Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΚΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ

Για τους Εβραίους και του πρώτους Χριστιανούς ο άδης (Σιεόλ) είχε μια πολύ διαφορετική έννοια από αυτήν που έίχε για τους αρχαίους Ελληνες.Ηταν ο τόπος διαμονής ήταν όλων των νεκρών,δίκαιων και αδίκων.Το γεγονός ,όμως ότι η λέξη 

"Σιεόλ"συν τω χρόνω μεταφράστηκε σε άλλες γλώσσες ,ως '"Αδης","Τάφος" 'Μνήμα'' ή ακωκή και "Κόλαση" είχε ως αποτέλεσμα κάποια στιγμή να μετατραπεί στη γνωστή μας Κόλαση τον τρόπο βασανισμού των κακών. Μια άλλη λέξη δε ,η οποία συνέβαλε σημαντικά σ'αυτην την παραξήγηση ήταν η "Γέεννα".Στην Καινή Διαθήκη η λέξη αυτή εμφανίζεται 12 φορες και αναφέρεται σε μια κοιλάδα έξω από την Ιερουσαλήμ,γνωστή ως κοιλάδα του Ενόμ(ΓαΪ ενομ).

Όσο βασίλευαν οι ειδολολάτρες βασιλείς των Εβραίων,στην κοιλάδα αυτήν τελούσανθυσίες παιδιών και άλλες ειδολολατρικές τελετουργίες. Στά χρόνια του Ιησού εκεί κατέληγαν όλα τα σκουπίδια ,μαζι με τα πτ΄λωμτα των εγκληματιών και τα κουφάρια των ζωών.Για λόγους υγιεινής οι αρχές της πόλης έριχναν τόνους θειάφι,για να παραμένουν μονίμως αναμμένες οι φωτιές  που έκαιγαν όλα τα πτώματα και τα απορρίματα.Σύμφωνα με το Δημήτρη Τσινικόπουλο,αλλά και άλλους ερευνητές , όπως ο καθηγητής  Σάββας Αγουρίδης,πουθενά στην Καινή Διαθήκη ηΚόλαση δεν αναφέρεται ως τόπος μαρτυρίου.Το μοναδικό σημείο το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια αναφορά είναι ίσως η παραβολή των προβάτων και των εριφίων όπου ο Ιησούς λεει:"Πορεύεσθε απ'εμού οι κατηραμένοι εις πυρ αιώνιον το ητοιμασμένο τω διαβόλω και τοις Αγγελοις αυτού...και απελεύσονται εις κόλασιν αιώνιον,οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον".

Ακόμα κι εκεί όμως,δεν αναφέρεται στην κόλαση που γνωρίζουμε, αλλά στην Γέεννα,όπου η φωτιά έκαιγε αιώνια και κατέληγαν εκεί ολοι οι εγκληματίες. Η δε Κόλαση-το ρήμα "κολάζω"σημαίνει αποκόπτω και κατ'έπέκταση "περιορίζω" "τιμωρώ"-αναφέρεται στη αιώνια τιμωρία που περιμένει όσους μείνουν μκριά από τη χάρη τουΘεού.Θα χάσουν την ευκαιρία να κερδίσουν μια θέση στον Παραδεισο,που αποτελεί το διαβατήριο για την αιώνια ζωή.Σύμφωνα με τον Κ.Τσινικόπουλο,την οριστική της μορφή η κόλαση ως τόπος μαρτυρίου την απέκτησε το 2ο αιώνα,όταν οι Εβραίοι ήρθαν σε επαφή με την Ελληνική Φιλοσοφία και γράφτηκε το βιβλίο του Ενώχ.Η άποψη αυτή έκτοτε επικράτησε κι η κόλαση έγινε ο εφιαλτικός τόπος που όλοι γνωρίζουμε.Έστω και αν η θεωρία αυτή είναι λίγο ακραία,ωστόσο ταιριάζει καλύτερα σε μια θρησκεία όπως ο Χριστιανισμός,ο οποίος διδάσκει την αγάπη και την συγχώρηση!