Η ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΗ ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ

Πρώτη χρηση:Ισλανδία

Πότε:13ος αιώνας μ.Χ.

Στα Ισλανδικά κείμενα υπάρχουν ποικίλες αναφορές στην ηλιόπετρα,τον θαυμαστό εκείνο κρύσταλλο  που,με μαγικό τρόπο μπορούσε να αποκαλύψει την κατευθυνση του ηλιακού φωτός ακόμα και σε συννεφιασμένο ουρανό ή μετά τη δύση.Για παράδειγμα ,τα Ισλανδικά έπη αφηγούνται ότι ο βασιλιάς των Βίκινγκ, Όλαφ ,ζήτησε από τον υπηρέτη του ,τον Σίγκουρ,να δείξει την τοποθεσία του ηλίου μια μέρα που χιόνιζε.Γιανα ελέγξει την απάντηση"ο βασιλιάς τους έβαλε να φέρουν την ηλιόπετρα και την κράτησε ψηλά και είδε από πού ακτινοβολούσε φως η πέτρα και έτσι άμεσα επαλήθευσε την πρόβλεψη του Σίγκουρ".Ένας τέτοιος κρύσταλλος θα αποτελούσε εξαιρετικά χρήσιμη συσκευή πλοήγησης ,ιδιαίτερα στα νερά του Βορρά όπου διέπλεαν οι Βικινγκς.Γνωρίζουμε ότι υπήρξαν αξιοθαύμαστοι  πλοηγοί όπως  αποδεικνύεται από το γεγονός , ότι βρήκαν τον δρόμο  προς την Γροιλανδιά και την ακτή της Βόρειας Αμερικής αιώνες πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο.Ωστόσο, μια τέτοια ηλιόπετρα μοιάζει πολυ καλή για να είναι αληθινή,κι έτσιοι περισσότεροι ιστορικοί έχουν απορρίψει την παραπάνω ιστορία ως μύθο.Αυτό τουλάχιστον συνέβαινε μέχριπρόσφατα.

Η ανακάλυψη ενός θόλου κρυστάλλου σε ένα ελισαβετιανό ναυάγιο στα ανοικτά του νησιού Alderney στο αρχιπέλαγος των Αγγλονορμανδικων νήσων,συνέβαλε στην αυξανόμενη πίστη των επιστημόνων ότι αυτή η ηλιόπετρα θα μπορούσε να αποτελεί  πραγματικό φαινόμενο.ΕΊΧΕ ΠΕΡΊΠΟΥ ΤΟ ΜΈΓΕΘΟς ΜΙΑς ΤΡΑΠΟΥΛΑς,βρέθηκε δίπλα σε άλλα εργαλεία πλοήγησης,και ήταν κατασκευασμένη από τον ισλανδικό κρύσταλλο σπαρ,όλα αυτά θα μπορούσαν  να πιστοποιήσουν όχι μόνο την ύπαρξη της ηλιόπετρας,αλλά και ότι οι ναύτες της εποχής τωνΤυδώρ διατηρούσαν ακόμη τη γνώση της χρήσης της.

Η εξήγηση για το παραπάνω εδράζεται στην εικασία  τουΔανού αρχαιολόγου Thorkild Ramskou  ότι η ηλιόπετρα ίσως ήταν κατασκευασμένη από ένα ορυκτό  οπως ο Ισλανδικός κρύσταλλος  σπαρ ή ο κορδιερίτης,ο οποίος προκαλεί πόλωση του φωτός.Όταν μια ομάδα με επικεφαλής το Γκυ Ροπαρ διερεύνησε αυτή τη θεωρία ,ανακάλυψαν ότι ένα κομμάτι ισλανδικού κρυστάλλου μπορούσε όντως να χρησιμοποιηθεί στην ανίχνευση της κρυμμένης θέσης του ηλίου,με απόκλιση μονάχα λίγων βαθμών.Μετακινείς την πέτρα μπροστά  από τα μάτια σου εστιάζοντας στο μοτίβο του φωτός.Εάν μια κουκίδα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος της επιφάνειας της πέτρας,κοιτάζοντας από κάτω γίνονται αντιληπτές δύο κουκίδες με διαφορετικό βαθμό φωτεινότητας.Αυτόσυμβαίνει επειδή οι ακτίνες του ηλίου αποκλινουν και μετατοπίζονται κατά μήκος διαφορετικών αξόνων.Εάν περιστρέψεις τον κρύσταλλο μέχρι τα δύο σημεία να έχουν ίση φωτεινότητα ,τότε δείχνεις άμεσα προς την κατευθυνση του ηλίου.

Πρέπει να αναφερθεί ότι οι απόπειρες άλλων επιστημόνων να αντιγράψουν αυτά τα αποτελέσματα ήταν ατελεσφορες,αλλά η εργασία της ομάδας του Ροπάρ,από κοινού  με την ανακάλυψη του πιθανού δείγματος ηλιόπετρας στο ναυάγιο των Τυδώρ,μας δίνει κάθε λόγο να υποθέσουμε ότι η ηλιόπετρα μπορεί και να μην είναι μύθοςτελικά,αλλά ένα αξιολογότατο κομμάτι αρχαίας τεχνολογίας που χάθηκε από τους απογόνους των πρώτων ιδιοκτητών του.!!

από τον υπηρέτη του