσο σοβαρά τη γνώση της ανθρωπότητας.Πολλές είναι μάλιστα και οι ιστορίες αλλά και οι φήμες που έχουν ανακύψει σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώθηκε ο βιβλιογραφικός πλούτος της Μεγάλης αυτής βιβλιοθήκης. Από κάθε καράβι που έμπαινε στο λιμάνι της πόλης έπαιρναν όλα τα βιβλία τα οποία βρίσκονταν σ'αυτό,για καθένα από τα οποία οι πρότεροι κάτοχοι έπαιρναν ένα αντίγραφο.Πιστεύεται μάλιστα πως κάπως έτσι αποκτήθηκαν από τη βιβλιοθήκη τα γνήσια αντίγραφα των έργων των τριών μεγάλων Τραγωδών της αρχαιότητας. Ο Πτολεμαίος ο Γ ακολούθησε μία ακόμη πιο ρηξικέλευθη μέθοδο: έστειλε επιστολές"προς τους αλληλέγγυους του κόσμου",ζητώντας να δανειστεί τα βιβλία τους.

Ο αριθμός των βιβλίων που κατείχε η συγκεκριμένη βιβλιοθήκη δεν έχει ---ακόμη και σήμερα--με ακρίβεια προσδιοριστεί.Ο Δημήτριος οΦαληρεύς αναφέρει ότι ο αριθμός των κυλίνδρων του παπύρου ήταν 200.000,εκφράζοντας την ελπίδα ότι σύντομα θα γίνονταν 500.000. Στην εποχή του Καλλίμαχου είχαν αναφερθεί 490.000 ρολά,ενώ αργότερα ο Αμμιανόςο Μαρκελίνος αναφέρθηκε σε 700.000 ρολά. Ο Ορόσιος από την άλλη πλευρά μιλά για 400.000 παπύρους, ενώ αναφερόμενος στην καύση της βιβλιοθήκης ο Σενέκας έκανε λόγο για 40.000 ρολά.Αλλά στην τελευταία αυτή περίπτωση, σύγχρονοι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για λάθος...Σ αυτό το σημείο δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με τα λΤ έργα τα οποίαεγόμενα του Φάρινγκτον,που υποστήριξε ότι"η εγκυκλοπαίδεια των επιστημών που αναπτύχθηκε τότε ήταν, παρά τους περιορισμούς, πέρα από οτιδήποτε άλλο είχε ως τότε υπάρξει. Και έμεινε χωρίς προηγούμενο ως τις μέρες μας(1969)".Τα έργα τα οποία περιείχε δεν ηταν γραμμμένα μόνο στα Ελληνικά ούτε μονο Ελληνικής προέλευσης.Ανάμεσα σε αυτά και η μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης από εβδομήντα διαφορετικούς ανθρώπους,η απόλυτη ταύτιση των μεταφράσεων των οποίων ,έκανε πολλούς να μιλήσουν για θεάρεστο έργο.Στη βιβλιοθήκη απαντούσαν επίσης  Βαβυλωνιακά και περσικά κείμενα αλλά και Βουδιστικές γραφές και ίσως το σύνολο της κατακτημένης ως τότε γνώσης. Η συλλογή του Ιπποκράτη που αποτελείτο από περίπου 70 βιβλία έφτασε και αυτή στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας όπου αντιγράφηκε,διορθώθηκε και φυλάχτηκε. Σε εκείνη τη βιβλιοθήκη κρατείτο επίσης τομοναδικό αντίγραφο των αρχαίων νόμων της Ρώμης,που συντάχτηκαν 700 χρόνια π.Χ.

Η Αλεξάνδρεια είχε γίνει κέντρο αναφοράς.Σε αυτήν ανέφεραν όλες τις νέες για την εποχή κατακτήσεις, στους τομείς της Ιατρικής,της Γεωπονίας,της Αστρολογίας και των άλλων επιστημών.Ένας ακόμα λόγος για τον οποίον οι επιστήμονες έφταναν εκεί,ήταν για να ενημερωθούν για όλες τις νέες εξελίξεις στο επιστημονικό τους πεδίο,ή για να αναφέρουν τις προσωπικές τους κατακτήσεις πάνω σαυτό. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές ,στην Αλεξάνδρεια ο Ήρων  έγραψε κάποια από τα βιβλία μηχανικής του, μεταξύ των οποίων το πρώτο βιβλίο για τα ρομπότ,τα''αυτόματα" και εκεί ανακάλυψε τη διόπτρα.Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι όλε οι υδραυλικές τεχνολογίες της αρχαιότητας γεννήθηκαν στην Αλεξάνδρεια.

Στους χώρους της βιβλιοθήκης,όπως τονίζει χαρακτηριστικά ο ιστορικός Ελ-Αμπάντι"συνδυάστηκαν για πρώτη φορά οι εμπειρίες της Κλασικής Ελλάδας και της Αρχαίας Μέσης Ανατολής!!Ν.Κ.

