Η τύχη των αρχαίων Κειμένων.

 Αν και στην πλειοψηφία τους,καθολικοί και ορθόδοξοι την περίοδο του Μεσαίωνα "φοβούνται" τη ν αρχαία Ελληνική  φιλοσοφία,μερικά φωτισμένα καιτολμηρά μυαλά καταφέρνουν να διασώσουν σημαντικά  κομμάτια του αρχαίου πολιτισμού.

**Ο Μητροπολίτης Καισαρείας Αρέθας αγόρασε και παρήγγειλε να αντιγραφούν πολυάριθμα χειρόγραφα ανάμεσα στα οποία ο Ευκλείδης, ο Πλάτωνας ,ο Λουκιανός,ο Αριστοτέληςο κ.λ.π.

**Τον 10 αιώνα στα σχλεία της Κωνσταντινουπόλεως διδάσκονταν ο Όμηρος,η διαλεκτική ,οι φιλοσοφικές επιστήμες ,η ρητορική , η  αστρονομία.Ο μαθητής άρχιζε μαθαίνοντας τη γραμμάτική,κατόπιν σχολίαζε τους αρχαίους συγγραφείς,καθώς επίσης μάθαινε  στοιχεία της Αρχαίας Ιστορίας,της Γεωγραφίας  και της Μυθολογίας.Διδασκόταν δε πέραν από τον Όμηρο τρεις Τραγωγίες του Αισχύλου,τρεις του Σοφοκλή, τρεις του Ευριπίδη,τρεις κωμωδίες του Αριστοφάνη, έργα του Ησιόδου,του Πίνδαρου και του Θεοκρίτου.

***Στην Καπαδοκία ιερείς ,και μοναχοί μορφώθηκαν με βάση την νεοπλατωνική σκέψη.Ο Μάξιμος ο ομολογητής ήταν βαθύς γνώστης του Αριστοτέλη και έκανε πολλά για να ενισχύσει το νεοπλατωνικό στοιχείο του βυζαντινού μυστικισμού. Επιπλέον ,οι μαθηματικοί Ευτόκιος(6ος αιώνας) και  ο Ισίδωρος ο Μιλήσιος δημοσίευσαν εκ νέου τις μελέτες του Αρχιμήδη.Ο Ιωάννης Τζέτζης(12ος αιώνας) συνέταξε σχολιασμούς στον Όμηρο και τον Ησίοδο, ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης , ο Μάξιμος  Πλανούδης, ο Εμμανουήλ  Μοσχόπουλος, ο Θωμάς Μάγιστρος,ο Δημήτριος Τρικλίνιος ερμήνευσαν Όμηρο,Θεόκριτο , Ευριπίδη, ΑΙσχύλο και Σοφοκλή.Στην Ευρώπη τα Πανεπιστήμια(universitas) ιδρύονται από το 1300 αρχικά  ως εκπαιδευτικά ιδρύματαγια τον ανώτερο κλήρο με πρωτοβουλία του τάγματος των Δομινικανών. Τ α Πανεπιστήμια της Ευρώπης επηρέάστηκαν  από το πνεύμα της Σχολής ΣΑΡΤΡ(Chartres),μια φιλοσοφική και θεολογική σχολή του 11ου και 12ου αιώνα στον καθεδρικό ναό αυτης της γαλλικής πόλης.

Η διδασκαλία σ'αυτή τη σχολή  χαρακτηρίζεται από ένα Ουμανισμό  διαμορφωμένο από την μελέτη των αρχαίων φιλοσόφων  και από την αναζήτηση  μιας σύνθεσης μεταξύ της γνώσης του φυσικού κόσμου και της εξ αποκαλύψεως αλήθειας. Σύνθημα της σχολής είναι η φράση του Honorius d'Autun :"η άγνοια είναι  εξορία για τον άνθρωπο,επιστήμη είναι η πατρίδα του". Όλα τα πανεπιστημονικά ιδρύματα εκείνης της εποχής είχαν το ίδιο πρόγραμμα διδασκαλίας(curriculum) και δίδασκαν στην ίδια γλώσσα ,λατινικά.

Στο Παρίσι οι αντίρροπες δυνάμεις υπέρ και κατά του ελέγχου των πανεπιστημιακών συγκρούονται το έτος1229 σε αιματηρά επεισόδια  σπουδαστών και καθηγητών εφενός και της αστυνομίας αφετέρου.Σε μια συμπλοκή σκοτώνονται  πολλοί σπουδαστές ,με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μια μεγάλη απεργία και το Πανεπιστήμιο να διακόψει τη λειτουργία του. Τελικά το 1231 αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία του και αρχίζει η εποχή της ελευθερίας στη διδασκαλία και την έρευνα.Ο ρόλος των μοναχών,ως δασκάλων και φυλάκων της γνώσης διήρκησε εκατοντάδες χρόνια και είναι εξαιρετικά σημαντικός, καθώς οδήγησε σταδιακά και αναπόφευκτα στην Αναγέννηση.!Φ.Χ.