, να ανακαλύψουν τα σβη 

ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ__ΡΩΜΗ--ΑΘΗΝΑ--ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

 (Πτολεμαίος και Ευμένης.Είναι οι άνθρωποι που άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας.Οι άνθρωποι που θεμελίωσαν  τις πρώτες δημόσιες βιβλιοθήκες.Ορισμένοι συγγραφείς αποδίδουν μνεία γιαυτό το σημαντικότατο έργο στον Αιγύπτιο  βασιλιά Οσιμανδουας,και οι άλλοι στον Πεισίστρατο.Το σίγουρο είναι  ότι η ιδέα της συγκέντρωσης της γνώσης όλου του κόσμου σε ένα χώρο υπήρξε όραμα πολλών ανθρώπων,που τελικά λίγοι τόλμησαν και έκαναν πραγματικότητα.).

Άρρηκτα δεμένες με την επιστημονική μελέτη και έρευνα οι βιβλιοθήκες της αρχαιότητας,με βασικότερη όλων εκείνων της Αλεξάνδρειας,αποτελούν σημείο αναφοράς.Συνολικά στην επιστημονική και πολιτιστική ιστορία της ανθρωπότητας

τρεις ήταν οι πόλεις οι οποίες απετέλεσαν τα σημεία συνάντησης ακαδημαΪκών,επιστημόνων και καλλιτεχνών:Η Αθήνα,η Ρώμη και η Αλεξάνδρεια.

Επιστήμονες ,φιλόσοφοι και καλλιτέχνες από κάθε γωνιά του κόσμου προσκαλούνταν ή έφταναν οικειοθελώς για να μελετήσουν και να εμπλουτίσουν τις βιβλιοθήκες με την παρουσία και τη συνεισφοράτους,αλλά και να μελετήσουν  σημαντικά χειρόγραφα.Οι βιβλιοθήκες μετατράπηκαν σε κέντρα της Ελληνιστικής μάθησης και ακαδημαϊκοί έφταναν από κάθε γωνιά της Αυτοκρατορίας  προκειμένου να ανταλλάξουν ιδέες,γνώσεις και απόψεις με σύγχρονούς τους ακαδημαϊκούς και επιστήμονες.Στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων,η Αλεξάνδρεια αποτελούσε το σημείο συνάντησης διακεκριμένων και ονομαστών εκπροσώπων του Αιγυπτιακού,Ελληνικού,Περσικού κια άλλων πολιτισμών. Σεένα τέτοιο κλίμα θεμελιώθηκε και αναπτύχθηκε η πρώτη οικουμενική βιβλιοθήκη στην Ιστορία.Η οποία πολύ σύντομα απέκτησε το χαρακτήρα ενός ερευνητικού κέντρου. Πολλοί θεώρησαν αυτή της τη διάσταση αντίστοιχη με εκέινη του Λυκείου του Αριστοτέλη στην Αθήνα.Που σκοπό του είχε  να συντηρήσει τη συλλεχθείσα από ολη την ανθρωπότητα  γνώση. Ως τα μέσα του πρώτου π.Χ αιώνα,η βιβλιοθήκη είχε κατορθώσει να συγκετρώσει περί το μισό εκατομμύριο χειρόγραφα. Έτσι πριν από2000χρόνια η πόλη που τελούσε υπό την επιρροή της φαραωνικής κουλτούρας και ελληνική διοίκηση,η Αλεξάνδρεια, κατέστη ένα παγκόσμιο πνευματικό και εμπορικό κέντρο, σε ένα πραγματικό χωνευτήρι των μυστηρίων της Ανατολής και της ειστημονικής γνώσης της Δύσης. Η Βιβλιοθήκη που χτίστηκε εκεί τον 4ο π.Χ. αιώνα πέρασε στην ιστορία ως το πρώτο τω κόσμω Πανεπιστημιακό Ίδρυμα. Η αρχαία βιβλιοθήκη της ΑΛΕΞΆΝΡΕΙΑς περικλείει μια τεράστια πνευματική και διανοητική περιπέτεια  για την προώθηση της γνώσης και κατέστη ένα σπουδαίο λίκνο για τη μάθηση και την επιστήμη ,η παγκόσμια επιστημονική και διανοητική Μέκκα. Παρά το γεγονός  ότι η αρχαία Αίγυπτος είχε ονομαστές βιβλιοθήκες πάπυρων ήδη από το 3200π.Χ. και η Αθήνα έιχε μια σπουδαία βιβλιοθήκη κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα π.Χ.,η Αλεξανδριανή βιβλιοθήκη ήταν η μεγάλύτερη της αρχαιότητας.

ΑΡΧΑΙΕΣ ΡΩΜΑϊΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ.

Η πρώτη δημόσιας χρησης βιβλιοθήκη της Ρώμης ιδρύθηκε από τον Ασίνιο τον Πόλλιο και βρισκόταν στο Atrium Libertatis.Ο Ιούλιος Καίσαρας,ο οποίος έμελλε να είναι εκείνος ο οποίος έδωσε το σοβαρότερο πλήγμα στη γνώση, στηνπαγκόσμια ιστορία της,έίχε σχεδιάσει την ανάπτυξη  μιας  Ελληνο-λατινικής βιβλιοθήκης  και είχε δώσει εντολή στο Βάρρο να μελετήσει την ιδρυσή της.Όμως τον πρόλαβε ο θάνατος.

Η Δημιουργία της βιβλιοθήκης του Πόλλιου ακολουθήθηκε από εκείνη του Αυγούστου,στο ναό του Απόλλωνα στο λόφο του Παλατίνου,ενώ σημαντική ήταν και η Οκταβιανή βιβλιοθήκη η οποία πήρε το όνομά τηςαπό την αδελφήτου Αυγούστου.Υπήρχαν επίσης βιβλιοθήκες στο Καπιτώλιο,στο ναό της Ειρήνης,η ιδρυθείσα από τον   Βεσπασιανό μέσα στο παλάτι του Τιβερίου,δίπλα στη πολύ διάσημη ουλπιανή βιβλιοθήκη.Πολύ συχνό φαινόμενο αποτελούσαν και στην αρχαία Ρώμη οι προσωπικές βιβλιοθήκες επιφανών πολιτών.Οι πρώτες βιβλιοθήκες της Ρώμης ήταν ιδιωτικές.Ο ζήλος του Κικέρωνα,του Αττικού,,του Βάρρου και άλλων ήταν ακόρεστος και κάποιες φορές υπερβολικός. Η βιβλιοθήκη του Λούκουλλου υπήρξε εκτεταμένη,και η ιδιαιτερότητά της έγκειτο στο γεγονός ότι ο δημιουργός της είχε επιτρέψει τη δημόσια πρόσβαση στα περιεχόμενά της!! 

Η  

ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ---ΑΡΧΑΙΕΣ ΡΩΜΑϊΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ.

 Οι βασικότερες αρχαιοελληνικές βιβλιοθήκες που έχει καταγράψει η Ιστορία,πέραν από εκείνη της Αλεξάνδρειας αλλά και πολλών άλλων που είχαν Ελληνική μητρότητα,ήταν αυτή που Ίδρυσε ο Πεισίστρατος και η οποία αναφέρεται από κάποιες πηγές ως η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη  και αυτή που ίδρυσε ο Πολυκράτης,ο τύραννος της Σάμου.Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν ωστόσο και συλλέκτες βιβλίων που έχουν μείνει στην Ιστορία για τον πλούτο των συλλογών τους.Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν ο Νικοκράτης από την Κύπρο,ο Ευκλείδης ο Άρχων, ο Ευριπίδης,ο Ευρύδημος και ο Αριστοτέλης!

ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ.

΄Εχουν γραφεί πολλά περιστατικά τα οποία συνοδεύονται και ανάλογες θεωρίες για το Τρίγωνο των Βερμούδων.Η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται ανάμεσα στα Στενά της Φλόριντα και τις Κάτω Αντίλλες.

Ένα λιγότερο γνωστό ''Τρίγωνο" που έχει επαφή μετην Twilight Zone,βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου και ονομάζεται ''Τρίγωνο του Δράκοντα''. Εκτείνεται μεταξύ της Δυτικής Ιαπωνίας, βόρεια του Τόκιο,περνάει από τα νησιά Μπονίν και φθάνει μέχρι το Γκουάμ δυτικά της ΤαΪβάν.Το Τρίγωνο του Δράκοντα συνοδεύουν ιστορίες για χαμένα πλοία, αεροσκάφη, καθώς και ανφάνιση πλοίων--φαντασμάτων!

Οι δύοπεριοχές παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά.Τίς πλήττουν σειχνοί σεισμοί και ακραία καιρικά φαινόμενα,ανεξήγητες εξαφανίσεις πλοίων και αεροσκαφών κι επανεμφανίσειςκ.λ.π..Στους παλιούς μύθους των Ιαπώνων αναφέρονται πολλά αναξήγητα φαινόμενα ,για τα οποία υπεύθυνοι θεωρούνται Δράκοντες.

Μεχρι το τέλος τηςδεκαετίας του 60,τα δυτικά Μ.Μ.Ε  δεν έίχαν ασχοληθεί καθόλου με το Τρίγωνο του Δράκοντα, παρά το γεγονός ότι συχνά στον ιαπωνικό τύπο αναφέρονταν ανεξήγητα και παράδοξα φαινόμενα.Το Ιαπωνικό Τρίγωνο του Δράκοντα ανήκει στην κατηγορία  των ανεξήγητων φαινομένων και αποτελεί πρόκληση για τους ερευνητές του παράδοξου.

,αεροσκάφη